Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De pctō veniali vnde dicatur

TO

ſibile ex ipſa diſpoſitōe remittēdi Sicutenī aliqͥs morbꝰ corꝑalis ẜm ſui naturaꝫincurabil̓ d̓r. qn̄ in ſe hꝫ illd̓ qd̓ tollunt̉ea ex qͥbꝰ morbꝰ curari p̄t. vtputa qꝛ tollitvirtutē nature vel inducit faſtidiū cibi etmedicine. licet deꝰ ſua gratia et miraculopoſſet illuꝫ morbū curare. ita ſuo iſtemorbꝰ ſpūalis pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ d̓r ẜmſuā naturā incurabilis irremiſſibilis dicit̉ ex eo ſcꝫ de ſui natura excludit abijcit ab homine illa fit peccatoꝝ remiſſio Non tn̄ ꝓpter hoc intelligēda eſt oīop̄cluſa via ſanatōis remiſſiōis. ẜm oīpotētiā miſericordiā dei. quā aliqn̄ tl̓esqͣſi miracl̓oſe ſpūalit̓ ſanāt̉. licꝫ raro diſficult̓. De nullo etenī qͣꝫdiu durat hec vita deſꝑandū ē. ꝯſiderata .ſ. oīpotētia miſericordia dei. Sꝫ ꝯſiderata naturaditiōe pctī. aliqͥ filij diffidētie dicūt̉ vttur apl̓m ad eph̓. v Sūt alij alioiſtā irremiſſibilitatē pctī in ſpm̄ ſctm̄ exponētes. ſꝫ effectualit̓ iuxta ea ſupra notata ſunt. Notāt hoc nomē irremiſſibile triplicit̓ ſumi p̄t. Uno negatiueſcꝫ nullo remitti p̄t. Et iſto peccatū angeli dānatoꝝ irremiſſibile dicūtAlio pͥuatiue qd̓ ſcꝫ ex ſe cōgruētiam hꝫ remitti debeat. licꝫ ex congruētiadiuine bonitatꝭ remitti poſſit Et hocomne pctm̄ mortale irremiſſibile dicuntTertio ꝯͣrie .ſ. ex ſe īportat īcluditdiſpoſitōeꝫ ꝯͣriā ad remiſſionē. Etpctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ irremiſſibile dicunt. qꝛīportat ex ſe includit diſpoſitōeꝫ ꝯͣrian grē remittēti pctm̄. deſꝑatōꝫ ſcꝫ velſumptōeꝫ aūt alias eiꝰ ſpēs Et iuxta iſtūmodū ponēdi capiūt etiā nūeꝝ ſeu ſufficientiā ſex ſpecieꝝ pctī in ſpm̄ ſctm̄ ſupraenūerataꝝ. hoc ſcꝫ. In remiſſiōe ei vtdicūt tria ꝯcurrere hn̄t videlicꝫ. ip̄e remittēs. ille cui remittit̉ diſpoſitō remittēdiin eo cui remittit̉. In ip̄o remittente duoſunt .ſ. mīa iuſticia Cōtra pͥmū qͦꝝ peccat̉ deſꝑatōeꝫ. ꝯͣ ſcd̓m p̄ſumptiōeꝫ Ineo cui remittit̉ duo ꝯuenit ſcilꝫ dolorēde ꝯmiſſo. ꝓpoſitū vlteritꝰ de ꝯmittēdo. Cōtra pͥmū qͦꝝ peccat̉ obſtinatōeꝫ.Cōtra ſcd̓ꝫ finalē īpenitētiā Diſpoſitōꝟo remittēdi ī eo cui remittit̉ duplex ē .ſ.cognitio veri. amor boni Cōtra pͥmū peccat̉ īpugnatōꝫ veritatꝭ agnitetra ſcd̓m inuidētiā fraterne gr̄e. Et accipit̉ hic final̓ īpenitētia ꝓut ī ſuꝑioribꝰ de

claratū ē. quidē ꝓut īportat ꝯtinuatō in pctō vſqꝫ in finē. ſic in qͦlibꝫ peccato mortali ꝯtingere p̄t. ſꝫ negatiue. ꝓutſcꝫ dicit ſeu īportat ꝓpoſitū penitendiEt iſto ē ſpēs pctī in ſpm̄ ſctm̄ Breuiter vt tactū eſt iſte vltimꝰ modꝰ ponēdi in effectu reincidit ī ea ſuꝑiꝰ dicta etdeclarata ſunt. Sed hic inſeri placuitvt legentes caꝑe poſſint qd̓ eis magis ſedebit placebit.De peccato actuali vēiali. Et circa ip̄ꝫ in generali occcurrēXpedita igit̉ iuxta īce (tibꝰ.ptū huiꝰ octaui tractatꝰ pn̄tꝭ libelli ordinē/ declaratōe duorūprincipaliū mēbroꝝ prīe diuiſiōis pctī ſupra tacte poſite/ ſcꝫ pctī originalis. pctī actualis mortalis. Nuncde alio tertō mēbro prīcipali eiuſdē diuiſionis .ſ. de pctō actuali veniali aliqͣ dicēda veniūt. Et prīo qͥd ſit vn̄ dicat̉. Secūdo de diuerẜ eiꝰ noībꝰ ſeu appellatōibꝰ.Tertio de aliquibꝰ ipſiꝰ peccati effectibꝰ.Quid ſit peccatuꝫveniale. et vnde dicatur.Eccatū veniale ẜm Aug. eſtlicet penā mereat̉. tn̄ hoīemvſqꝫ ad reatū ꝑpetue mortꝭ grauat ſeu obligat. ſꝫ facile indulget̉. Pro ad maiorē declaratōeꝫ ſciēdū eſt licetdiffinitō Aug. in ſuꝑioribꝰ pctō mortaliattributa .ſ. qd̓ eſt dictū vel factū vel ꝯcupitū ꝯͣ legē dei ſeu legē eternā. pctō actuali in generali ſeu tāqͣꝫ generi/ ab aliqͥbꝰ artribuat̉. ſic ẜm eos poſſet etiā pctō veniali ẜm tn̄ maius minꝰ ꝯpetere ſeu ꝯuēire? Scd̓ꝫ tn̄ btūꝫ Tho. prīa ſcd̓e ſue ſumme. illa diffinitio ſic ſupra pctō mortaliattributa; magꝭ ꝓprie ipſi pctō mortaliuenit. in eo eſt ꝑfecta pctī. quā proprie dicta diffinitio īportat. vt d̓t idēdoctor pctm̄ veniale dicat̉ pctm̄. hoc ſo eſt ẜm īꝑfectā rōem pctī. īmo in ordīeac reſpectu ad pctm̄ mortale p̄t eo peccatū veniale dici pctm̄ ſicut accūs ī ordine ac reſpectu ad ſub̓am d̓r ens. i. ẜm īꝑfectā em̄ entis Pctm̄ enī veniale ex ſefit ſeu ꝯmittit̉ ꝯͣ legē. inqͣntū venialiter peccās/ facit lex ꝓhibꝫ. nec p̄termittit illd̓ ad qd̓ lex ex p̄cepto obligat. qꝛ non peccaret venialiter ſed mortaliter.

I 2

N