De pctō in ſpiritūſanctu.
29
ſanctū eſſe finalem impenitentiā. quādoſcꝫ aliqͥs in peccato mortali vſqꝫ ad mortem incluſiue ꝑſeuerat. qꝛ vt dicunt talisin ſpm̄ſanctū blaſphemare videt̉. qd̓ quidā dicunt nō ſolū verbo oris fieri poſſe.ſed etiā verbo cordis ⁊ verbo operis Necvno ſolū. īmo multis ⁊ multotiēs. Et dicunt ꝙ verbū ſic acceptū dicit̉ eē blaſphemia ꝯtra ſpm̄ſanctū. qꝛ eſt ꝯtra remiſſionem pctōꝝ q̄ fit ꝑ ſpm̄ ſctm̄ qͥ eſt charitaspatris ⁊ filij. ¶ Alij ⁊ tertij ponūt ⁊ dicūtpctm̄ in ſpīſctm̄ eē. qn̄ ex certa malicia.id eſt ex ipſa deliberata electōe mali peccatur. qd̓ ex īproba volūtate liberi arbitrijꝓcedit. qꝛ vt tactū eſt peccat̉ tūc cōtra bouitatē que attribuit̉ ⁊ appropͥat̉ ſpirituiſctō ¶Et in ꝓpoſito pn̄ti ẜm cōem vſumloquēdi ⁊ ponendi accipit̉ iſto tertio mōſeu ẜm iſtā tertiā acceptōem. Quia capiēdo iuxta primā acceptōem ſeu pͥmū modū ponēdi. magis ꝓprie eſt pctm̄ ſpecialead infidelitatē ꝑtinēs q̄ opponit̉ ꝯfeſſioni fidei. Iuxta vero ſcd̓am acceptiōeꝫ ſeuſcd̓m modū ponēdi. p̄t ad om̄ia vicia ꝑtinere ⁊ in om̄i genere pctī contingere. etiāin pctīs a principio ex infirmitate vel exignorātia cōmiſſis. īmo p̄t cōtingere hominē in peccato mortali mori vel ex incuria. vel negligētia penitēdi. vel ſubito. vl̓ex improuiſo. Et ideo iuxta hāc tertiamacceptōem ſeu ip̄m tertiū modū ponendifiet hic declaratio de ipſo pctō in ſpm̄ſanctū ¶ Circa qd̓ iteꝝ ꝓ veraciori intellctūeſt aduertendū ꝙ nō om̄e pctm̄ qd̓ ex certa malicia cōmittit̉ d̓r eſſe pctm̄ in ſpm̄ſanctū. ꝓut hic ⁊ cōiter accipit̉. Duplicit̓enī ꝯtingere p̄t aliquē ex certa malicia .i.ex ipſa electōne mali peccare. Uno mō exinclinatōe habitus vicioſi ſeu aſſuefactōne. īmo ẜm aliquā circūſtātiā ex ꝓpria ſcientia ⁊ deliberatōne ꝙ tn̄ nō peccaret̉ inſpm̄ ſctm̄. īmo illd̓ (vt tactū eſt) in qͦlibetgenere peccati cōtingere p̄t. Alio mō pōtqͥs ex ꝓpria malicia peccare ex eo ſcꝫ ꝙ ip̄eſcienter ⁊ ꝑ cōtemptū abijcit ⁊ remouet aſe illud qd̓ in eo poterat electōem ſeu continuatōem pctī impedire Et cū oīa q̄ peccati electōem ſeu cōtinuatōeꝫ īpedire poſſunt ⁊ impediūt/ ſint ꝓprie effectꝰ ſpūſſctīin hoīe. ideo ille qͥ vt tactū eſt ipſa ſic peccati electōem ſeu cōtinuatōem impedientia a ſe ſciēter ⁊ per cōtemptū abijcit ⁊ remouet. dicit̉ ex ꝓpria malicia ⁊ in ſpm̄ſan
ctū peccare. Et ita ꝓprie accipit̉ in hoc ꝓpoſito etiā ẜm cōem acceptōem ex propͥamalicia peccare ꝓut adhuc inferiꝰ latiꝰ declarabit̉. ¶ Huiꝰ autē pctī in ſpm̄ſanctūẜm Auguſti. ⁊ cōem acceptōem ponūt̉ eēſex ſpēs .ſ. deſꝑatio. p̄ſumptio. īpenitētia.obſtinatio. impugnatio veritatis agniteinuidētia fraterne gratie. Quaꝝ nūerusſeu ſufficiētia ſic ſumit̉ Pctm̄ in ſpm̄ſanctū ꝓut (iuxta ſupra tacta) hic. ⁊ cōiter accipit̉/ fit ⁊ cōmittit̉ ꝑ remotionē ſeu cōtēptū eoꝝ ꝑ q̄ homo ab electiōe pctī ſeu cōtinuatiōe qd̓ idem eſt in effectu/ p̄t impediri. Illa autē que ſic hoīem ab electōnepeccati impedire ſeu ratrahere pn̄t procedūt ſeu oriunt̉ vel ex ꝑte diuini iudicij. vl̓ex ꝑte donoꝝ dei. vel ex ꝑte ipſiꝰ pctī met.In iudicio autē diuino duo inſunt ſcilꝫiuſticia ⁊ miſericordia. Reſpectu miſericordie ex qua cōſurgere hꝫ ſpes excōſideratiōe ſcꝫ diuine miſericordie peccata remittētis ⁊ bona premiātꝭ. Qui hāc ſpemque hoīem ab electōe peccati retrahere etimpedire habꝫ a ſe ꝑ cōtemptū remouet ⁊abijcit nō ſperās ſcꝫ deū pctā debite penitenti remittere velle. peccat ꝑ primā ſpēmpctī in ſpm̄ ſctm̄ q̄ eſt deſꝑatio: Reſpectuvero iuſticie ex qͣ cōſurgere debꝫ timor exꝯſideratiōe ſcꝫ diuine iuſticie recte ⁊ rigide pctā puniētis. Qui hunc timorē qͥ merito hominē ab electōe ⁊ cōtinuatōe pctīimpedire ⁊ retrahere hꝫ. a ſe ꝑ cōtemptūremouet ⁊ abijcit ſperās ſcilꝫ ſeu p̄ſumēsgloriā ſempiternā ſine meritis vel etiā ſine penitētia adipiſci. peccat ꝑ ſcd̓am ſpeciē peccati in ſpīſctm̄ q̄ eſt p̄ſumptō Etintelligant̉ hec ſane iuxta declaratōeꝫ ſtatim tactā. Nam pctm̄ deſꝑatiōis ⁊ p̄ſumptōis ꝓut hic ſumit̉/ nō cōſiſtit in hoc ꝙqͥs dei miſericordiā vel iuſticiā nō credatqꝛ tūc non ꝑtinet ad pctm̄ in ſpm̄ ſctm̄ ꝓut hic ſumit̉. ſꝫ potiꝰ ꝑtineret ad pctm̄ infidelitatis. Sꝫ cōſiſtit in hoc ꝙ ipſa deimiſericordia vel iuſticia cōtemnit̉ ſeu vilipēdit̉. ¶ Reſpectu āt ſcd̓i mēbri principalis ſcilꝫ donoꝝ dei qͥbꝰ hō a peccato retrahit̉ ipſa duo principalit̓ ſunt. Primūeſt agnitio veritatꝭ fidei q̄ maxime hoīeꝫhabet ab electōe pctī retrahere ſeu īpedire. quā qͥ a ſe ſcient̉ ⁊ ꝑ ꝯtemptū abijcit veritatē .ſ. agnitā īpugnādo vt licentiꝰ peccare valeat. peccat ꝑ qͣntā ſpēm pctī in ſpm̄ſct̄m̄ q̄ eſt īpugnatio veritatꝭ agnite Alid̓
I
L