Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De conſolatiōe theologie

fieri cum peccato vel mortali vel veniali.Et cōiter dicti ꝯcubitus aſſignat̉ triplexmodus ſcꝫ licitus fragilis. īpetuoſus Licitus iteꝝ fit triplicit̓ ſcꝫ vel cauſa prolisſuſcipiēde ad honorē dei cultum Uelreddendi debituꝫ. dum exigit̉. Uel cauſafornicatōis vitande. quidē in ſe ſed incōiuge. Primꝰ eſt pietatis. ſcd̓s eſt iuſticie. tertius eſt cautele. Et in his nullū dicit̉ eſſe peccatū Fragilis eſt quādo fit cauſa delectatōis. Et tūc diſtinguit̉. Quia ſiamor illius delectatōnis ſit ita feruēspreponat̉ deo. tunc eſt pctm̄ mortale. Sivero preponat̉ deo. tūc eſt pctm̄ veniale Quiūqꝫ modis fit cōcubitꝰ impetuoſus. Impetuoſus eſt ex ſola libidineproueniēs metas ratōis honeſtatis trāſcendit. qd̓ fit quinqꝫ modis Prīo modo quaſdā meretricias blādicias. ad magꝭexaturandā libidinē Secūdo modo quādo fit cōtra naturalē modū Tertio modoquādo fit temꝑe ꝓhibito vt magnaꝝ ſolennitatū eccl̓ie et vigiliaꝝ. Quartoquādo fit ī loco ꝓhibito. vtputa eccleſiavel cimiterio. Quinto modo cum ad pregnantē partui vicinā. vel ad que in fluxu menſtruoſo eſt acceditur.Quomodo ex ſpeciebus filiabꝰ ſeptē viciorū capitaliumalia etiam peccata oriantur.Eneraliter auteꝫ circa p̄dictastam filiaꝝ qͣꝫ ſpecieꝝ omniū ſupradictoꝝ ſeptē vicioꝝ ſeu peccatoꝝ capitaliū aſſignatiōesdeclaratōes. Notandū eſt licet cuilibꝫpredictoꝝ vicioꝝ ſint aſſignate niſi filie ſpecies ſupradicte declarate. qd̓ nonaliter fieri debuit. qꝛ vt ſepe ſupra tactū ēnulli vicio capitali debent pctā alia quecūqꝫ pro filiabꝰ aut ſpeciebꝰ aſſignari. niſiilla ẜm precipue appetitū finis cuiuſlibet vicij pͥmarie magis principalit̓ ex eooriūtur deſcendūt. vel que ad ipſiꝰ vicijgenus naturā magis īmediate ꝑtinent.Sūt tamē alia peccata/ ex ipſis ſeptē vicijs capitalibꝰ oriētia. ad genus ſeu naturā eoꝝ ꝑtinentia. que tn̄ nec tanqͣꝫ filie.nec tanqͣꝫ ſpecies eoꝝ aſſignātur. ex eo qꝛ primarie principalit̓ ex eis oriūtur/ deſcendūt. nec ita immediate ad ea pertinēt/ īmo magis ꝓprie ex ipſis filiabꝰ velſpeciebꝰ ſuis oriūtur deſcendūt. Ita

proprie loquendo/ pn̄t magis dici ramuſculi orientes principalibꝰ ramis ipſoꝝſeptem viciorū capitaliū. ex quibꝰ iteꝝ ramuſcl̓is debite exqͥrere voluerit/ reꝑiretvirgulas alias ſeu folia iterū naſcētia ẜmqualitates ꝑſonaꝝ circūſtātiasqꝫ modorum faciēdi necnō tempoꝝ ac locoꝝ. Vtgratia exempli. Ex inobediētia que ponitur prīa filia inanis glorie naſcit̉ ſeu ꝓcedit rebellio. Ex iactātia que ponit̉ alia ipſius inanis glorie filia. naſcit̉ ſeu ꝓceditfaſtus pōpoſitas. geſtuū qͣꝫ veſtiū qͣꝫhmōi plurium Ex diſcordia ponit̉ aliafilia īanis glorie naſcit̉ ſeu ꝓcedit ſciſma bellū. Et iteꝝ ex bello homicidia. mutilatōes. incarceratōes hmōi. Ex contumelia que ponit̉ filia ire naſcitur ſeu ꝓcedit ſubſannatio. deriſio. maledictio. ſicde pluribꝰ alijs que ꝓmptū eſt reꝑire. queomīa cognoſcere eſt inutile. īmo expediens ꝑmaxime curā animarū hn̄tibꝰ acalijs viris litteratis. vt magis ꝑpendereattēdere poſſint ꝓprias radices origīesſinguloꝝ peccatorū. Et ſic faciliꝰ melius tam in reſpectu ſui qͣꝫ reſpectu eoꝝ qͦsin cōfeſſionibꝰ audiūt/ poſſint tentatiōibus reſiſtere. radicesqꝫ eaꝝ pͥncipales acfomēta euellere diſſipare. Et iſta hic adlongū declarare patit̉ intenta huiꝰ tractatuli compēdioſa breuitas Qui ꝟo ampliora ac magis ꝑticularia videre voluerit. recurrat vt ſupra tactū eſt. ad ſcd̓aꝫſecunde beati Tho. necnō ad illā ſummānotabilem de vicijs. que a nōnullis ſumma regis nūcupatur. Quod non ſemper vicia ſeu peccata capitalia/ eorūqꝫ filie ſpecies/ peccata mortalia exiſtuntSt tamen circa ſupradictā ſeptem peccatoꝝ ſeu viciorū capitaliū declaratōem aduerten-. licet ipſa ſeptē vicia capitalia ſuis filiabꝰ ſpeciebꝰ ſupra etiamſpecificatis pro pctīs mortalibꝰ aſſignēt̉. frequētius in naturā actū pctī mortalis tranſeāt Non tamē ſemꝑ peccata mortalia exiſtunt. īmo nonnūqͣꝫ ẜm aliquascircūſtantias qͣlitates ꝯmitti poſſunt niſi peccata venialia ſunt. Et licet pernōnullos iſtud ample declaratū ſit. ſpecialiter bene. diffuſe. elegant̉ beatumTho. ſecūda ſecūde ſue ſumme. ex mul-

L