Druckschrift 
2 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Morales

24ſ

et hoc vnitate morali. ſi illa oīa non ſintniſi ad ſufficientē decētiam ſtatus occupantis. ſecluſo ſcandalo. et impoſſibilitate officiandi ſe vel aliū exiſtente. Beneficium datur ꝓpter officium.quidem in dicēdis horis ſolum. alioqͥnduplex officiuꝫ/ ad duplices horas obligaret. Sed officiū eſt/ quicquid eccleſieet proximo ꝓdeſt. ẜm magꝭ bn̄ficiatꝰ ēmagis obligatus. Si omībꝰ circūſtantijs hincinde penſatis; iudicare debeatprelatus petrum eſſe ſufficientiorē notabiliter ſimpliciter/ ad hanc curā obtinendam. det ſciēter inſufficienti/ peccat mortaliter. quia habet rectū ocu. Secus ſi ſit notabilis differētia. In collatione beneficij/ p̄ſertim noncurati/ haberi pōt reſpectꝰ licite ad obſequia licita hoeſta alicuius. adgenuset ad ſpem ꝓficiēdi in futuro. alia multa. duꝫ tn̄ intentio principalior finis/ſit deus. et vtilitas eccleſie. ſcandalumeuitetur. Inſufficiens ad obſequiumeccleſie (preſertim de quo non eſt ſpes debreui ꝓfectu quocunqꝫ) ſi ꝓmoueri querat; peccat mortaliter. eum promouēsſimiliter. ſi hoc ſcire tenebat̉. In moralibus id quod modicū eſt; nullo reputatur. tamē diuiti modicuꝫ ē qd̓ pauperi parū Nec inſuꝑ modicum dicendum eſt apud deum. illud qd̓ efficaciteret principaliter inducit aut induci q̄ritur ad aliud qͣꝫ deberet. Secus ſi paruiſit incitamēti. et velut occaſionalis ī intentione recipiētis dantis. Scd̓m hocquantificet̉ munerū receptio in iudicibus prelatis. Raro licet alicui querere p̄laturā. ſic̄ raro cōtingit; vt aliqͥspoſſit abſqꝫ p̄ſumptiōe iudicare ſe taleꝫqualē dic̄ apoſtolus oportere ep̄m eſſe.Tamē neceſſitas euidēs eccleſie. probabilis cōiectura fidē faciens de ſufficientia ſua; poſſunt appetitū talē. aut excuſabilē aūt laudabile efficere. Liberiꝰpōt homo litteratꝰ licentiā in ſua ſcientia/ qͣꝫ prelaturā appetere. Scd̓m itaqꝫexigit perfectionē in gratuitis/ deita licet p̄ſumere. ſic̄ de eruditiōis qualitate. Dum curatus baptiſare pueꝝſine pecunia; aut ſepelire mortuū nolletliceret alicui graue periculū in mora videnti; dare pecunia. vt preciū. ſed in

tentione verationē ſuam redimendi. pecunia tamē iret cum curato in dominium ius. tanqͣꝫ vere data ſit. ſed inditionē. deberetqꝫ ipſa reſtitui. Simile de prelato et iudice damus iudiciumin eis que gratis miniſtrare deberent.Studium litteraꝝ/ preſertim autoritate ſuꝑioris/ et ad ꝓficienduꝫ pro ſeet alijs in poſterū; adocin̄ vel curioſitatem ſuſceptū; excuſare p̄t p̄latū vel curatū/ a reſidentia ꝑſonali pro temporevbi de vicario ſufficienti prouiſum eſt.Alioqͥn ſtudere/ eſt ſe mercēnariū. lupum ouibus exhibere. Ad vigiliasmortuoꝝ/ alia ſuffragia/ in eccleſijsẜm diſtributōes quotidianas inſtitutaſunt/ beneficiatus ſtudēs; aut legitimeabſens tenet̉. Horas canonicasadaptare horis diei/ vt primam prime;tertiam tertie/ quāuis ſingularibꝰ ꝑſonis ſit congruū; non tn̄ neceſſariū. Horas enī quaſdaꝫ preuenire vel ſubſequipia intentōe ſeu vtilitate fas ē. vt de ſero dicere matutinas pro mane ſequēti Uſum eccleſie ſue cuiꝰ ſuus eſt principalior titulus/ aut quā actualiter incōlit bn̄ficiatus. regulariter inſequi debꝫniſi diſpēſet/ vel ſuꝑioris autoritas. velpaupertas. vel pia cōuiuentiū charitasatqꝫ vtilitas Uſura ꝓprie dicta ( iuridiuīo naturali ꝯtrariat̉; de ſe mortalem culpā habet) eſt aliqͥd reciꝑe ex pacto/ vltra ſortē. Sortem ꝟo eſtimamꝰappellata. ius qd̓ habet̉ in re venditione/ et emptionē. aut aliū modū. ẜm quētranſit dominiū rei in ementē/ fit ſua Quia ius vtēdi pecuniā ad tēpus velpro ſemꝑ; trāſit in aliquē/ abſqꝫ eiuſdominio; ꝓpterea ī materiā pecunie/modatio venditio cōincidūt. illic ſepius vſura collocat̉. Ibi enī aliquis prore iam ſua/ aliqͥd dare cōpellit̉. Recipiēs ad vſuras neceſſitate ꝯpulſus/ ſubintentiōe dandi illud qd̓ ē vltra ſorteꝫtanqͣꝫ ſuum. et ad redimendū vexatiōesſuas et damna; videtur mortaliterdel inquere. quia nec proprie cum vſurario dānabiliter exigente/ participatin crimīe. Sed nec hoc ius habꝫ vſurariꝰ in dato. obſtante eccleſiſtica autoritate. receptiōꝫ hāc irritat Omīsfere contractꝰ vſurarius exgenere/ pōt

R

S