Regule
¶ Iudicare alterū leui p̄ſumptiōe/ ẜmp̄ſumptiōes exteriores; p̄ẜtim vehemētes/ nō ē ex ſe mortale. Secꝰ ſi fixa aſſertione interiori vel exteriori illd̓ fieret; īmagnū ꝓximi dedecꝰ ⁊ malū. ¶ Nullꝰ invitā iudicādꝰ ē tanqͣꝫ dignꝰ inferno. qm̄ſpūſſct̄s oꝑat̉ ſubito. facta igit̉. nō ꝑſonaſunt a nobis iudicanda. zelotipia q̄eſt vehemēs amor ſuſpicioſus; non ſatisfidēs de re amata/ ⁊ alie ſuſpitiōes maliuole; vt dū aliqͥs ſꝑ putat irrideri ⁊ falli. in qͣles qͥdā melacolici. ⁊ qͥdā exreligioſis faciliter cadūt ſi nō reprimant̉; ſedaddatur ꝯſenſus liber; ſunt vt plurimūmortalia delicta. aut mortaliū delictoꝝvehemēs cauſa ¶ Idolatria; q̄ eſt exhibitio honorꝭ/ vere vl̓ interp̄tatiue aūt attributiue diuini alicui creature aliter qͣꝫſibi pōt competere. Et apoſtaſia q̄ eſt receſſus a vera religiōe. Et murmur cōtradiuinā ꝓuidētia. Et blaſppemia deo indigna aſcribēs. Qn̄qꝫ fiunt ex ſuꝑbia ītellectꝰ/ nolētis ſe captiuare ī obſequiūfidei. et tūc ibi eſt error in fide. Aut ſolū fiunt ꝑ deprauationē affectꝰ. et tuncſunt malicie ex ſe crimīales; licet ex circunſtātijs dici poſſint qn̄qꝫ veniales.Sic̄ eſt aliqͥs bonor diuinꝰ ꝓprie; aliqͥsſolū ꝑ attributōem aut ꝑticipatōeꝫ autanalogiā. Ita ẜm hͦ varie ſunt ſpēs idolatrie; q̄d aꝫ ꝓprie; quedā ſolū analogicedicte. omnes tn̄ ex genere ſuo mortalesexiſtūt. vt ī inuocatiōibꝰ demonum. Inaſtrologia de iudicijs circa ea q̄ depedētpure ex libero arbitrio. In necromāciaet piromācia. ⁊ general̓r in ſuꝑſtitiōibꝰomībꝰ prohibitis atqꝫ nefarijs; quaruꝫeffectꝰ/ neqꝫ a miraculo neqꝫ a naturarōnabiliter expectari pn̄t. ¶ Nulli facienti quod in ſe eſt (hoc eſt bn̄ vtenti donis dei iā habitis) deeſt deꝰ in neceſſarijsad ſalutē/ ſiue ſint illa credenda ſiue operanda. ¶ Volēs credere/ ⁊ fantaſias adoppoſitū fidei tolerans inuitꝰ. ſic̄ in pleriſqꝫ videre eſt/ nō eſt īfidelis. ſꝫ meret̉Ita de volente penitere ⁊ deū diligere:aut aliqͥd bonū ſfacere ex affectu. quē indiſpoſitio corꝑalis impedit/ pro regl̓a diceremꝰ ¶ Tollat̉ ſuꝑbia a viris deuotet abſtractis. qꝛ ſentire ꝯſolatiōes ſpūales in affectu; nō eſt ſignū infallibile ꝙcaritas inſit. ſicut earum carentia; cari-
tatem deeſſe non concludit. Nam aſſuefactio et complexio/ aut diabolica illuſiocauſe ſunt; cur tales affectꝰ qn̄qꝫ vel inſunt vel nō inſunt. ¶ Adorans adoratōedeo debita abſolute. idolū vel dyabolumtranſfigurantē ſe ī angelū lucꝭ ſeu xp̄m.a mortali crimine neqͥt excuſari. Neqꝫhīc ignorātia inuincibilis locū habꝫ. ſedprobandi ſunt ſpūs ſi ex deo ſint. Secꝰſi ſub ꝯditiōe implicita vel explicita/ hecadoratio fieret. vbi probabilis ꝯiectura de ſic agendo cōtingeret. quēadmodūhoſtiā non ſacratā. īmo lapidem hoſtie ſimilē/ caſus aliqͥs licite faceret adorare.¶ Pͣia intentio faciendi ⁊ tenēdi ẜm intentionē eccleſie/ ſi nō excuſaret ml̓tosex chriſtiais ſimplicibꝰ; idolatre cēſerentur in adorationibꝰ imaginū. citius pulcre qͣꝫ turpis. et veteris qͣꝫ noue. qͣſi numine aliquo ille magis. qͣꝫ alie replerēt̉:¶ De inuidia.Quidia que eſtdolor de alieno bono/ vel gaudium de malo/ ex genere ſuo mortalis eſt. quia ꝯtra caritatē. et p̄ẜtim fidolor ſit de bonis ſpūalibꝰ Sꝫ ex d̓fectudeliberationis vt in primis motibꝰ/ velex malicia cōplexionis melacolice; autqꝛ dolor ille trahit̉ extra genꝰ īuidie/ p̄t̉non eſſe mortalis; vt dū dolet aliqͥs exiuſta cauſa/ et fine bono ¶ Detractio q̄eſt diminutio fame alterius occulta. veldiffamatio q̄ eſt publica. vl̓ contumelia⁊ exprobratio q̄ fiunt in facie eiꝰ qͥ ledit̉ſunt ex genere ſuo mortales / ſi damnūvel dedecus ſit notabile. ⁊ ſi non trahantur extra propriam ratiōem. vt ſi fiantad cautelam aliorū ne ſeducātur. aut ꝓbono reipublice vel cōmunitatis alicuiꝰ.aut pro correctōe fraterna. Sꝫ apd̓ imꝑfectos iſta bn̄ agere. ſcꝫ alios recte īcrepare. ſic̄ ⁊ ſe digne laudare difficillimū ē.¶ De ira.Aā per zelū queeſt de malo culpe; dicit̉ ex ſe laudabilis; ſꝫ ex mō proſeq̄ndi p̄t fieri vituꝑabilis. dū nec tꝑs nec locū necmodū nouit obẜuare. p̄ẜtim qn̄ pertinacie coniūcta eſt/ et turbantium ſeditionum magis adductiua; qͣꝫ ſedatiua.
N