Regule

Ppetitꝰ glorieIſi eſt de vera gloria ⁊ ꝓpter deumvirtuoſus eſt. Si de vana/ citradeum ⁊ nō contra deuꝫ. vt in bonis fortune nature vel gr̄e/ veīalis eſt. taꝫ ex genere qͣꝫ ex more/ ſi ſit ad finem bonū. vt proeuitatiōe infamie. aut pro magno bonoedilicationis aliene. ille appetitꝰ/ diſcretus ē et meritoriꝰ. Si gloriā ſit falſa/ etde peccato mortali; aut pro fine malo prīciꝑaliter ⁊ vltimate/ tūc mortalis eſt.¶ Preſumptio; arrogantia; iactantia;et hypocriſis/ generaliter ⁊ ꝓprie ſunt d̓illis q̄ nō ꝯueniūt homī taliter ſe habētiſi illa habere vel credit vl̓ inordinate appetit. propterea ſemꝑ hn̄t errorē vel maliciam inuolutā. qn̄qꝫ venialē. ⁊ ſepe mortalem. ẜm genus obiecti. ⁊ iuxta circunſtantias intētionis ⁊ finis. atqꝫ ceteroꝝ¶ Preſumens de dei miſcd̓ia ꝙ ſaluabitur qͣlitercūqꝫ peccauerit/ ⁊ ī pctō ꝑſeuerauerit/ errat il fide/ ſi hͦ iudicꝫ ꝑ intelloctū et ī moribꝰ mortal̓r/ ſi taliter afficit̉per voluntatē abſolutā. qꝛ de ꝯditiōatanon oportet. Et ita diſtingui poſſꝫ ī valde multis de intellectu et affectu. qꝛ ẜmhoc/ peccata variā naturā ſortiūtur. vtdicantur vel errores. vel mali mores. velvtrunqꝫ. ¶ Preſumptio de multis meritis et gratijs/ falſa eſt ⁊ temeraria / ſinō inſunt. Si autē credat̉ ⁊ ſentiat̉ ꝙ exſe ſunt principal̓r/ impia eſt. qͣntūcūqꝫprius haberent̉. Ꝙ ſi ſingl̓ariter eas habere quis gloriet̉/ peſtifera eſt atqꝫ phariſaica p̄ſumptio. ¶ Credere ⁊ ſentirequod ex meritis p̄cedentibꝰ aliqd̓ bonūaut p̄miū ꝯſeqͣtur nō eſt p̄ſumptio velerror/ ſi ad deum tanqͣꝫ ad originale pricipium/ actu vel hītu ſolū referat̉. Deuſenī miſeretur/ cuiꝰ miẜetur. hoc eſt grāmdat. vt ex illa/ aliam gratiam largiatur¶ Celare pctā ſua; nō eſt ex ſe ypocriẜſed cautela prudēs ⁊ debita. Secꝰ ſi fiathoc ex appetitu laudis falſe. aut alteriꝰmalicie principal̓r. vel ſi ad malū finemvltimate referat̉. Secus etiā/ ſi ꝑ mendacia opeꝝ vel ſignoꝝ vel verboꝝ/ talis abſconſio q̄ratur fieri. quēadmodū ſi ad celādū peccata ſue luxurie/ fingat ſe aliqͥsopere ſigno aūt ꝟbo/ luxuriā maxime deteſtari. et caſtitatē āplexari. cuꝫ ſufficere

debeat. vt illā non on̄dat. Ita de ſuꝑbiaet ceteris poſẜ dici. ¶ Preſumptio arrogantia/ iactantia/ ⁊ hypocriſis. circa bonaͣ nature aut fortune/ minꝰ hn̄t peccatiet ꝑiculi; qͣꝫ circa bona gr̄e. p̄ẜtim gratiegratū facientis. cū illa minus cognoſcipoſſit ineſſe. ¶ Pͣertinacia in opiniōibꝰet actibus ꝓprijs/ ꝑ quā quis nō eſt ꝑatcorrigi; dānabilis ⁊ vix ſanabilis ē preſumptio. ⁊ dū in rectoribus alioꝝ; autapud religioſum ē. cūcta turbat ⁊ ꝑdit.¶ Non eſt ẜuitus ſed libertas/ parere legibus. quoniā obligatio ꝑ votū aut p̄ceptum; ceterꝭ paribꝰ auget ꝟtutis ⁊ meriti rōnem. vtrobiqꝫ enī addit̉ circunſtantia bona. in voto latrie. in p̄cepto/ obedientie. ¶ Subditi obligātur obedire ſuperioribus ī his dūtaxat; reſpectu quoꝝſunt ſuꝑiores. ⁊ dū regulas ſue dn̄ationis non excedunt. ¶ Nullus actꝰ debetab homīe ꝓhiberi ſub pena peccati mortalis alicui inuito; etiam ſubdito/ niſi adillū iam ſit obligatus per legem diuinaꝫexplicite vel implicite. virtual̓r vel ī forma. Nam ſolus deus ē qui habet inꝑiuꝫeterne vite et mortis. ¶ Stultum ⁊ iniurioſum pro ſuꝑioribꝰ/ eſt credere/ oēsinſtitutōies factas qͣles videmus reſpectu ſubditorū/ obligare ad pctm̄ mortl̓eſed ſunt multe accipiende vt cōmīationes. multe vt monitiones. multe vt cōſilia. multa vt q̄dam decētie ⁊ honeſtateset facientes ad finē cōſeq̄ndū. multe vttemꝑalē hanc vitam ſolū regulātes. etad penam tꝑalem; ſi trāſgrediant̉ ſoluꝫobligant. ¶ Iurans vel vouēs in aliqͣreligione vī̓ cōmunitate/ adimplere oīaque pro regimīe talis religionis aut cōmunitatis ordinata ſunt aut erūt; nō ꝑhoc cenſendus eſt eē obligatus ſub penapeccati mortalis ad obẜuationē illorumad q̄ diuina lex nō vult taliter obligare. qꝛ nec hūana lex taliter obligare intendebat. ſi recte (vt ſupponitur) intēdebat. ¶ Diſplicet deo/ infidelis ⁊ ſtultapromiſſio ¶ Infidelis que non ſeruatur. Stulta que diſcretionis ſale nonconditur. Propterea ſtultum eſt dicereꝙ de ingrediendo religionem cōſiliandum nō ſit. ſed ad primam inſpirationēingrediendum ¶ Poteſt ſincero ⁊ rectoconſilio/ religionis ingreſſus diſſuade-

R