Secūda pars cōplectēs opera moralia
LC
Incipiunt regulemorales eiuſdem.Prologus.Gamusnunc interī. qd̓ natura et imitatrixnature ars ſolent.nos ab imperfectoſumamꝰ exordiū.vt inde (ſi deus annuerit) ad perfectioxa ꝯſurgamꝰ. Itaqꝫ videre eſt naturā inflorigeris apibꝰ/ primū ex apricis locis/materiā fauorum colligere. dehinc collectam digerere in aliam formā/ qͣꝫ vndeſumpta eſt. demū in alueolo conſtipant̉miro ordinis artificio ꝑtes ſinguloruꝫ.Quid vero ars; nōne ꝓceſſus in ea ſimilis agnoſcit̉? Prouidet ſibi ī primis demateria copioſe. ip̄am deinceps in partes diuidet̉. porro dat ꝑtibus formam.primū rudem. deinde politiorē. Poſtremo (quod eſt omniū difficillimū) ꝑtibꝰſparſim poſitis et politis/ ordinē colligationemqꝫ tribuit. per qd̓ tandem operiſuo/ perfectio conſummata donat̉. Segregemus in hunc modū partes aliqͣs velut ē ſilua grandi et prediuite/ mineraſacre ſcripture/ quibꝰ formā aliquā addimꝰ. Noli igitur lector (ſi quis forte occurreris) deſpicere. ſi iaceant interea hepartes abſqꝫ ordine. ſine vinculis et calce. quas dum ſic erunt; regl̓as aut doctrinas aut ꝯſiderationes appellare poterimus. Fortaſſis dn̄o ꝓpicio/ poterit et eisin poſteꝝ/ ex decoro ordine/ libelli pulcritudo donari. Quod ſi datum nō fueritnihilominus arbitramur nos non nihilprofeciſſe/ ſi materiā preꝑauerimꝰ alijsad ea que libuerit fabricanda. aut ſubalio tropo. nō fruſtra ſudauerimus/ ſi exagro florentiſſimo ſacre ſcripture/ apescogitationū noſtraꝝ collegerint. digeſſerint qͣꝫ buccellas quaſdā faui mellis/ adlumen cognitiōis et ad deuotionis dulcorem. atqꝫ ꝓ medicamēto deſiderioruꝫinfirmoꝝ. quas particl̓as liceat poſtmodum in alueolo libri vniꝰ/ decoro artificio ſpecioſius ordinare.¶ Explicit prologus.
A que tibiprecepit deus/ cogitaſemper. Quoniā quilibet obligatur ſcire illud abſqꝫ cuius noticia nō poteſt euitarepeccatum. ¶ Culpabilis ignorantia iuris diuini/ non cadit in faciētem illudquod in ſe eſt. quoniā ſpūſſanctus/ talēhominē de neceſſarijs ad ſalutem q̄ viresſuas excedunt; docere immediate vel mediate paratus eſt. ¶ Ignorantia inuincibilis excuſat in eis preſertim que ſūtfacti. non aūt craſſa vel ſupina; que ꝓuenit ex negligentia ſciendi ⁊ faciendi qd̓in ſe eſt. Dicitur aūt inuincibilis; nonquin vinci poſſit. aut ꝙ ex ea neceſſe ſittunc operari. ſed quia oꝑans/ ſufficiēterẜm caſus euentū diligentiam appoſuitſciendi illud quod neſcit. Ignorantiaiuris hūani ſufficienter ꝓmulgati/ nonliberat ſubdit os a pena in foro exteriorilicet frequēter quo ad deū excuſet a culpa quoſdā ignorantes. ¶ Non quilibettenet̉ ſcire de quolibet pctō mortl̓i an ſittale. licꝫ expediat iſtud inquirere ⁊ ſcireiuxta vniuſcuiuſqꝫ vires ⁊ ſtatū. ⁊ pluseccleſiaſticos qͣꝫ laicos. Et inter eccl̓iaſticos/ prelati ex officio tenent̉ ꝙ ſint parati omni poſcenti reddere rōnem de eaque in eis eſt fide ⁊ ſpe. ¶ Nemo vtensratione/ diu ab ignorantiā principioruꝫmoraliū excuſatur. forte eniꝫ morulā adcōſiderandū apponere fas habꝫ. ¶ Omnis doctrina ⁊ om̄e ſtudium/ debent de curioſitate vana aut noxia culpari; que nōordinant̉ actu vl̓ habitu. mediate vl̓ immediate/ ad bene moral̓r gratuiteqꝫ viuendum. ¶ Dare ſtudium ſuum rebusinutilibꝰ aut noxijs. vtilioribus ſciēteromiſſis/ curioſitas eſt dānabilis. ¶ Utile ⁊ inutile/ noxium ⁊ innoxiū/ dicunturin moralibus non abſolute. ſed per reſpectum ad nos; cuꝫ circūſtantijs finis/ lociet temporis/ officij atqꝫ ceterorū ¶ Omnis obligatio/ finaliter reducitur ad dictamen liberi arbitrij diuini ſic volētisobligare creaturaꝫ. quod dictamē nobisinnoteſcit/ vel in lumine fidei vel gratieinfuſarū. vel in lumīe naturali ſignato ſuper nos. Vnde practica iudicia rationis.
A 3
A
B