Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Obſeruationē dierum

2O

ſine numero. Uel nono ex ſuꝑba p̄ſumptione hoīm/ qͥ volūt reputari ſcire mirabilia/ ⁊ deſpiciūt eruditos in ſcientijs/ ⁊ inducūt ꝓ autoritate quicqͥd imaginant̉. ⁊ maxime ſi fuerīt ī terris longinqͥs/ et audierintſtulticias aliaꝝ ſectaꝝ aut hoīm ſibi ſimiliū. Uel decimo ex certa ⁊ excogitata ꝯfictione ad fallēdū alios ⁊ irridēdū quēadmodū fit apud aliqͦs pueros ſcolaſticos vl̓alios trufatores. Uel vndecimo exlectione qͦrundā romācioꝝ id ē libroꝝ cōpoſitoꝝ ī gallico/ qͣſi poeticoꝝ de geſtis militaribꝰ. in qͥbꝰ maxima ꝑs fabuloſa eſt/ magis ad ingerēdū quādā nouitatē ⁊ āmirationē qͣꝫ ꝟitatis cognitōeꝫ. Uel duodecimo ex inobediētia ad diuinā legē/ ⁊ ex modica eiꝰ reuerētia vel cognitōe. Cuiꝰ ſignūeſt ꝙ tales ſuꝑſtitioſi citiꝰ crederēt verb̓ velſcpͥtis. vel narratiōibꝰ fabuloſis quātūlibꝫī apparētibꝰ/ qͣꝫ diuine auc̄tati ⁊ ſuis doctoribꝰ. īmo ⁊ faciliꝰ inducunt̉ difficilia valdeoꝑari / vt ī ieiunijs ⁊ certis oratiōibꝰ ⁊ certꝭvotis/ ꝓut dicūt̉ vota ſctē katherine. qͣꝫ poſſent induci ẜuare legis xp̄iane facilia/ ſicutſunt ieiunia ꝑ eccleſiā inſtituta. qͣlia oīa citius frāgerēt. qͣꝫ dimitterēt ſuas ſuꝑſtitōeslonge difficiliores/ q̄ nec vtiles ſūt ſꝫ in dānationē aīaꝝ. ⁊ ſepe corpoꝝ vergūt. q̄ p̄terea faciūt ⁊ accerſiūt infortuniū / ſicut d̓r q̄imaginatio facit caſuꝫ. Prorſus vnū ꝓtalibꝰ eſt ſalubre remediū/ credere peritioribus ⁊ eis qͥ ī lege dei recte viuunt et docēt/alioqͥn talibꝰ ꝓut ſupra tāgebat̉ fiūt īcaſſuꝫratiocinatiōes. ⁊ portabūt iudiciū ſuū Sꝫvtinā ſoli qm̄ volūtarie ſe ſeducūt/ et aliosſecū trahūt/ ꝓut vnꝰ pͥncipū tꝑe nr̄o. dū induceret̉ vt q̄reret ꝯſiliū a ſapiētibꝰ qͦs ſciebat eē tales ⁊ ſibi beniuolos. vtrū licite eſſent ſuꝑſtitōes qͣs exercebat ⁊ credebat Reſpōdit. Cur inqͥrerē a talibꝰ. Ego eī ſcio qͥdiſcōſulerēt mihi: ego tn̄ ſic agere ⁊ ſic credere penitꝰ diſpoſui; nec omittā. Et in hac infelicitate poſitꝰ ⁊ p̄uētus morte repētina deſtitit. vellet nollet. NNūc agnoſcēs qm̄ oditdn̄s obẜuātes vanitates ſuꝑuacue Et ecōtra. Btūs vir cuiꝰ/ ē nomē dn̄i ſpes eiꝰ / ⁊ n̄reſpi. in vani. et inſanias falſas. Finit Itē ab eodē cācellario. viij. decembris.1428. Lugduni. aduerſus doctrinam cuiuſdā medici delati in mōte peſſulano/ ſcupētis ī numiſmate figurā leonis cū certꝭ caracteribꝰ ꝓ cū ratōe renū ⁊c̄. alid̓ opuſculū

Uius eſt imago hec et ſuperſcriqͣtio. Cōformiter ad caſum ꝓpoſitū de leonis imagine pro curatione renū/ dicuntur duodecimpropoſitiōes cum additis que ſequuntur.Prima propoſitio. Imaginū q̄ aſtrologice noīant̉ fabricatio ⁊ vſus. ſuſpectꝰ eſtplurimū de ſuꝑſtitiōe et idolatria ſeu magica obſeruatiōe. patebit ex ſequentibus.Secūda propoſitio Imaginū hmōifabricatio ⁊ vſus. rationabiliter ꝓhibitꝰ ēꝑ ſacros doctores ⁊ eccleſiā Tertia ꝓpoſitio Imaginū hmōi fabricatores pn̄t ⁊debēt ꝑ ſuos ſuꝑiores ꝓhiberi/ inqͥri ⁊ culpari. ⁊ ſi parere noluerit. ꝯdēnari. nō obſtātibꝰ palleatis allegatiōibus ſuis ſub tituloſub titulo aſtrologie. maxime qn̄ nō ſūt huius ſcīe multū periti. ẜm terminos a verisaſtrologis. nō idolatris cōſtitutos. Ponunt̉ ad iſtarū ꝓpoſitionū declarationē q̄dā regule fundamētales. Et eſt quarta propoſitio in ordine. Omnis obſeruatiocuius effectus expectatur aliter/ qͣꝫ ꝑ rationē naturalē aut ꝑ diuinū miraculuꝫ. debetrationabiliter reprobari. et de pacto demonū expreſſo vel occulto vehemēter haberiſuſpecta. Sic determinauit tꝑe nr̄o ſacratheologie facultas pariſien̄. vniuerſitatis.Propoſitio quinta. Oīs obſeruatioquātūcunqꝫ ſctā ⁊ ſalubris videat̉ in deceꝫaut vigīti aut centū ꝑticulis. ſi habeat vnicā ꝑticulā de idolatria. vel de hereſi. vel deapoſtaſia ſuſpectā aut infectaꝫ. debet totaſuſpecta ⁊ infecta reputari. niſi fiat manifeſta ſeꝑatio p̄cioſi a vili. Propoſitio ſexta Oīs obſeruatio ꝑticularis ſuꝑ effectibꝰ mirabilibꝰ ⁊ extraneis ſub titulo verarū artiū palliata. debet examīari ex circūſtātijs libroꝝ ⁊ autorū qͥ obẜuatiōeꝫ hmōi ꝑticularē tradiderūt. Ponunt̉ ꝯſeq̄nter ꝓpoſitōes ſeu regule ad declaratiōeꝫ p̄miſſorū. ⁊ ad ꝑticularē applicationē ſuꝑ imagīeleonis de qͣ fit inqͥſitio. Et eſt prima. ſeptima in ordine. Caracteres ſeu figure vellr̄e nō hn̄t vel ſortiunt̉ ex cā pure naturali ⁊corporali efficaciam. ſicut nec entia mathematica. cuiuſmodi ſunt figure ⁊ caracteresſunt de potētijs actiuis. et in eis ẜm ph̓mnō eſt bonū neqꝫ finis. Propoſitio octaua. Caracteres ſeu figure vel litere nonhn̄t de ratiōe ſua ꝙ ordinēt̉ ad aliqͦs effectꝰniſi mediāte ratiōali vel intellectuali ſub̓aSignificare enī ē rē ī intellectu ꝯſtituere.

A