Trigilogium aſtrologie
dere debeamꝰ/ vt ille qͥ naſonē impudiciſimum introducit ob hinc credidiſſe. Deniqꝫ obſeruet̉ ne quid nimis. Sed qm̄Uirgiliꝰ ait. Solē qͥs dicere falſū audeatOffert̉ hic ꝓ ſcolaſticoꝝ exercitio ſylogiſmus talis. Oſtenſo itaqꝫ celo ꝓ ſtatu ſuecreatōis ante lapſū primi hoīs/ arguit̉ ſicCelū p̄ſignabat incarnationē filij dei/ cuꝫmultꝭ alijs effectibꝰ factis ꝓpter reparatōnē hoīs peccātis. ⁊ primꝰ hō nō peccabit/nec fiet eiꝰ reꝑatio cū ſuis effectibꝰ. ergo celum p̄dixit falſū. ꝯſequētia eſt neceſſaria.⁊ antecedēs ꝓ illo tūc erat poſſibile ⁊ ſibicōpoſſibile. qm̄ maior eſt neceſſaria. cū ſitde preterito vera. ⁊ ſecūda tūc erat poſſibilis. ergo ꝯſequēs eſt poſſibile .ſ. ꝙ celumdixit ſalſū. ⁊ ita cū celū fuerit īmediate creatum a deo/ deꝰ dixiſſet falſum ꝑ celū qd̓blaſphemiū videtur.Quarta ꝓpoſitio.Elum virtutes a deo diuerſaſꝓ varietate ſuaꝝ partiū ſtellaꝝplanetaꝝ ⁊ motuū recepiſſe. ſꝫeas ab omnibus comprehēdinon poſſeCōmentū. Errāt ⁊ experientiā negantſentiētes oppoſitū/ cū celū ſit ſic̄ horologiuꝫ pulcerrimū cōpoſitū ab artifice ſūmocū ſit etiā liber ſentētioſiſſimꝰ exemplatuſab exēplari libro vite infinito ⁊ eterno/ qͥnominat̉ mundꝰ archetypꝰ. in quo id qꝛfactū eſt vita erat. Porro de ſtellis dicit ꝓpheta. Qui numerat multitudinē ſtellaꝝ⁊ omnibꝰ eis noīa vocans. Hec aūt vocatio qͥd aliud eſt qͣꝫ diſtincta virtꝰ ⁊ oꝑatioſtelle cuilibet attributa. Nomē quippe ſumit̉ a ꝓprietate rei. Et qm̄ innumerabiliſeſt hmōi ꝓprietas. Exclamat magnꝰ dn̄snoſter ⁊ magna virtꝰ eius ⁊ ſapientie einon eſt numerus.Quinta ꝓpoſitio.Eluꝫ obedire ad nutū deo glorioſo. atqꝫ ip̄m oꝑbꝰ humanerecreationis ſeu reparatōis inFerius/ ⁊ ſubditū eſſe.Cōmentū. Errauerūt hic ml̓ti aſtrologi ⁊ philoſophi/ qͥ poſuerūt deū agere deneceſſitate nature/ ⁊ qͥ negauerūt miſteriūnoſtre redemptōis a ſeculis abſcondituꝫꝓpter qd̓ nedū celū corporeū/ ſꝫ etiā āgeli⁊ intelligētie ſunt. ſic̄ dicit apl̓s. in miniſteriū miſſi. Tradit inſuꝑ moyſes Deut̓. iiij.ꝙ ſolē ⁊ lunā ⁊ oīa aſtra celi creauit deus ī
miniſteriū cūctis gentibꝰ. Un̄ ⁊ deſcribēſcreationē mūdi poſuit priꝰ fuiſſe virgultaterre/ qͣꝫ ſol vl̓ ſtelle formarent̉ vt on̄deretdeū poſſe agere ſine ſole ⁊ ſtellis. Cuꝫ igit̉hō ſit qd̓āmodo finis oīm ſic̄ Ariſto. videtur poſuiſſe. ij. ph̓icoꝝ. oꝑtet ẜm variationē hoīs cetera variari / ſic̄ priꝰ tangebat̉ d̓ſtatu nature integre ⁊ lapſe. Et ſic̄ apparꝫī miraculis factiſ ſuꝑnaturaliter. vt hoīeſſuꝑnaturalē ſuū finē adipiſcerent̉. ꝑ fideꝫ.ſpem ⁊ charitatem.Propoſitio ſexta.Elū generale influēs eſſe et remotū ⁊ actōes ſuas in patiētediſpoſito recipi/ deū v̓o nedūveniuerſaliter ⁊ remote. ſꝫ ſingulariſſime ⁊ ꝓpinquiſſime oꝑari.Cōmentū. Errauerūt h̓ aſtrologi qͥdāvt Alkindꝰ d̓ radijs. ⁊ ſil̓es. ponentes resinferiores nihil agere/ ſꝫ tantūmodo deferre radioſas influētias celi/ ⁊ inde fieri effectꝰ ſil̓es numero/ priꝰ iſtū qͣꝫ illū ꝓpt̓ determinatōeꝫ celi / vt ī ꝓductōe graduū caliditatis/ quā determinatōeꝫ alij ſolū referūtad diuinū bn̄placitū libere ꝯtingēter agēſꝯformiter ad ſcd̓aꝫ partē ꝓpoſitōis ꝙ deꝰeſt agēs īmediatiſſimū ⁊ ꝓpinquiſſimū. n̄obſtāte cōefficiētia cauſaꝝ ſecūdaꝝ. Et h̓errauerūt aliqͥ doctores etiā catholici. ponentes deū eſſe cauſā nō īmediatā in om̄ieffectu. qm̄ inquiūt alie cauſe ſuꝑfluerentEſſet p̄terea deꝰ cauſa īmediata actuū voluntatꝭ tā bonoꝝ qͣꝫ maloꝝ. ⁊ ita eſſet autor pc̄ti. Sꝫ ꝓ nobis eſt articulꝰ pariſiēẜ.dicēs/ ꝙ deꝰ ſit cauſa remotiſſima ſic ꝙ nōꝓpinqͥſſima. error. Nihilominꝰ offertur h̓ꝓ ſcholaſticoꝝ exercitio ſilogiſmuſ tal̓ adꝓbandū. Ꝙꝫ ſi deꝰ īmediate agat actū voluntatꝭ/ deꝰ facit ⁊ vult peccatū/ ſignandoſortē qͥ facit ſubſtātiā alicuiꝰ actꝰ ꝯͣ ꝓhibitionē dei/ ⁊ vocet̉ A. Tuc arguit̉ ſic. Sortes facit a. actū. ⁊ ſortes habet p̄ceptū deide nō faciēdo a. actū. gͦ ſortes peccat cōſequētia eſt neceſſaria. ⁊ deꝰ vult ⁊ facit quālibet partē antecedētis. ergo ⁊ totū antecedens/ cū ꝑtes ſint ſibi cōpaſſibiles. gͦ deuſvult ⁊ facit totū ꝯſequens .ſ. ſortē peccareqd̓ videt̉ blaſphemiū.Propoſitio ſeptima.Elū effectꝰ nedū varios ſꝫ ꝯtrarios vel oppoſitos ī īferioribꝰfacere ꝓ diuerſitate materie/ rationibꝰ ſeminalibus plene.
E