Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

doctrinarum

iꝰ

Hic papa cū eēt ī auinione ꝑ Katherinaꝫde ſenis inductꝰ eſt qͣliter ſe romā trāſferret. cardinalibꝰ ⁊ ceterꝭ diſſuadētibꝰ. Quocū veniret circa dimidiū annū obijt. Extūc cepit ſciſma qd̓ circa. xl. annos durauit vrbano. vi. ⁊ ſuis ſucceſſoribꝰ in romavidelicet. bonifacio. ix. innocētio. vij. gregorio. xij. alexādro. v. iohāne. xxiij. ⁊ martino. v. vſqꝫ ad ꝯciliū Conſtatien̄. In auinione vero clemēte. vij. ⁊ bn̄dicto. .xiij. qui⁊ petrꝰ de luna electis. Hoc cancellariusnō ponit nec vſqͣꝫ eā nomīat. Sꝫ dn̄s ſtephanꝰ olim prior carthuſie in ſeits/ poſteapapie/ aſſerit ꝓpria manu ex Katherine ꝓprio ore/ eaſdē lr̄as ſcripſiſſe ad papā ⁊c̄.Quarta cōſideratioTtendenduꝫ eſt quis finis ſithuiuſmodi publicationis doctrinarum/ ẜm alterum triuꝫ finium qui ſunt bonum honorabile vtile/ delectabile. Et primo de honorabili vt de faſtu deſcribens Augꝰ. hereticum dicit eum eſſe/ qui alicuius temporalis cōmodi ⁊ maxime glorie. principatusqꝫ ſui gratia falſas ⁊ nouas opiniones vl̓gignit vel ſequitur. Notat ſumma de vitijs ⁊ virtutibus in tractatu de fide/ cauſas octo confectiōis hereſuꝫ. Remittamꝰad illam/ quā libenter hic ⁊ alibi cōmemoramus ſummā quoniā ex optimis vndecunqꝫ collecta eſt. Cuius auctor contemporaneus ſatis fuit Guilhelmo pariſien̄.⁊ ſancto thome vir ſine gradu/ de conuentu predicatorū lugdunen̄. Hic nihil in cōpilatiōe de fantaſia ꝓprij capitꝭ ſed de cōmuni aceruo ſcripturaꝝ doctrinaꝫ nectit.Cui ſi comparent̉ nouelle viſiōes noſtrarū vl̓ noſtroꝝ/ o ſapiētiſſime deꝰ/ qͣntū ſolidiores. nō vmbratiles inuenirent̉/ ab eistn̄ quibꝰ aduerſus ſapientꝭ ꝯciliū non eſtꝑſuaſum/ ꝙ aque furtiue dulciores ſunt⁊ panis abſconſus ſuauior. quiqꝫ magisea mirant̉. q̄ vel nō intelligunt/ vl̓ inſolita.ſunt/ ſeꝑatū volētes hr̄e ꝯuiuiū/ ſil̓es athenienſibꝰ volentes ſemꝑ audire aliqͥd nouiprurientes auribꝰ. Quo ꝯtra ſit cautela duplex. Ruminet aſſidue docēs vl̓ ſcribens/ vl̓ ſtudens/ qͥs ſuus ſit finis intentPauci ſunt admodū: qͥ nō rn̄deant vt tandem ſaluꝰ fiam. Sed ſepe ſub generalitate mentit̉ iniquitas ſibi/ dū ad ꝑticulares⁊ ꝓxīos venit̉ fines ⁊ ſub negocio caritatꝭ

agit̉ negociū vanitatꝭ. Tentationē ſuꝑbiereputauit Augꝰ. iō difficile cognoſcibileꝫqꝛ nō habet hō fas experiri quēadmoduꝫparatꝰ eſt gl̓aꝫ ꝯtēnere. ſicut nō eſt fas homini male viuere ne laudetur. Accipiebataūt ſibi qͥdā nr̄i tꝑis ſignū tale. Querebata ſeip̄o corā deo de doctrinis ꝓprijs/ qͣs vl̓ex officio/ vl̓ ꝓ laudabili ꝯtra ociū inerſerercitio/ vl̓ ꝓ qͣſiti diſtributiōe talenti: vl̓ ꝓtꝑis neceſſitate ſcribebat. Ecce ẜuet̉ integra tibi merces: ait: a dn̄o. ꝯſeruet̉ ⁊ aliunde ſua ꝓximis tuis edificatio: ꝑ alienā doctrinā: ſeu ꝑ tuā velut alienā/ qͣſi mortuuſſis a corde. qͥd rn̄des. Nūqͥd nō adhuc inpublicū prodire tua cuperes ſcripta. Sitandē īueniebat ī ꝯſcīe ſerenitate/ ꝙ equoanīo celari ſcripta ſua tali caſu vellet. gratias agebat deo. tanqͣꝫ excuſſuſ a palea vanitatis. Sinauteꝫ/ gemebat ſub ponderegloriatiōis vane. Queſiti fuerūt a btō gregorio libri ſui. Remiſit ad libros auguſtini/ ſuadēs in illis potiꝰ exerceri. Alteracautela ſuadet hr̄e promptitudinē. ꝙ doctrīe qͣs aliqͥs legit/ aut ſtudꝫ/ aut ſcribit/publicū ſubeant examen/ ⁊ potiꝰ ī vita qͣꝫpoſt mortē. vt ſi qͥd erroris dep̄henſuꝫ fuerit corrigat viuēs. Sonant hāc promptitudinē ꝓteſtatiōes fieri ſolite in actibꝰ ſacre theologie publicꝭ. Hoc intēdebat qͥ dixit. hereticare potero. ſed hereticꝰ nō ero.Quare. Quia nemo niſi ꝑtinax hereticuseſt. Nemo qͦꝫ ꝑatus corrigi ꝑtinax eſt. Reſpicit hec cautela venerabilē ⁊ deo ſacratū pr̄eꝫ. cuiꝰ occaſiōe ſūptū eſt p̄ſens opuſculum. qͥ libros alios ſui tꝑis nouellos:voluit examen hr̄e. Reſpicit ⁊ om̄s in cōmuni doctores. qͣtinꝰ ea ſtudioſitate doctrinas cōponāt ſuas tanqͣꝫ ꝓtinꝰ interrogādas ab oībꝰ. Fuit iſte vt arbitror nōꝑuus ſtimulꝰ btō hieronymo. qͥ ſe tot aſpiciebat habere obſeruatores ⁊ emulos. vtqͣꝫ optime ſcriberet: vel tranſferret. Quinta cōſideratioTtendendū eſt in examīationedoctrinaꝝ de fine. Si ſit ad cōmodū tꝑale vl̓ queſtū. Dici nōpoſſet qͣꝫ mēdax eſt cupiditas/nec diuinis ꝑcit nec hūanis. Hoc ī aduocatꝭ pl̓ibꝰ eruditꝭ ad mēdaciū qͣlibet in cā.Hoc ī doctrinis vſurarioꝝ ⁊ ſymoniacorū. Hoc ī qͣſtoribꝰ publicꝭ ſuꝑ cōfictōe miraculorū vel reliquiarū/ vel indulgentiaꝝ

ff 4

L