Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſuper Marcum

16

manducans: ⁊ ad hec cognoſcēda nō eratopus ꝓphetico ſpiritu. Alia latebāt plurima ⁊ maxima: vt ꝙ talis eſſet deꝰ. mediator ꝯſtitutus ꝓ redemptōe ⁊ recōciliation peccatoꝝ: ꝙ agnꝰ eſſet ꝓ ſacrificio cōſummato īmolandꝰ/ ⁊ ſimiliarad q̄ cognoſcenda ⁊ publicāda hoībꝰ Ioh̓es. non niſiſpū ſuꝑplenꝰ attingere valuiſſet. Tale ē illud. Qui poſt me ve. an̄ me fa. eſt ⁊c̄. Et eoce agnꝰ dei. ⁊ cetera hmōi. Occurrūt alij dicētes nō debere ioh̓em arguere mendacij. Alioqͥn ſi mēdax qūo ꝑfectꝰ. Ip̄e eīinterrogatꝰ. Tu qͥs es. ⁊. an ꝓpheta es tuRn̄dit. nō ſum. Qd̓ ſi ex hūilitatꝭ affectuqͥs eū ſic rn̄diſſe ꝯtenderitꝭ videat qūo humilitatē verā cū vitio mēdacij connectet.Que enī ꝑticipatio lucꝭ ad tenebras. q̄ cōuentio chriſti ad belial ait apl̓us. Fateorplane ioh̓em nō queſiſſe hūilitatē ꝑ mendacij culpā. Abſit hͦ. vt catholicoꝝ qͥſpiaꝫſic delirus inueniat̉ qui hoc dicat. Ueraxigit̉ fuit ioh̓es mō quo negauit ſe ꝓphetā:negauit dico nō ſimplicit̓: ſꝫ ad intentiōeꝫq̄rentiū, Scriptū erat in lege dei Deute.xviij: ꝓphetā ſuſcitabo eis de medio fratꝝſuoꝝ ſil̓em tui ⁊ ponā v̓ba mea in ore eiuſ:loq̄turqꝫ ad eos oīa q̄ preceꝑo illi. Qui auteꝫ v̓ba eiꝰ que loquet̉ in noīe meo audirenoluerit. ego vltor exiſtam. Interrogauerūt gͦ iudei ioh̓em an̄ ꝓph̓a eſſet: nō qͥcūqꝫſed qͣlē lex ip̄a pollicebat̉ affuturū. Et cōfeſſus eſt ⁊ nō negauit: qꝛ nō erat ille ꝓpheta ꝓmiſſus in lege. Chriſtꝰ itaqꝫ nō ioh̓esfuit ꝓph̓a ille quē ibidē moyſes venturuꝫꝓphetauit. Cuiꝰ p̄curſor ⁊ angelꝰ iohannes extitit: vt quēadmodū Iſa. olim an̄ ꝓnūciauerat dicēs. vox clamantꝭ. Ubi liceat attēdere qͣnte dignitatꝭ ioh̓es fuerit atqꝫ autoritatꝭ: vt etiā a ꝓph̓a tali de eodeꝫfieret ꝓphetia ⁊ ſue p̄dicatiōis clamor tāto an̄ proderet̉: qͥnetiā ioh̓es illud eē prophetatū de ſeip̄o nō hūana ſꝫ ꝓphetica inſtructiōe cognouit. Intrauit enī puer deſertū. vbi de libris Iſaie aūt alijs ab hoīeNnequaqͣꝫ inſtructꝰ eſt. Hic orit̉ difficultas nō mediocris de mō cognoſcēdi veraſꝓphetias ⁊ de mō diſtinguēdi eas ab illuſiōibꝰ ⁊ diuinatiōibꝰ demonū. qͥ aliqn̄ trāſfigurāt ſe ī angelos lucꝭ ẜm apl̓mꝰ ⁊ de cautelis ſe hn̄di/ hō in talibꝰ ne ſeducat̉: ſꝫ adp̄ſens dicta ſufficiāt. Sequit̉. Fuit iohānes ī deſerto: vbi de hͦ ⁊ d̓ ioh̓is ꝑfectōeqͦ ad auſteritate vite ⁊ meritoꝝ multitudi

nem. videbimꝰ dn̄o ꝯcedente prophetiamIoh̓. i. dū querit̉. Tu qͥs eſ? Ego inqͥt voxcla. ⁊c̄. dirigite viā dn̄i. Et egrediebanturad eū hieroſolimite vniuerſi ⁊ omīs regioiudee ⁊ baptiſabant̉ ab illo ī iordanis flumine ꝯfitētes pc̄ta ſua. Et erat ioh̓es veſtitus pilis cameloꝝ. ⁊ zona pellicea circalūbos eiꝰ ⁊ locuſtas ⁊ mel ſilueſtre edebatIam ꝑ aliqͦt dies ioh̓em in deſerto tenuimus: dū enī ſcrutari pia curioſitate conatus ſum. qͥd ageret ioh̓es. ⁊ ſolus. ⁊ ī deſerto. Dū p̄terea ſuꝑ hͦ ammirationē aliqͦruꝫcarnaliū/ turba tumultūqꝫ gaudentiū cōtentare ſatagerē: inductꝰ ſum referre qͦ pacto verū eſſet de eodē ioh̓e ⁊ ſibi ſil̓ibꝰ heremicolis in ꝯtēplatiōe ſuſpēſis: nūqͣꝫ minſolus qͣꝫ cū ſolus. hͦ apud Ciceronē dixiſſe celebrat̉ ſcipio ſuꝑior africanꝰ. Hac occaſione in materiā ꝯtēplatiōis incidi latiſſimā vtiqꝫ ⁊ nōdū funditꝰ exhauriēdā. vt īip̄a explicāda ſemꝑ ſit vltra qͥcqͣꝫ inuenire:⁊ veniendū cū hieroſolimitis ⁊ om̄i regione iudee. tandē hinc ad ioh̓em ī iordane p̄dicantē ⁊ baptiſantē. Sꝫ tandē egrediendū eſt ab hͦ deſerto ꝯtēplatiōis materie ſilentiū indicēdū qͣtinꝰ ſubſeq̄ns euangelijnr̄i textꝰ loqͣtur. Spero eī deo ꝓpicio meſuꝑ hac materia ꝯtēplatiōis certe pulcerrima ⁊ ſublimiſſima q̄dā poſteriꝰ locutuꝝatqꝫ nō tam ex nr̄a qͣꝫ alioꝝ ſnīa neqꝫ tammgr̄ali locutiōe qͣꝫ collocutiōe familiari.nō demū polito curioſoqꝫ ẜmōe ſꝫ qͦtidiano loquēdi more/ ⁊ extra lectiōes ordinarias int̓ audire volentes ꝓpoſui diſſererePlacuit itaqꝫ paterne ꝓuidētie ſuꝑne maieſtatis. me ꝑ aliqͦt iā tꝑa in deſerto tribulationis ⁊ cuiuſdaꝫ ſolitudinis collocare:vbi. qͣle māna ꝯtēplatiōis in deſerto ſolitudinis veri iſraelite comedūt. et ſi nō plenō ore comedere. d̓guſtare tn̄ datū ēʸ vt ſaltem eiꝰ odorē ex alioꝝ eructatiōe. qͥ mānacibi ſe repleuerāt. potui aſpirādo ſentireveꝝ qͥd textus nr̄ dicat audiamꝰ. Egrediebant̉ inqͥt ad eū. nō dubiū qͥn ad iohānem bap. hieroſolimite vniuerſi: ⁊ oīs regio iudee. Ad hoc v̓bū ſtupet logica ⁊ logice tractatores vel ſcandaliſant̉ vl̓ inculpant locutiōis huiꝰ formā. Neqꝫ enī eſtimandū eſt ꝑuulos. imbecilles. aut infantes in cunis. īmo nec hieroſolimitas om̄sadultos ad iohannē egreſſos fuiſſe: quātominꝰ oēm iudee regionē. Igit̉ logice virtus et ẜmonis ꝓprietas vident̉ falſitatis

d d 2

Ax