Contra preſcriptam
admiſiſſent modos loquēdi hereticoꝝ ꝓtinus habuiſſent pacē cum eis ſed malaꝫpacē. Notetur reſponſio magni baſilij incaſu ſimili qͥ noluit nec in ſolo verbo quidem deuiare ꝓfitendo catholicā veritateꝫSic nec hieronimꝰ d̓ v̓bo iſto omouſionſic alij ſine numero. Fuit quidā temporemeo ſcotꝰ qui reſpōdendo dicebat patreꝫeſſe cauſam filij. hoc dicebat id eſt pater ꝓducit filiū. Coactꝰ eſt ſtatim reuocare dictum ſuū nec expoſitio ſua quomodolibꝫadmiſſa eſt qͣꝫuis eſſet ad intellectū ſuū etexp̄ſſionem veriſſima.Odus loquēdi doctoꝝ ſi reperiatur impropriꝰ ⁊ parabolicꝰ⁊ inuſitatꝰ aut figuratiuꝰ extēdi vel in vſum trahi non debetſed ad ſenſū ꝓprium ⁊ nō figuratiuū reuerenter exponi. Alioquin fruſtra eſſent doctores in theologia cōſtituti principaliter ad hoc officiū elucidandi ſacrā ſcripturam quā magis atqꝫ magis aliter agendoꝯfunderent/ vnde ſi quis ad vim vocis ſuſtinere vellet ꝙ deꝰ ad liberandū ſuſcepturus hominē nō horruiſti virginis vterūvtiqꝫ erroris reus eſſet. Tolerent igit̉ patienter homines inferioris gradꝰ ⁊ ſciētieſi dicta eoꝝ querant̉ ad propriū vſum coartari nō ī perniciē doctrine catholice dilatari. Hac cōſideratione permotos exiſtimo doctores nouiſſimos thomā bonauenturā alexandrū de halis ⁊ ſimiles duꝫomiſſo omni verboꝝ ornatu tradiderunttheologiam per q̄ſtiones vt ſub certis regulis ⁊ ſub p̄ſciſa verboꝝ forma tutiſſimāhaberemꝰ theologiā tam praticā qͣꝫ ſpeculatiuam/ reducēdo doctores oēs pͥores advnā ſecurāqꝫ locutionis ꝓprietatē.Nicuiqꝫ in ſua arte perito credenduꝫ eſt hec eſt ratio cur doctoribꝰ in ſacra theologia exercitatis dat̉ autoritas interp̄tādi doctrinaliter ſacrā ſcripturā qd̓ maxīehabet fieri ī ſcolis doctrinā imꝑtiēdo hisqui tam ingenio qͣꝫ exercitatione cōtinuacapaces ſunt ad intelligendū. Cum igit̉ q̄ponit tercia pars tractatꝰ p̄nominati ſūtde punctis ſacre ſcripture īmo de ſummatheologia q̄ miſtica nominat̉ ⁊ quā ſcolaſtico more albertꝰ magnꝰ ⁊ quidā alij claro ꝓprioqꝫ ſermone expoſuerūt / quis nōmirabitur audire ab huiꝰ autoris defenſore ꝙ hec in ſcolis nō ſunt tractanda Ita
videlicet publicabunt̉ nunc ſcˣ ꝑtis nuncverbis idioma vulgare ſeruantibꝰ: ⁊ aputſimplices adoleſcētuloſ apud ſenes hebetes apud illitteratā plebeculā/ apud anuſdecrepitas/ nūc in foro nūc in angulis/ etviri doctiſſimi tam ingenio qͣꝫ exercitio p̄diti/ ab alijs recte loquēdis quia ſcolaſti.ci ſunt arcebunt̉.Ui adheret deo vnus ſpūs eſthāc vnitatē nullꝰ ſane poteſt intelligere vel exponere quantūcūqꝫ verba multiplicauerit adaliū ſenſū qͣꝫ per aſſimilationē. de qua dic̄Ioh̓es in canonica. Scimꝰ ꝙ cū ille apparuerit ſimiles ei erimꝰ. Omis em̄ modus alter loquēdi metaphoricꝰ vel figuratiuus vl̓ yperbolicꝰ vel emphaticꝰ doctorum ſanctoꝝ vt dyoniſij ⁊ alioꝝ ſi nō referatur ad hanc regulā repudiandus. Aſſimilatio aūt nō tollit ſed perficit naturamneqꝫ tollit qd̓ habet creatura in ꝓprio genere quoniā illud perdere niſi ꝑ annihilationem anima ratōnalis nunqͣꝫ poteſt acꝓinde ſequitur ꝙ ſimilitudo adducta perqualēcunqꝫ doctorē de infuſione gutte acin dolium vini fortiſſimi ad vnionem anime ꝯtemplantis cū deo/ tanqͣꝫ ſit om̄imoda ſimilitudo repudiāda eſt prorſus tanqͣꝫ habens errorē īmo inſania almarici cōdemnati ponentis creaturā verti in deuꝫ⁊ in ſuū eſſe ⁊ principiū ideale ſicut notathoſtienſis ſuꝑ illud capitulū damnamusde ſūma trini. ⁊ fi. catho. Deniqꝫ ſimil̓ fantaſia fuit alias pariſiꝰ tanqͣꝫ fatua ⁊ inintelligibilis aduerſus vnuꝫ auguſtinēſemdamnata.Euotio illoruꝫ culpanda eſt qͥnituntur inuoluere ſententiasſermonibꝰ imperitis peregri-nis ⁊ īnuſitatis vel eos qui ſicvolūt laudare atqꝫ defendere ⁊ defendēdoſeip̄os magis inuoluere qͣꝫ euoluere. Adducam hͦ loco ne mihi ſoli videar inniti ꝑticulā cuiuſdā ſermonis facti in capitulovno fratꝝ Carthuſien̄. Anno dn̄i. M. cccc. viij. cuiꝰ thema eſt. videamus ſi floruitvinea ⁊c̄. Quartā v̓o deuotioneꝫ falſā id ēvanā ⁊ curioſā illi exercēt qͥ ſine mortificatione ꝓprie volūtatis a zelo dn̄o ſeruiēdivitā ſpūalem ꝯſiſtere credūt in ruminatōevel potius fantaſiatōe reꝝ ſpūaliū eſtimātes hāc ip̄am fantaſiationē vel ſaltē delectationē inde ꝯſequentē deuotionem eſſe
C