Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De fēſio iohānis d̓ ſcoenhauia dictoꝝ

velle niſi qd̓ vult deꝰ. hͦ eſt iā eſſe qd̓ deꝰ eſtcui iaꝫ velle ⁊ eſſe idip̄m eſt. vn̄ bn̄ dicit̉ qꝛtūc videbimꝰ eū ſicuti eſt cuꝫ ſic ſimiles eierimꝰ hͦ erimus qd̓ ille eſt. Quibꝰ em̄ ptāsdata eſt filios dei fieri data eſt ptās non qͥdē vt ſint deꝰ. ſꝫ ſint tn̄ qd̓ deꝰ eſt/ poſtmodū loquit̉ d̓ triplici ſimilitudine hoīm cūdeo. ⁊ deinde ſubiūgit. Dicit̉ aūt hec ſimilitudo dei vnitas ſpūs nō tm̄ qꝛ afficit ſpiritū hoīs ſpūſſanctꝰ. ſꝫ qꝛ ip̄a eſt ſpūſſanctus deꝰ charitas qͥ cū ſit amor pr̄is ⁊ filij⁊ vnitas ⁊ ſuauitas ⁊ bonū ⁊ oſculū ⁊ amplexꝰ ⁊ qͥcqͥd cōmune p̄t eſſe amboꝝ in ſūma illa vnitate veritatis ⁊ veritate vnitatis. hͦ idē homī ſuo modo fit ad deū qd̓ cōſubſtantiali vnitate filio eſt ad patrem vl̓patri ad filiū. cuꝫ in amplexu patris ⁊ filijmediā qd̓āmodo ſe inuenit hominis btāꝯſciētia/ cū modo ineffabili incogitabiliqꝫ fieri meret̉ hō dei/ nō deꝰ. ſꝫ tn̄ qd̓ ē deꝰ.Ecce qūo iſta ſn̄ia bn̄ om̄ino ꝯcordat doctrine fratris Ioh̓is d̓ Ruyſbroech ⁊ mutuo ſibi ꝯſonāt. Hoc idē patet ex epl̓a inferiꝰ annotata. quā qͥdā vir deuotiſſimꝰ ⁊doctiſſimꝰ cōpoſuit in qͣ ſub breuibꝰ verbis deſcriptꝰ eſt totꝰ ꝓceſſus libri fratrisIoh̓is Ruyſbroech d̓ ornatu ſpūaliū nuptiaꝝ/ cū his ꝯcordat gilbertꝰ ſuꝑ canticaẜmone. ij. vbi diſtinguit d̓ triplici lectuloPrimꝰ eſt ꝓpriꝰ ſpōſe. Scd̓s eſt cōis ſpōſe ⁊ ſpōſi. Terciꝰ ꝓpriꝰ eſt ſpōſi. Sponſelectulꝰ eſt cū quietis ⁊ pacatis ⁊ cōpoſitimoribꝰ intra ſe collecta reqͥeſcit. Cōis eſtcū iā incipit oblectari ī ſpōſo. Sꝫ ꝓpriusſpōſi eſt qn̄ ſui oblita penituſ ⁊ ex ſe exutatota trāſit in ip̄m ⁊ qͣſi induit̉ ipſo dilectaip̄iꝰ. In lectulo ſuo nō effluit ſpōſa extraſe nec turbat̉ ī ſe. In lectulo cōmuni affluunt illi delicie q̄dā de p̄ſentia ſpōſi. In illo lectulo qͥ ſolꝰ eſt ſpōſi amoris exagitataincendiū ebullit ⁊ excreſcit. effuſa ⁊ effluēſtota trāſfundit̉ in ip̄m. ⁊ ī ſimilē abſorbet̉qͣlitatē. In primo penes ſe eſt. In ſecūdopenes illā ſpōſus. In tercio penitꝰ eſt ip̄apenes ip̄m. ⁊ ſi dici p̄t non eſt niſi ip̄e. Inpͥmo q̄rit. In ſcd̓o adheret. In tercō vnit̉illi. In primo tranqͥllitatē ꝓpriā poſſidet.In ſecūdo quandā meret̉ cōmunitatē cūdilecto. In tercio abſumit̉ ⁊ abſorbet̉ ī qͣndā charitatis ⁊ gr̄e vnitatē. Hec gilberivbi ſupra. Cū p̄dictis ꝯcordat dyoniſiuſmagnꝰ ſic̄ patet in autoritate ſuꝑius allegata ⁊ pluribꝰ locis libroꝝ ſuoꝝ Et hugo

de ſancto victore cōmentator p̄fati dyoniſij ſuꝑ ſeptimū angelice hierarchie dicēs.Sic intelligas qͣnta eſt vis veri amoris ⁊dilectōis ſi tn̄ intelligi p̄t qm̄ dilectio ſuꝑeminet ſciētie ⁊ maior eſt intelligētia plusem̄ diligit̉ qͣꝫ ītelligit̉. Intrat dilectio ⁊ apꝓpinqͣt vbi ſciētia foris ſtat. Et reddit rationē iſtiꝰ. Quia verꝰ amor ſiue charitasnullū patit̉ mediū inter ſe ⁊ obiectū qd̓ eſtdeꝰ. ſꝫ vehementer tendit in ip̄m īmediateEt ideo nunqͣꝫ quieſcit donec oīa trāſeat⁊ ad ip̄m dilectū ⁊ in ip̄m veniat. Un̄ ſubdit ibidē. Dilectio ſiue amor impetum ſequens ardētis deſiderij ſui nec diſſimulare valēs donec ad amatū ꝑuenerit/ amatoappropinqͣt qͣꝫtū p̄t/ ⁊ eo ampliꝰ ſitiēs intrare ip̄m cupit ⁊ eſſe cuꝫ ip̄o ⁊ eſſe tā ꝓpevt ſi fieri poſſet hͦ idē ip̄m ſit qd̓ ip̄e Nihilem̄ velociꝰ nihil acutiꝰ nihil ſubtiliꝰ amore aut penetrabiliꝰ. qꝛ natura ſua nō quieſcit donec naturaliter amabilis totā penetrauerit virtutē ⁊ ꝓfunditatē ⁊ totalitatēqͣꝫtū p̄t. Huic etiā ſentētie alludit ꝑ om̄iavercellēſis ſuꝑ cantica dicēs. ꝙ affectꝰ ⁊ intellectꝰ ſimul coambulāt vſqꝫ ad nouiſſimū defectū intellectꝰ vbi habet ſue cognitionis ⁊ ſui lumīs ꝯſummatōeꝫ. Affectuaūt adhuc ꝯtinet principalia in deū ſuſpiria ⁊ ſuꝑintellectuales extēſiones ⁊ īmiſſiones/ feruidos vulgares ⁊ fulgidos feruores ad quoꝝ oīm ſublimes exceſſus ⁊ excedētes ſublimitates intelligētia trahi nōp̄t. ſꝫ ſolꝰ principal̓ affectꝰ deo vnibil̓. Etpoſtea ibideꝫ dicit. Tanta eſt virtus veriamoris ⁊ pulcritudiniſ ꝙ nō ſolū facit homines ⁊ āgelos excedere naturā ꝓpriā vtin deū aſcēdant. ſꝫ etiā deū qͣſi naturam ꝓpriā egredi vt ad creaturas qͣſi infra naturam ſuā ꝓducendo deſcendant. Ecce qūooēs iſti excellētiſſimi doctores in hͦ ꝯueniunt ꝙ aīa qn̄ rapit̉ ī diuini lumīs abiſſuꝫ.tota deficit a ſeip̄a ⁊ ī illū quē diligit totaliq̄ſcit ⁊ ſuꝑintellectual̓r ei vnit̉. ⁊ vnitiſſime trāſformat̉ in ip̄m ita vt aīa dū a ſeip̄aalienat̉ dū ī iſtd̓ diuini archani ſecretariūrapit̉. dū ab illo diuini amoriſ incēdio circūdat̉ ītime penetrat̉ ⁊ inflāmat̉ ſeip̄aꝫ penitꝰ exuit ⁊ diuinū q̄ndā affectū induit etinſpecte pulcritudini ꝯfigurata tota ī aliam gloriam trāſit.Is p̄libatꝭ rn̄dendū ē tercō ad obiectōnes ⁊ rōnes qͥbꝰ dn̄s cancelarius doctor venerabilis et vir