vnico ſnīe diffinitiue verbo/ tantis malisoccurrere poteſt/ deuios ad ſe reducere ⁊ errantes reuocare qd̓ quanti meriti ſit iacobus oſtendit. Dicunt itaqꝫ omnes diffinite ꝑibimus recte qd̓ non ꝑhibitis. Faciūtpro hac parte dicta ſcripture ⁊ ſanctorum.extra de hereticis ca. ij. Qui alios cum poteſt ⁊c̄. xxiij. q. iiij. c. ita plane. lxxxiij. diſ. c.error cui non reſiſtit̉ approbat̉. extra de homicidio. c. ſicut dignū. Qui potuit hominem liberare ⁊c̄. Math̓. xviij. de tollendisſcandalis ⁊ membris nocentibꝰ in corporemyſtico/ ac de illa lege dic eccleſie ꝙ ſi eccleſiam non audierit ſit tibi ſicut ethnicus etpublicanus debet etiaꝫ ibi loqui ſic vt audiatur/ ⁊ prime Petri. iij. parati ſemꝑ ad ſatiſfactionē omni poſcenti ⁊c̄. Obſecro/ peto ⁊ obteſtor per matrē omniū bene viuentium caritatem/ per illam ſine qua deo nemo placere poteſt neqꝫ ſaluari fidem .ſ. catholicā/ per beataꝫ deniqꝫ felicitatis ſpem.Nolite fieri ſicut monet apl̓us Imprudētes ſed intelligentes que ſit voluntas dei.Conſtat aūt quātū eſt ad pn̄s dicere talis intelligentia in quatuor ꝯſiderationibꝰin quibꝰ mox finis erit. Proteſtor nihilominus ſolēniter ⁊ ſuppoſite quod mihi n̄p̄iudicet modeſtia mea/ quaꝫ hactenus tenui coram dn̄is cōmiſſarijs ⁊ hic nolendoquicqͣꝫ dicere vel reſpondere circa materiāharum. ix. aſſertionū preter id qd̓ ad reprobationē earū theologicā ſpectat/ ⁊ ad apꝑtionem theologicā materiā precādo ꝙ altera pars ſimilit̓ ſe habeat/ aut ſi ꝯtigerit qd̓fiat deſcenſus ad ꝑſonalia qualicunqꝫ tangentia vel xp̄ianiſſimū regem francie/ cuilegatione fungor/ vel ſacrā theologie facultatem/ aut illā cuiꝰ pars eſt vniuerſitatē pariſien̄. aut ꝑſonā meā in fama doctrina velaliter/ det̉ ⁊ pateat mihi legitime defenſionis ⁊ rn̄ſionis locus. Sic ſpero firmiter indn̄o ꝙ potētiſſima veritas vincet ⁊ fides īqua eſt mūdi victoria. Habet veritas ſimiliter ⁊ iuſticia dicente aug. quādā lucē ſuāque velut orbicularit̓ ſe diffundit/ ⁊ terminatur in vmbrā/ a qua luce dum quis refugit excecat̉ ⁊ magis ac magis in tenebroſadimergit̉. Intelligamꝰ igit̉ que ſit volūtas dei ſub conſiderationibꝰⁱ pauciſſimis.Intelligere conuenit ꝙ hereticus eſt (ſicut dicit aug. in de vtilitate credendi ⁊ habetur. xxiiij. q. iij. Qui alicuiꝰ temporalis

cōmodi ⁊ maxime glorie principatꝰ qͣꝫ ſuigratia/ falſas ac nouas opiones vel gignitvel ſequit̉. Ecce qd̓ dicit. Et nedū aſſentiens/ quoniam dubius in fide infidelis eſtdum videlicet dubitat in eis que explicita⁊ certa fide tenet̉ credere/ ꝓfiteri/ vel docereratione ſui ſtatus ſcīe vel gradus/ ꝓptereadixi me nō dubitare. Intelligere conuenit qd̓ hereſis ſola nō facit de ꝑſe hereticūniſi dum ꝯiungit̉ deprauatio ꝑtinax ip̄iusvoluntatis. iuxta illud aug. Errare poterohereticus nō ero/ ⁊ hic locū habet proteſtatio ac ſubmiſſio ꝯditionalis que ꝑtinaciāexcludit. Hoc verū eſt in dubijs ſed in certis illa inquinat potius quā ſaluat ⁊ ē duplex iniquitas ⁊c̄. patet in hereticis dicentibꝰ ſe fidē catholicā ſemꝑ velle ꝓfiteri. Intelligere ꝯuenit ꝙ ille cenſendus eſt ꝑtinaxqui nō dimittit errorē ſuū/ nec querit cauta ſolicitudine veritatē/ vel queſite ⁊ doctenō obedit cuiꝰ ꝑtinacie multa ſunt ſigna ſicut enumerat okam prima ꝑte dyalogoruꝫlibro quarto ponit decē ⁊ nouē ſigna. Egoredigo ad duodecim inter que illud eſt p̄cipuū ⁊ peſſimū dū error defendit̉ factis ⁊ ꝟbis/ minis ⁊ terroribꝰ/ cautelis ⁊ ambagibꝰAliud ſignū eſt in eis qui ꝯſentiūt errantibus ſicut dicit ad Ro. i. quāto ampliꝰ/ quierrores vel errantes defendere ſatagūt malis modis. Intelligere poſtremo ꝯuenitꝙ nō licet homines ea neſcire que ſpectātad officiū ꝓpriū ſicut oꝑtet iudices cognoſcere ea de quibꝰ iudicare hn̄t vt de homicidijs furtis ⁊ ſil̓ibꝰ. Sil̓r oꝑtet p̄latos ⁊ doctores ſcire ne dū implicite ſed etiā explicite veritatē nr̄e legis/ tam ī ſpeculabilibꝰ q̄in agiobilibꝰ/ q̄ neceſſarie ſunt ⁊ vtiles addocendū ⁊ arguendū/ ad corripienduꝫ/ aderudienduꝫ in iuſticia/ ſicut dicit apl̓us vtꝑfectus ſit homo dei/ ad opus bonū inſtructus. Nihil aūt magis ſcire ꝯuenit ī ppl̓oxp̄iano ⁊ in om̄i republica/ qͣꝫ ꝙ ſeruandaſunt pacta ſeu iuramēta ad deū ⁊ ꝓximū/ etqūo nō inferēda ſit iniuria ꝓxīo/ p̄ſertim īre ſibi cariſſima/ q̄ eſt vitā corꝑalis ⁊ ſpūalis ſcꝫ aīe neqꝫ occidat̉ a nō vero iudice ſuoneqꝫ impediat̉ per ſubitam mortem eternaſalus ſua. Quod deniqꝫ nō vſurpet/ quibꝰnō eſt ꝯceſſa ſibi poteſtatē/ neqꝫ velit eē iudex teſtis ⁊ pars ⁊ ſibi ius dicere qd̓ nefaseſt. Et ita de ſimilibꝰ p̄ceptis moralibꝰ ⁊c̄.Hoc attendentes nolite fieri imprudentes ſed intelligentes que ſit voluntas dei-

ꝯ