Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ex parte regis francie

12

nobis iuſticiā. Oſi ꝓcūbentes eos ⁊ aduolutos veſtris ſanctis pedibꝰ cernerēt hi miſericordes oculi veſtri: concipite quibꝰ iaculis intime cōpaſſionis vulnerarent̉ pijſſima corda veſtra. quia neqꝫ verbis extraꝓferre. neqꝫ intra me pro rei magnitudine cōprehēdere ſufficio/ quod cupio: ꝑficite qd̓nequeo. Ceterū nūquid non obſecro ſufficere debuerat/ patres ſapientiſſimi atꝫ miſericordiſſimi/ nature mortē immaturā taliter inflixiſſe patri? Tollat̉ ergo mors altera/ quā ſacrilega impietate crudeliter inferre ac renouare nō ceſſat tam patri mortuoqͣꝫ ſuperſtiti generoſiſſime ꝓli ſue/ libellushic vere famoſiſſimꝰ vt rex ſcribit: vere hereticalis. ſcādaloſus. humani federis emulus. catholice cōdemnatꝰ. ſceleratiſſimꝰ. vipereus. legis decalogi impugnatiuꝰ: quinetiam miſeramini pereuntiū animarū/ patres ac dn̄i miſericordes. illorum videlicetnullū loquendo/ qui damnabiliter. ita profecto eſt. damnabiliter in perniciē ꝓprie ſalutis ⁊ aliene/ libellū hunc letiferū pertinaci animoſitate defendūt/ ⁊ ſeruare contendunt ne pereat. Et ego nunc in ſpiritu lenitatis in ſpiritu ſacri concilij p̄ſentis/ quieſt ſpiritus pacis ⁊ cōcordie. ſpiritus caritatis que benigna eſt. que nec inflatur necirritatur. cōuerto vocē meā ad vos/ reuerēde pater ac dn̄e/ dn̄e Attrabatenſis. cum qͦvixi olim familiariter ⁊ benigne. Ad vosſimiliter magiſter petre vice dn̄i Remēſiscōpatriota chariſſime quos ego diligo inveritate/ dilexi/ ⁊ diligam dn̄o ꝓpicio. Naꝫqui nō diligit manet in morte: optabiliusautē eſſet ꝑdere vitā carnis qͣꝫ in tali viuere morte mentis. Interrogo vos nunc aliqua. Rn̄dete p̄cor: īmo tacentibꝰ vobis rn̄debo ip̄e pro vobis. Nōne diligitis ſalutētꝑalem ſimul ⁊ ſpūalem illuſtriſſimi principis dn̄i ducis Burgūdie. Diligitis ſcioNon diligitis ſecuritatē inclyte poſteritatis ſue in dominijs hereditādis. Diligitisſcio. Nūquid p̄terea nō aīaduertitis veroiudicio rōnis mortē quaꝫ loqͥmur/ prauocōſilio ꝑpetratā. qualē ⁊ qualiter nunqͣꝫ pr̄prudētiſſimus recolende memorie philippus attentaſſet. Puto ꝙ ſic aīaduertitis:neqꝫ ſi affuiſſetis (eratis enī tunc in italiadediſſetis tale conſiliū de quali dū aliquado viuēte patre p̄fato/ fuiſſet aliquis ẜmohabitus ꝑ nōnullos ꝯtinuo camerā exiēset medicū ſuū inueniēs/ meſtus ac turbid

clamauit. Beatus vir qui nō abijt in conſilio impioꝝ. Deniqꝫ cognitū eſt/ ꝙ mortēhanc mox vt patefacta ē ⁊ annotata ſic ip̄edn̄s dux pn̄s exhorruit/ deteſtatusqꝫ eſt. vtdiceret dn̄is de regio ſanguine. Diabolusinquit mihi ꝑſuaſit. Ꝙ ſi mors īiuſta fuitſit iuſtificatio peior ſit defenſio iuſtificatōnis peſſima ꝯn̄s eſt. Uincat igit̉ vos. nonego ſed veritas. ſed ratio ſed pietas. per ſalutem animarū veſtrarū/ ⁊ per ill̓ā quā vosexpaueſcere ac refugere cōuenit penam errantiū. per illā deniqꝫ ſeueritatē ſententiequa xp̄ianiſſimus rex francoꝝ/ ſupremusnoſter dn̄s coīs/ per lr̄as patētes ſuas/ credite dicenti/ his oculis vidi. his manibuspalpaui eas. damnat hunc libellū tanqͣꝫ iniurioſum regie maieſtatis ſue: mandatqꝫplecti defendētes illū pena crimini tali debita/ que qualis ſit nō latet vos ſcio; ⁊ heccohibeat tꝑalis pena/ ſi nō retrahere ſufficit canonica vel eterna. Tandē ego ipſereuertor ad vos patres orthodoxi/ ſupplicans petens ⁊ obteſtans per deſiderium illud qd̓ habent reuerendiſſime ac deo amabiles paternitates veſtre ad ſalutē aīaꝝ adextirpationē errorū ⁊ correctionē errantiū:ſiquid mouet illa Ezechielis īmo dei perezech̓ expaueſcenda horribilis tuba/ que ꝑeuntiū in erroribꝰ ⁊ peccatis intonat ſāguinem a ſpeculatore mutuo requiri. tollaturper iudicialē huius ſacroſancti cōcilij ſententiam/ libellus iſte famoſiſſimus mortifer ⁊ hereticalis/ ⁊ eradat̉ memoria eius apopulo xp̄iano. Vt quid etiaꝫ mēbranasoccupat; vt quid legentes ⁊ audientes ſuacōtagione fedat inficit cōculcatqꝫ? Hocin receſſu ſuo queſiuit ſereniſſimus rex romanorum. Suꝑeſt ſcedula patens: cui ſigillum ſuum impreſſum eſt. Et quid pariſius egerit/ fame vox inſonat. Hoc ipſumpetit. hoc ſuadet. hoc obteſtat̉ chriſtianiſſimus rex francoꝝ. Hoc preclariſſima pariſienſis vniuerſitas ⁊ alij qͣꝫ plurimi. Hocnos poſtremo huimiles ſui ambaſiatoresſupplicibus votis exoramusʸ quatenus īhoc adiutores ſitis. dando regi iudicium/et iuſticiā filio regis: ſequēdo veſtigia xp̄iqui ad hoc venit in mundum/ vt oues errantes ad ſe reduceret. Sic itaque deprius errantibus ſi non obdormiuerint.ſi non in errore cepto ꝑtinaces qd̓ abſit extiterint dicet̉ ex ſentētiā illud de epl̓a dn̄icecurrentis. Eratis aliqn̄ ſicut oues errātes: