Sermo factus in die
facta eſt nuper in hoc ſacro concilio: inuēmus alium tibi fuiſſe deuotionis honoreꝫo ſacro ſancta mater caput et magiſtra fidelium omniū romana eccleſia que conſtituiſti vt vnus ſemꝑ eſſꝫ ordinis beatiſſimi patris Anthonij qui romanam curiā ſequēsip̄e et fragmenta a menſa pape colligat inelemoſinam pauꝑm: ⁊ curatus ꝓprius ⁊ qͣiꝑrochialis omniuꝫ qui vulgari vocabulocurtiſani nominantur exiſtat. Vouit adhoc pius religiōis chriſtiane ſpiritus/ recogitans quot miraculis in vita qͦt poſt mortem beneficijs ⁊ opitulationibꝰ refulſit idēAAnthoniusʸ p̄ſertim in hac quadam ſpāliprerogatiua. ꝙ ignem ſacrum fugat ex corporibus. in ſignum ꝙ ignem concupiſcentie libidinoſe ꝑnicioſiorem inuocatꝰ refrigerat in cordibus. Exclamat ad odorē ignis huius infernalis. temptatus. O ſacerAnthoni adiuua me. Cōfutauit hereticoſAnthonius/ iam dictum eſt/ ⁊ repeto: qͥ ſenex ⁊ ſolitarius neqꝫ populū habēs ſubditum/ neqꝫ litteras didicerat exiuit heremūet venit ad alexandrie ciuitatis magne conuentum Attendant obſecro (precor ⁊ abteſtor) in ſpiritu lenitatis attendant exēpluꝫhoc ꝓfunda cogitatione qui conſtituti ſūthabere curam gregis dominici. habere ſublimitatem ſimul cum obligatione paſtoralis officij/ quiqꝫ ſaluteꝫ animarum. qui pacem regnoꝝ/ qui pullulantium aſſidue errorum extripatiōem / qui catholice veritatis elucidatiōem querūt. qui p̄terea robuidecus ⁊ honorē huius ſacroſancte ſynodicupiunt integrum ſeruare: cupiunt ab hereſibus in ſinu ſuo quotidie naſcentibꝰ obuiare ꝓuideant celeriter ne pontifices ſuine doctores ⁊ vocem habentes vel de ignorantia ſi neſciant. vel deculpabili vecordiaet acceptione ꝑſonarum ſi negligant arguantur. Urgebat hoc loco zelus domusdei/ zelus eccleſie zelꝰ honoris et debiti huius ſacri concilij. fortitudo vini nuptialis.declamatoriam īmo ſatiricam vel tragicaꝫinuectiōem in hereſes et errores cum ſuisdefenſoribus. cum diſſimulatoribus. quinon minus damnoſi qͣꝫ culpandi ſunt delatrare. Sed aſtitit moderatrix ſobrietasexpectetur ait tempus aliud. opportunuslocus alter aptior ⁊ actus capacior Nequeenī deſperandū īmo ſperandum eſt equanimiter. ꝙ hec ſacroſancta ſynodus proutcepit hereſes extirpare/ ſic ⁊ ꝑficiet̉ que radi
cem doctrine peſtifere ſuccidendo/ dedit intelligi conſequenter ramoꝝ adulterina noxiaqͣꝫ genimina debere ſuccidi Proptereacomprimatur vt ꝓpoſuimus ſermo noſter:ne vel loquacior effluat vel ꝓlixior attedietvel mordacior ⁊ ſatiricus exacerbeſcat. naꝫquid opus teneres mordaci radere vero auriculas/ ait piſius. Succenſeat licet oſtentatrix ſui iactantia ſubmurmurās illd̓ eiuſdem ſatirici? Scire tuū nihil eſt niſi teſcire hoc ſciat alter. Feret nihilominus edanimo ſtudioſitas ſpeculatrix/ queſtiuncūlas ab ea motas cum ſolutionibus vel ſuꝑprimi. vel inſcriptis diſtribui. Fiat ergotandem finis in obſecratiōe qualem ab initio p̄miſimus Conuertatur queſumus oſalulifer chriſtus nunc apud nos in eccleſie nuptijs congregatos turbida grauis etnoxia aqua ſapientie terrene animalis ⁊ diabolice̓ et fiat vinum ſapientie ſalutarꝭ inſobrietate et ſanitate potatum. Conſequemur autem iſtud miraculum patres religiſiſſimi. pr̄es deo digͥſſimi: ſi miſtice fuerimꝰin chana galilee hoc eſt zelum habuerimuſtranſmigratiōis ex hoc mundo ad patremſi preterea noſtri Ieſu mater ſalutꝭ. iſtic affuerit. ſi dixerit pia inſinuatiue orationisvoce ad Ieſum ꝑ orationes hic vocatū cūdiſcipulis vinum non habent. Si ſubinde miniſtri qui ſumuſ nos obſeruauerimꝰmonitionem eiuſdem matris Ieſu quodcunqꝫ inquit dixerit vobis (non dubiumquin eſus) facite quia vinum ſapientie ꝑvirtutem datur obedientie. Nam initiumſapientie timor domini. Si demumydrias ad purificatiōem poſitas que ſunt corda noſtra repleuerimus vſqꝫ ad ſummumaqua contritionis ⁊ lacrimoſe compunctionis que haurienda eſt de puteo profunde conſiderationis hinc miſeriarum nr̄aꝝquia cor contritum ⁊ humiliatum deꝰ nondeſpicies: hinc mīarum dei quarum non ēnumerus. Tunc faciet Ieſus initiū ſignorum. conuertet aquam hanc in vinum: itaqꝫ licebit vnicuiqꝫ noſtrum dicere cum ꝓpheta Nunc cepi nunc eſt initium qꝛ cumconſiderauerit hō ſupple vineus hic tuncincipiet. hec eſt mutatio dextre excelſi. Cuius mutationis ſacratiſſime et beatiſſimenos ꝑ gratie ſue miraculum participes efficiat Ieſus chriſtus eccleſie ſponſus decorus gloria qͥ eſt deus bn̄dictꝰ in ſecl̓a amē.¶ Finit ſermo factus coram ſacroſancto
Q