1xxijCrilogus
merula iraſcibilis. nomen vnius ſororis beniuolentia cuiꝰ locus eſt in cōcupiſcibili. Altera vocatur diſcretio reſidēs in rōnali. he ſibi mutuo dateerāt in adiutoriū tanqͣꝫ vno germanitatꝭ nexu circūplectētes ſe cū fratre. qm̄ zelꝰ abſqꝫ beniuolentia nimiū rigidꝰ eſt. grauis ⁊ auſterus. Beniuolētia. abſqꝫ zelo mollis ⁊ languida. zelus demū ⁊ beniuolētia ſunt abſqꝫ diſcretiōe ad ſeductionē errorēqꝫ valde prone. Porro abſqꝫ eis diſcretio quidpoſſit quid ꝓdeſt. Hec trina ſocietas die noctuqꝫpluries altercata ē intra ſecreta domꝰ mee cubicula. meū qͦꝫ frequēter rupit ſilētiū. zelus p̄cipue cuialiqn̄ vehemēs adeo imꝓbuſqꝫ fit impetꝰ vt nūcverbis nūc ſcriptis erumꝑe geſtiret extrinſecꝰ nōhoc nō illud diſcrimē aduertēs/ neutri ꝑti ſatis ꝑcens. dūmō pax/ pax fiat acclamaret. Ac vero beniuolētie tractus qͣſi cōtrarius etſi ſuauior/ n̄ multo minus validꝰ erat ad ignoſcendū oībꝰ et d̓ eisfauorabili interp̄tatione iudicandū. Quibꝰ ſic decertantibꝰ diſcretio ſe mediatricē moderatricēqꝫp̄bebat Operoſum magis vero impoſſibile mihieēt hoc certamē deſcribere. nihilominꝰ aliqͣ ſtilomādare curaui/ tū ad obliuia vite ſolicite/ etenimdulce loqui miſeris veteres qͣꝫ euoluere queſtus/tū p̄terea ad exercitium qͣlecūqꝫ ocioſi ſtudij hͦ mihi ſi dabitur ſatis erit. et ſi nemini ex alijs ſim illaturus qͥdpiā cōmodi. attn̄ ſi quos iunat adeſſe inſi pauliſꝑ ſecedant a me. et zelū beniuolētiam qͣꝫet diſcretiōem nō me loqui putent. zelū in primisZelus. Quid ſupereſt cōſilij o ſorores? Quouſqꝫ nō pudebit inertie vſqueqͦ tandē mens placida cōtenta qͥete ē. Qualeqͣꝫtumqꝫ ſit concordiebonū qua ꝑue res creſcūt ſicut diſcordia maximedilabunt̉ dū etiā atqꝫ etiā recogito/ quibꝰ non anxietatiꝰ vrgeor/ qͥbus nō mordeor doloribus. qn̄ꝑ qͣtuor luſtra ⁊ ampliꝰ. ꝓpriā ego mrēm intueor.Et o qͣlē mrēm xp̄e illā tuā ſpōſam vnicā eccīamintueor (dico) nō ī vna ſui ꝑte nō vno letali vulnere ſauciatā/ quin inſuꝑ eamip̄am nō barbarica tātum debachatione ledi cōſpicio ſed ꝑ ſuos introrſum in viſceribꝰ ſuis eo acerbiꝰ qͦ delicatōr locꝰ eſtvideo (heu) his oculis/ ꝑ ſciſmaticā beluā infinitoꝝ capitū illā piā mrēm deici lacerari ⁊ ꝑ omēsartus/ truculēta rabie ac pluſqͣꝫ beluina feritate diſcerpi/ ferre neq̄o credite/ etſi ferreꝰ eēt animus. ſinaturales affectꝰ etiā in beſtijs ſi paſſiōes vitioſein reprobiſ tanta audēt quāta receuſere ſtupor ſitnō minas/ non ictus / non v̓bera/ non fuſtes nōignes nō ip̄a demū mortis īmania īminētis horrenda diſcrimina pauēt. dū ſequātur qͣ ſua voluptas quēqꝫ trahit. vel ſua paſſio rapit. hoꝝ exēplatū in aīalibus reſpectu fetuū/ tū in hoībus philo-
captis in auaris in vanigl̓ioſis. in iracūdis: et ceteris hmōi qͦtidiana cernunt̉. Si hoc (inqͣꝫ) ita īfurore vel vitio qͥd audere debet pietatis lqͥd poſſe virtutis affectio quā tanto vehementiorem adbonū eſſe cōuenit/ qͣꝫto diuiniorē et ex cōſequenti fortiorē illā eē conſtat ꝓpterea nemo dinumerauerit quī veruſ matris eccīe zelator neqꝫ incedaquā ſibi monſtrauerit vel ratio vel cōſcientia velauctoritas vel inſpiratio vel tandē ip̄a neceſſitasad liberationē ſue matris ab hac mortifica peſteet a voracibꝰ beſtie huiꝰ ſciſmatice faucibus/ ꝙ ſiprodeſſe ſors acerba vetuerit/ tum pulcerrimumerit pro matre/ pro pace/ pro libertate tali/ occumbere morti. ſed neqꝫ hoc magnū nob̓ qͥbus pro p̄mio ſpes fida regnandi ꝓmittitur qn̄ gentes queſpē nō hn̄t/ ſpontanee neci ſeſe deuouiſſe/ celebreſcollaudant hiſtorie tū romanoꝝ de duobꝰ decijset curtio. tū exteroꝝ de codro Ip̄os ſubinde martires nr̄os qꝛ ſinguli ſingulas aīas ſuas ꝓ fide eccleſie tradentes ſaluauerunt nos in mortali deuotionis titulo templis extollimꝰ. Quid de laboreillo qͦ nō vna aīa nō pauce ſed totū eccīe corpus p̄ſens ⁊ futurū/ ſua ſalute potiet̉. X Tace frater obſecro et feruētiorē iuſto ſpūm cōprime. Caueto tu ſciens ⁊ vidēs/ ne nos ⁊ te in aꝑta ꝑiculamittas Egiſti hoc pluries dū ſuccēſus quiſpiamferuido ſpū tuo ſe mediū ſe veluti cōtentiones ſedaturū inter pugnātes vtrīqꝫ cōflictus oppoſuit ita xp̄m comedit zelus domꝰ dei/ dū mortuꝰ eſtvt faceret vtraqꝫ vnū ſic apd̓ poetā ſenior ille gleſus occubuit/ dū mediū pati ſe offert iuſtiſſimꝰvnus qui fuit ⁊c̄. Et pius eneas/ dextrā tendebatinermē pacē acclamās dū iaculo femur tranſfieſt. hac tu recogitatiōe deterreri potueras vt ſapientis vſus cōſilio nō miſceres te rixe aliene. ne vete et nos omnes morſibꝰ ſeuis odioꝝ ⁊ infamīe lacerandos obiectares. lacerandos dixerim aut abaltera ꝑtium ſeu (vt frequēs eſt) ab vtraqꝫ vulgatidicti memineris. natans inter duas aqͥs/ in vtraqꝫ ſubmergit̉. Iā exꝑientia ꝓpria. hoc te docere etſi cetera deeſſent debuerat. Nōne tutius erat cōſiliū ꝓph̓icū amos vir prudēs in illo tꝑe tacebit/ qꝛdies mali ſunt. Nōne p̄terea ſalubrius id qd̓ Ezechiel̓ viſio habet/ lugere ⁊ gemere ſuꝑ cunctis abominationibꝰ q̄ fiunt. vt cū Ieremia ſedere triſteꝫaut cū regio ꝓph̓a optare pēnas ſicut colūbe. volalare ⁊ requieſcere ⁊ in ſolitudine ſaluū fieri a pulilanītate ſpūs ⁊ tempeſtate. dum eſt cōtradicto inciuitate vbi ſine paſſionū tumultibꝰ ſe audiant ſemet intelligant. ſe corā videāt. fallit me expectatiomea. ſi nō ꝓtinus abiectis armis/ ambulabunt indomo domini cū cōſenſu aut oſtenſo ſigno ad ſa