Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die aſcenſionis domini

1

ra atqꝫ d̓ſiderabil̓ imitatio: qͣ celeIreſtior effecta n̄ dubitor. Oīa ciuitatꝭ illiuſordinē eloquūt̉. celi/ ſidera/ elem̄ta/ mixtacū ordīatiſſimis legibꝰ d̓o ẜuiāt. Un̄ ⁊ natura duce an̄ xp̄m meū natū/ gētiliū ſac̄dotū ptāteſ ita erāt ordīate/ vt archiflaminibꝰflamīes ſubeēnt: a qͥbꝰ adhuc ꝓuinciaꝝ acdioceſiū diſcretōꝫ ꝑtitionēqꝫ retineo. Ptātes aūt terrenas qͥs ordīatas ābigat? Nonē ptās niſi a d̓o. q̄ aūt a d̓o ſūt. ordīata ſuntUeꝝ ordīs mei pulcritudo lōge p̄ſtantiorexp̄ſſior atqꝫ vicinior. Huiꝰ curā p̄cipuamapponi vnicā cuſtodibꝰ qͦs mihi reliqͥt interris meꝰ ꝯditor mādauit Exēplū inqͥenſdedi vob̓ vt quēadmodū ego feci ita ⁊ vosfaciatꝭ. Si ſil̓itudīes pulcerrimas celeſtisordīs ī terrꝭ/ vos illas ẜuate: vr̄m ē offm̄ vtcet̓os purgētꝭ. illūietꝭ ꝑficiatꝭ: qͣtinꝰ celeſtēportēt imaginē Idcirco voſ purgaui. illūiaui. ꝑfeci: qꝛ nec ſordulētū mūdificat. nec tenebroſū illūiat; nec diminuta ꝑficiūt. Etvos qͣles cuſtodes mee ſpōſe ſubſtitueritiſ:ēt atꝫ ēt caute ꝯſideretis. Quādiu recte hismādatis ē obeditū: ſpūs valuit. caro iacuit: eximia ꝑ totū orbē t̓raꝝ diffuſa ſū. Paxvbiqꝫ portabat̉ vbiqꝫ r̄cipiebat̉: ferrea corda linguis igneis ⁊ v̓b̓ ignitiꝭ liq̄ſcebant.Sꝫ heu qͥd de calamitate pn̄tiū tēꝑm q̄rarmiẜa. qͥbꝰ ꝓ celeſti ordīe/ ꝑturbor ꝯfuſiōeˢ⁊ ex ſil̓itudīe celeſti. q̄ mihi vita ē ad inferniſil̓itudinē. vbi nullꝰ ordo ſꝫ ſēpit̓nꝰ horrorinhītat q̄ mihi mors ē. māibꝰ ip̄ij ꝑtrahor?Deniqꝫ ex diſtinctiſſima mēbroꝝ decētia/ī chaos. Anaxagoreū/ niſi manꝰ ꝯditorꝭ retētaret/ ꝓpe dilaberer. Siccine mi rex te ſeqͦr? Siccine celos peto? Siccine mr̄is celeſtis venerat̉ imago. Uix iaꝫ ordo meusquē inſtituiſti legit̉ in libris. qͣꝫto minꝰ inmoribꝰ. Cernere eſt archiep̄os/ pͥmates ſuos/ vel igͦrare vel ꝯtēnere aduerſꝰ illos autꝯſuetudīs diuturne p̄ſcpͥtōnē/ aut exceptōnē allegare. Et nōne hec eadē ab īferioribꝰſuiſ archiep̄i patiūt̉. Ternere ē ꝓfeſſos pauꝑtatē ita vt nec in pͥuato nec ī cōi ſibi qͥcqͣꝫreẜuauerīt. qͦ lib̓ius in terris caritatis ardore ſeraphī. ſcīe plenitudīe cherubī imitarēt̉aut ad p̄laturas niſibꝰ ſūmis aſpirare: autſi hͦ nō audeāt ad bn̄ficioꝝ minoꝝ qd̓ ē inuſitatius ꝯmēda/ scurrere nō veritos necū vxore loth retroſpiciētes in ſal̓ effigiē redigant̉. neqꝫ ſatis mēores ananie ⁊ ſaphir̄Miꝝ ē nō alios eq̄ feſtinare ditari his qͦꝝꝯfeſſio vetat ditari. Cur .n. aſſidue pulſāt

aures apl̓icas/ qͣtinꝰ noua pͥuilegia valrātextorq̄re. Si hͦ vt publice ꝓficiāt/ magiſqͣꝫmarſubia repleāt. ſplēdide viuāt/ pauꝑtatēquā vouerūt exuāt. ip̄i viderīt. qͣꝫqͣꝫ multame exꝑientia mgr̄a docuerit noli tn̄ iudicare. Uid̓as alios nouē ordinibꝰn̄ ꝯtētos. n̄eī nouenis bn̄ficijs ſaturant̉. tādiu nouoshiatꝰ pādere qͣꝫdiu viuāt ꝯiūgere domū addomū/ agꝝ agro copulare/ qͣi ī medio terreſoli hītarēt?: ip̄m veꝝ ve ꝓpheticū ꝓ fabulaꝯtēnere. Uideas fere oēs ſūmis īportunitatibꝰ in leges irruerer dū nc̄ petūt gr̄aꝫ obtinēdoꝝ ſil̓ incōpatibilium: nc̄ in abſentiapoſſe fructꝰ colligere: nc̄ an̄ om̄s magͣs dignitates aſſeqͥ. nūc ad ſacros ordīes nō cōpelli: ⁊ mille alia rectꝭ legibꝰ vetita. Ubi n̄eſt ītolerādū magͦs p̄latos commiſſos ſibigreges lupis exponere ⁊ qͦttidie ad d̓nariorū regioꝝ ſupputatōes ſedere nō veritos p̄ceptū apl̓icū trāſgredi. Nēo militās d̓o implicat ſe negocijs ſecularibꝰ/ eo ſenſu qͦ perſacroſcm̄ ꝯciliū olī expoſitū fuit Quidde illis loq̄r qͥ de more patrie ꝓ uittꝭ vtunt̉galeiſ. ꝓ veſte linea veſtiūt̉ ferrea. arma fer̄tbella gerūt. fundūt ſanguinē. p̄ſules negātduces exhibēt. ſpūm neſciūt. carnem fouēt:qͣſi arma militie nr̄e eēt carualia ⁊ nō potentia deo ad deſtruendū omnē altitudinēextollenteꝫ ſe aduerſus ſcīam dei? Ꝙ ſi adhec arma neceſſitas vigentior detruſerit/vti nonnunqͣꝫ accidere fateor: non eſt magis ſperāda victoria ex pugna Ioſue/ qͣmorōne moyſi. Porro illd̓ qͣꝫ abſurdū in hierarchijs inſtitutis. nullos actus hierarchicos exhiberet nō purgare. nō illuūiare. nōꝑficere. Atqꝫ vtinā exemplo ſuo malo noninficerēt. ī errores traherent ac imꝑficerētpauꝑem plebeculā ꝑatam in alterutrū ſeqͥaut bona exempla virtutū/ aut praua vitiorū. Quid turpiꝰ qͣm videre doctos aut bene moratos. aut extra ordines iacere. aut īimis collocatos. ignaros autē ⁊ improboſaltiſſimū gradū tenere: videre alios eſurirealios ebrios eſſe. Ꝙ ſi ad inſtitutonē ſacerdotū atqꝫ ꝓuiſionem venire delectet doleoſemīaria ſeri litiū: vbi lites ſeqͥ ꝓpe nefas ēUiꝝ aliqd̓ beneficiū iufra p̄laturas ꝯfert̉/qͥn ip̄m/ vni ſūmus pontifex/ alteri vero legatꝰ aliqͥſ; itē ordinariꝰ alteri ꝯferat. Quideſt hͦ aliud qͣm litiū materiā exhibere? Necilld̓ minꝰ abſonū ꝙ magꝭ fauoribꝰ hūanisaut gr̄a aut metu. aut cupiditate. aut conſanguinitate. aut affinitate. aut aliqͦ īpetu

p 2

E

F