Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Germo cora aleaxnqro papa

Experior itaqꝫ verā eē comiti ſnīam: nihileē qͥn male narrādo poſſit d̓teriorari. Hācego eē vnā ex maxīs difficultatibꝰ eſtimo/ q̄reddūt offm̄ p̄dicatiouis oneroſiſſimū: qͣsdifficultates atꝫ diſcrimīa Greg. ⁊ Criſoqͥlibet in ſuo paſtorali/ ⁊ Aug. iiij. d̓ doctrina xp̄iana/ copioſiſſime narrauerunt. Fiſenī plerūqꝫ Cōqͦr centies exꝑtus) vt pn̄tesin ẜmone aliqͦ non ſolū deprauēt bn̄dictaſed ea q̄ nullo mō dicta ſūt/ ꝯſtant̉ affirmētpro ꝓlatis. Stultoꝝ quid̓ infinitꝰ eſt nūerus. Eſt tn̄ ſapiētis aſſertio? Stultꝰ n̄ capitv̓ba prudētie niſi ea dixerꝭ q̄ ꝟ̓ſant̉ in cord̓ſuo. Ueꝝ qͦꝫ ē dictū apuley ml̓tos eē qͥ ſol̓auribꝰ corꝑis philoſophant̉; intellectū ꝟovel nullū hn̄t vel illū variāt ꝓ varietate paſſionū ⁊ affectionū quēadmoduꝫ in ſonitucāpanaꝝ ſumimꝰ argumētū/ Dicunt eī (vtvulgari more loqͣr) qd̓ volumꝰ. Porro mihi ꝯſciꝰ ſuꝫ nihil ꝓtuliſſe tūc qd̓ n̄ eēt ſacrefid̓i/ monitiſqꝫ ſalubribꝰ accōmod̓: ⁊ examinata ꝟitate ſtabilitū. Nihl̓ominꝰ qͦt bōe ieſu ſuꝑ eodē ẜmone mihi relata ſūt. q̄ ne dūnō dixerā/ ſꝫ nec cogitauerā?. Quot peruerſe capta ⁊ ꝑuerſius īpugͣta audacter aſſerere qͦſdā poſtmodū pn̄tes viderint ip̄i quoſtudio vel ꝯͣdicendi vel vane cōplacēdi ſeuzelo vel igͦrantia moti/ q̄ſiſſe veritates perme poſitas īpugnare/ ⁊ ꝑ rōes palā erroneas ſꝫ nolo ſeqͥ relationes ſolas hoīm in tāto negocio defendēde veritatisʸ ne pugnemus vt dicit̉ in tenebris. Habuiſſent igit̉dictorū meorum formā ꝓpriam ⁊ limitationē/ adeo vt tranſpoſitō ſepe vel omiſſio vnius vocabuli ſnīam variaſſet habuiſſent inqͣꝫ formā ip̄am habuiſſem viceuerſa ſolideq̄ dixiſſent: nūqͣꝫ refugiſſem ꝓ veritatis defenſione ꝯgredi. ſꝫ qͥd agerēnihil obiectūeſt qd̓ ſtruerim/ dū eſſem pn̄s/ potenſqꝫ vebotenus rn̄dereʸ ſed longo poſtmodū int̓uallo me abſente ⁊ ſurdo vocibꝰ eoꝝ plurima variaqꝫ in oppoſitū dicta predicataqꝫego ſolis rumoribꝰ accepi/ qͥbꝰ cur non magno conatu rn̄dere pauerim iaꝫ exp̄ſſi. Nouiſſime āt heſterno veſꝑe ſcpͥſit̉ ex vnꝰ amicꝭfideliſſimiſ ſe audiſſe ab altero qͥ ſimiliteraudierat ab alijs grauibꝰ (vt dicebat) virisme dixiſſe inter cetera ꝙ homīe in articulomortis exn̄te qͥlibet ſacerdos hꝫ eqͣlem ptātem cū papa in indulgētijs dandis/ a pena⁊ culpa. Hanc ꝟo aſſertionē certiſſimꝰſum nec ſenſiſſe nec dixiſſe quāquā ſi de poteſtate ordinis in caſu neceſſitatis fieret lo

cutio/ ſcitū eſt ſatis/ qͥd doctores ſententiētDeniqꝫ quid dixerim/ vn̄ error taliſ potuerit in aliquibꝰ paꝝ forſan aduertētibꝰ ad ꝟ̓boꝝ formā/ elici. Pono diffuſiori ẜmone īcartula colligata pn̄tibꝰ. Tu p̄textor ſapiētiſſime corā tuis oculis totꝰ palam ſū/ tibiintꝰ ⁊ in cute notꝰ. Digneris acciꝑe baculūdefenſionis mee in hͦ articulo qͦ app̄hēſovoces oppoſitas ſi ita dignū viſuꝫ fuerit.valeas cōpeſcere. Poſtremo totū ip̄m ſermonē quē hactenꝰ recōditū abſqꝫ ml̓tiplicatōe in alias manꝰ habui mittere (ſi ita cēſueris) ꝑatꝰ ſum? intētione talis finis. Dette dn̄s ip̄e bn̄ valere iugit̓ m dn̄o ad ꝯſecutōnē btē ſpei ⁊ ad vnionē celerius remeandāin regionē eccleſie ſancte dei.Germo factus coram Alexandro papa per magiſtrum Iohannem de Gerſon cancellariū pariſien̄.In die aſcenſionis domini.Adiuua rex celeſtis ⁊ tu regina genitrix v̓go pauperem ⁊ inopem de regno iſraelitico locuturum.Omine ſi in tempore hoc reſtituēs regnum iſrael. Originaliter Actuū .i. ca. ⁊ recitatiue in epiſtola preſentis feſtiuitatis. Non ſum neſciusbeatiſſime pater voſqꝫ cardines orbis terrarum/ ⁊ ceteri domini ſapientia clara fulgentes/ me ſubire ſermonis onus prorſusimpar exiguis viribus. Idcirco pulſaboianuas deuote/ regis celeſtis/ vt imꝑfectumeum ſuppleat. humili det gratiaꝫ. linguāinfantis faciat diſertam. Et quo faciliusexaudiar oretur pariter eius pia genitrix.illiqꝫ ſalutatio preſentetur angelica. Auegratia plena ⁊c̄. Domine ſi in tempore hoc⁊c̄. Queſierunt hoc apoſtoli ab aſcendente domino. eiſdem quidem verbis. ſꝫ ſenſuvario. qua varietate breuitatis ſtudio preterita. quoniam duplex eſt regnum iſraelhoc eſt videntium deum. alteruꝫ celeſte triumphantis eccleſie/ cuius ciues deum vident per ſpeciem. alterum terreſtre militantis. cuius ciues deum intuentur per fidemDicā primū quō celeſtis/ deinde t̓reni ruinas aſcēſio dn̄ica hodie reſtituerit. Hancmihi ꝑtitionē n̄ meꝰ ſenſus ſꝫ diuinꝰ ꝯtulitapl̓s. a qͦ ſcpͥtū memī deū pr̄eꝫ ꝓpoſuiſſe indiſpēſatōe plenitudīs tꝑm īſtaurare oīa inxp̄o q̄ in celis ⁊ que in terra ſunt. Ecce me