Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In die circumciſionis domini

6

Et vbi ſūt mīe tue antiq̄ dn̄eꝫ vbi ē illa quāapl̓s tuꝰ ſcribit apꝑuiſſe/ gr̄aꝫ vbi ē nomenſcm̄ tuū atqꝫ gl̓ioſum qd̓ inuocatū eſt ſuꝑnos? Cur derelinqͥs nos dn̄e deꝰ nr̄? Ubiabūdantia illa paciſ quā oriturā aſſeruit ꝓpheta in diebꝰ tuis; ⁊ quam angeli cecinerūt dicētes. Gl̓a ī excelẜd̓o. ⁊ in t̓ra pax ho.bo. vol? Sꝫ ve tibi mala volūtas: volūtaſ ingͣta. Tu iſtā a nob̓ d̓i gratiā abſcōdisTu d̓inū illud carmen obturbas diſſonismoribꝰ tuis. Tu ſurripis gl̓iam deo ꝑtemſuā: Quidni pace ſpolieris/ parte tua? Tuigit̉ bn̄ viuere docēda eēs/ non acute diſputare: neqꝫ fortaſſis tꝑs docēdi ſed faciendi:qm̄ mala radicata q̄ in mores abierūt. nōꝟboꝝ fomētis ſed factoꝝ ſecuribꝰ atqꝫ ferramētis/ extirpare necc̄e eſt. Sed aſſitpotiꝰ tꝑs miẜendi dn̄e Ieſu tꝑs miſerēdieiꝰ. qꝛ venit tꝑs: ſuccurrat gr̄a tua. Appareat illa miſeris: qꝛ adiutor es in oꝑtunitatibus in tribulatōe. Impera vētꝭ. ⁊ ceſſabitqͦſſatio. ⁊ aura ſeuerior ⁊ aſperior. Recorderis gr̄e tue antiq̄ dn̄e. Recorderis īfantieſuſuſcepte ꝓpt̓ nos ſꝫ ⁊ circūciſiōis tuē; ⁊ nominatiōis ſalutifere mēor eſto. Bn̄dic pͥncipio anni benignitatis tue. qd̓ pͥncipiumtu corona mīa ⁊ miẜationibꝰ. qm̄ illd̓ tibidedicamꝰ nō fabuloſo Iano bifronti?; ſciētes qm̄ btūs eſt vir cuiꝰ eſt nomē dn̄i. ſpeseiꝰ: ⁊ nō reſpexit ī vāitates. ⁊ īſanias falſasTu ſummꝰ es pōtifex nr̄. des in nouitate.ortꝰ tui ⁊ coronationis tue gr̄aꝝ vb̓tatem⁊ indulgentiaꝝ plenitudinē elargire. Sigͣre dignet̉ gr̄a tua nr̄as expectationes ad p̄bendas celeſtis illiꝰ ⁊ cathedralis eccīe tuemagne hierl̓m/ eccīe triūphantis/ ad quaꝫtendimꝰ quā tota deuotione cupimus. expectantes btām ſpem. Nō ꝯfūdas nos abexpectatione: qꝛ ve patientibꝰ repulſam. ſivel in ſignatione vel in bullis / vel ꝓceſſuvel poſſeſſione/ defecerint. Sit hodiernaſanguīs tui effuſio expectationū nr̄aꝝ valida ſignatio. ſit eternū ſalutare: vt vbi iniqͥtas abūdauit. ſuꝑabundet ⁊ gr̄a. Tal̓erat ī meditatione mea zeli plāgor q̄rulꝰ. cōmouēs/ orās ⁊ obteſtans. vt ſublata malavolūtate de medio nr̄i (illa enī ſola pacemcogit in exiliū. illa ſciſma parit. fouet ⁊ nutrit) os coadiutores gr̄e dei ſimꝰ: q̄ pijsconatibꝰ non deerit. Cui ſtudioſitas. etcur ait non inqͥrit clerus cū p̄latis ſuis. qͣlibus vijs occurrere ꝯuenit tantis ⁊ tot incōmodis Seu ꝑ ꝯgregationē factam in no-

mine Ieſu. qͥ aderit in medio. Seu per ſedule diſputationis officiū. tendentis nonad contentionē. ſed veritatis inqͥſitionemSeu ꝑ inueſtigationē criminū regnantiūin xp̄ianitate. vt euelli cognita poſſent? Eteēt clerus/ exemplo Ieſu/ ppl̓i ſaluator. nōlupus diſſipator. Expedit ne me ſtudioſitatē in talibꝰ occupari Cui zelus. Expedit quidem ⁊ iā multa a tuis ſectatoribꝰ cōſcripta ſunt vt oīa rite p̄ꝑentur. q̄ agendafuerint in conſilio. Alioqͥn verendū eſt neſciſmati radicationē afferret exemplo grecoꝝ/ ⁊ ne ſciſſuras (qd̓ auertat dei gr̄a) ml̓tiplicaret ampliores qͣlia nūc oīa dicere reclamat vt vides breuitatis amor. ⁊ ſubdola blāndaqꝫ adulatio contradicit. Nihilominus obſecratione facta ꝑ gratiam domini noſtri Ieſu chriſti ⁊ per me zelum domdei / vt tempus modicum detur veritati eteius inquiſitioni. propulſo omni mordacitatis deſiderio. quod longiſſimum freq̄nter vanitati datur ⁊ fabulationi. dic tu ſtudioſitas radices aliquas ex iure diuino. ſigeneralibꝰ pͥncipijs vtiles ad ſedandū pſtiferum ſciſma. quoniā illud primū ⁊ principalius occurrit in eccl̓ia reformandum.Tunc ſtudioſitas viſa eſt quedam aperire/ ſub conſideratione quadruplici/ quequalia ſunt. veſtrum erit iudicium. Prima cōſideratioInis policie eccīaſtice/ ⁊ cuiuſlibꝰlegis eā regulātꝭ/ eſt pax ſalutiferaIHoc ſatis exp̄ſſit diuinꝰ nr̄ ph̓usPaulus qͥ finem legis ⁊ p̄cepti/ nunc dilectionē eſſe dixit nūc ieſum intelligens ī dilectione pacem/ in ieſu ſalutem. vt ſit finispax ſalutaris. Neqꝫ opus ē anxia deductōne alia/ cum natura nos doceat/ ens quodlibet non minꝰ ſuam vnitatē ⁊ pacē appetere/ qͣꝫ entitatē ẜm deductiōꝫ diuini Dionyſij/ auguſtini ⁊ Boetij / ita vt pax ſit bonū qd̓ omīa appetūt adeo ꝙ ꝑticularis ordo nature plerūqꝫ īmutat̉ in rebꝰ/ vt vnitasꝯſeruetur. Manifeſtath̓ aſcenſus grauisſurſum ⁊ leuis deorſū/ Si in corꝑe ꝟo/ curnō ī miſtico p̄t viciſſitudo talis q̄ri/ vt propace retinenda/ fiat deorſum/ qͥ ſurſum eſtvt pax ꝑmaneat. Cū igit̉ ẜm exigētiā finiscetera debeāt moderari ⁊ finis eſt qͥ īponitncc̄itatē rebꝰ/ neceſſitas ꝟo legē nō habetperſpicuuꝫ eſt/ ꝙ nulla lex habeat aliquidfirmitatis/ ſi paci faciende vel conẜuande

o 3

L

M