Druckschrift 
1 (1488)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De vnitate eccleſiaſtica

4

dam. Nam ꝙ iniuſtus detētor vel p̄do ſpoliatꝰ ſit reſtituendꝰ ē magꝭ ex inſtōne poſitiua ⁊ iudiciaria/ non pure naturali/ vel diuiua. Propterea tenet ī ſolis caſibꝰ exp̄ſſisnec in p̄iudiciū iurꝭ d̓ini/ ⁊ naturalis/ ⁊ bōicōis eſt aliqͣtenꝰ obẜuanda Neqꝫ .n. reſtitutio dꝫ fieri exēpli gr̄a / hereticis. neqꝫ ſciſmaticis manifeſtiſ. neqꝫ furioẜ ⁊ ebrijs in ſuiꝑniciē neqꝫ intruẜ in papatū. neqꝫ petētibꝰvxorē nō deſpōſabilē. aut affineꝫ in graduꝓhibito iure d̓ino. neqꝫ petēti beneficiumqd̓ tenere non potuit. alio iam exn̄te ltīmopoſſeſſore/ neqꝫ poſtremo volēti rebꝰ detentis abuti in ꝯtumeliā creatoris. aut in eccīeꝑniciē. aut in hoīs lib̓i ẜuitutē/ aut ꝯtra caſtitatē alicuiꝰ ⁊ vitā. ⁊ ſi qͣ ſūt ſimilia. Mutas aūt exceptiones hmōi ꝯtra ꝯtendentium quēlibet int̓uenire videre facile eſt.Conſiderato nonama contra octauam allegationemNitas echīe ad vnū certum chriſtivicariū videt̉ meliꝰ procuranda. ſineqꝫ ante ꝯciliū neqꝫ in cōcilio. neqꝫ poſtmodū q̄rant̉ fieri iuſtificationes/ vel iniuſtificationes eoꝝ q̄ hincinde facta ſunt. vtde intruſione huius vel illiꝰ in papatū. deꝓceſſibus pͥmo fulminatis in alterutrū. deviolatione iuramētoꝝ/ ⁊ votoꝝ/ de ſubtractione/ aut neutralitate/ vel lib̓tatis eccīaꝝꝑticulariū reductione. De imputatiōe ſciſmatū/ vel hereſū. de adheſione reprobādavel laudanda alterius ꝑtis obediētie. Deſentētijs excōicationū/ aut aliaꝝ penarumCeſſent qͥppe talia ⁊ iuxta rōes ꝓ via ceſſiōis/ ⁊ practicā eꝰ alias pl̓res on̄ſā ꝓcedat̉auferēdo ꝓceſſus factos. ⁊ iuſtificando velratificādo aut ēt tolerando p̄terita/ ꝓut reꝝqͣlitas patiet̉/ aut pl̓ima ad ſtatū qͦ pͥus eratan̄ ſciſma pn̄s/ abſqꝫ alia diſcuſſione reponēdo/ ꝓuidēdo rurſus ambobꝰ ꝯtendētibꝰde ſufficiēti ſecuritate ⁊ ſtatu pꝰ ceſſioneꝫſi eā ꝑ ſe. vel ꝓcuratores ltimos vltro facer̄ēt ſero voluerint. q̄ ceſſio eis ꝑ ꝯciliū ꝓ purgatione oīm pͥus impoſitoꝝ tāqͣꝫ ſufficiēsreputet̉ valitura. Cōſideratio decimacontra ſeptimā ⁊ qͥntā allegationē(Nitas eccīe ad vnū certū xp̄i vicariſum. tāto zelo q̄renda ē. vt vix poſſitſobria eſſe. ⁊ nō temeraria reputatio alicuius xp̄iani/ ꝙ ſufficient̓ ad hͦ d̓bitū ꝑegeritqͣꝫto minꝰ hͦ qͥſpiā audere dꝫ aſſerere iuram̄to/ p̄ẜtim vbi hoīm maxīa multitudo repu

tat ꝯtrariū hͦ .n. qͥd aliud ā. qͣꝫ ꝑtinacit̓ ⁊ incorrigibilit̉̓ talē in erratis ꝑſiſtere. Rurſus occurrere pn̄t caſus multi in qͥbꝰ ꝓ adeptione pacꝭ publice/ aut iuſte defenſionisſic̄ vim vi repellēdo ⁊Liceret a rite electoin papā ſubtrahere obediētiā. Liceret inneutralitate manere. Liceret ipſum corporaliter incarcerare. Liceret ei adminiſtratōnē oēm publicā int̓dicere. Liceret ꝑ appellationē aūt ſil̓e remediū ſibi reſiſtere. Fieretqꝫ ſic ei obediētia ꝟa/ potiꝰ qͣꝫ ꝯtradictōvel reſiſtētia. Liceret p̄miſſas ſnīas ſuas qͣleſcūqꝫ nō timere. nec timēdas aſſerere. ſedlacerare eas/ ⁊ in caput ſuū retorq̄re. Liceret p̄terea accuſare eū de ſciſmate/ vel hereſiTam doctrinalit̓ in locis publicis/ ꝑ theologos ⁊ ſapiētes. qͣꝫ ſecrete in correctiōe fraterna. cui ſubijcit̉ tāqͣꝫ pctōr in foro pnīe. etiuridice corā tota ecc̄īa/ cui ſil̓r ſubiectꝰ eſt.tāqͣꝫ deuiabilis ī deuiabili. Liceret ꝯciliūgenerale. eo īuito celebrare. Liceret tandēip̄m ad ceſſionē cōpellere/ vel renitētē deijcere ab oī honore ⁊ gradu. īmo ⁊ vita pͥuareHec oīa deniqꝫ talit̓ licere pn̄t/ ſub taliiure d̓ino ⁊ naturali. ꝙ aduerſus hāc ꝟitatenulla lex vel ꝯſtō puri hoīs cuiuſcūqꝫ ſinenoua auctoriſatione dei/ fieri dꝫ. qͥn erroriſintolrerabilis dānanda ſit. An ꝟo p̄dicticaſus in ſciſmate pn̄ti ꝯcurrerūt/ diſcutiendo neqͣqͣꝫ aſſumimꝰ/ cū diſtinctōnes ꝑticulariū caſuū omittti debere magiſ eſtimemꝰCōſideratio. xi. ꝯtra octauā allegationēNitas eccīe ad vnū certū xp̄i vicariū. nō reqͥrit vt errātes p̄ẜtim ī duv jbio ꝓbabili circa obedīaꝫ ꝟi papepeniteren̄ poſſint. nec eē in ſtatu ſalutꝭ. niſi exp̄ſſe ⁊ abſolute ꝯfiteant̉ erratū ſuū cumſepe in talibꝰ pnīa vel abſolutio ꝯditionata ſufficiat. Sꝫ nec oꝑtet oēs inculpare deſciſmate. qͥ in tanta iuris papalis dubietate ꝯſurgēte/ ex factis dubijs/ ⁊ varijs; certaꝫꝟo pape n̄ p̄ſtiterunt obedīam. Sic̄ nēpeverus papa potuit in ſciſmatis culpā labiſi ꝑtinax fuerit in recuſando ea q̄ pacē vniuerſalē hēbant reducere/ vt ꝯciliū generale/ vel ꝓmptitudinē animi ad viaꝫ ceſſiōisiurate/ ⁊ voti cōplemētū. Sic excuſari poterūt ml̓ti aduerſātes ei/ ſi fuerit hͦ zelo vniōiſhn̄de/ ſi fuerit ex dubio ꝓbabilis igͦrantiedū tn̄ ꝑatos ſꝑ audire eccīaꝫ exhibuerīt ſemetip̄os ⁊ obedire ꝯgnite veritati Conſideratio Duodecima.Nitas eccīe ad vnū certū chriſti vi

l 4

E