Ronoteſſeron ſiue

Et multos filiorū iſrael conuertet ad dn̄mdeum ip̄oꝝ. Et ip̄e p̄cedet ante illū in ſpiritu et virtute helye. vt cōuertat corda patrūin filios. et incredulos ad prudentiā iuſtorum. parare dn̄o plebē ꝑfectaꝫ. Et dixit zacharias ad angelū. Et vnde hoc ſcīā? Egoenim ſum ſenex ⁊ vxor mea ꝓceſſit in diebꝰſuis. Et reſpōdēs angelꝰ dixit ei. Ego ſuꝫgabriel qui aſto ante deū. ⁊ miſſus ſum loqͥad te. et hec tibi euāgelizare. Et ecce eris tacēs et nō poteris loqui vſqꝫ in diē quo hecfient ꝓ eo ꝙ nō credidiſti verbis meis. queimplebunt̉ in tēpore ſuo. Et erat plebs expectās zachariā. et mirabāt̉ ꝙ tardaret ip̄ein tēplo. Egreſus aūt nō poterat loqui adillos ⁊ cognouerūt ꝙ viſionē vidiſſet in tēplo. Et ip̄e erat innuēs illis et ꝑmanſit mutus. Et factū eſt vt impleti ſunt dies officieius. abijt in domū ſuam. Poſt hos aūt dies cōcepit eliſabeth vxor eiꝰ. et occultabatſe mēſibus quinqꝫ dicēs Quia ſic fecit mihi dn̄s in diebꝰ quibus reſpexit auferre opprobrium meum inter homines.¶ De anunciationechriſti ad mariā ꝑ gabrielē. Lu. i. Ca. iij.N mēſe aūt ſexto miſſus eſt angelgabriel a deo in ciuitatē galilee cuinomē nazareth ad virginē deſponſatā viro cui nomē erat ioſeph de domo dauid. et nomē virginis maria. Et ingreſſusangelus ad eā dixit. Ave gr̄a plena. dn̄s tecū. bn̄dicta tu in mulieribꝰ. Que cuꝫ audiſſet turbata eſt in ſermone eius. et cogitbatqualis eſſet iſta ſalutatio. Et ait angelꝰ eiNe timeas maria. inueniſti enī gratiā apd̓dn̄m. Ecce cōcipies in vtero. et paries filium ⁊ vocabis nomē eius iehic patet ꝙſum. Hic erit magnus ⁊ filimaria fuit deus altiſſimi vocabit̉. Et dagenere ſacerbit illi dn̄s ſedē dauid patrꝭdotali ⁊ regaeius. et regnabit in domo iali vide qͣlitercob in eternū. ⁊ regni eiꝰ nōin poſtilla.erit finis. Dixit aūt maria adāgelū. Quo mō fiet iſtd̓ qm̄ viꝝ nō cognoſco? Et reſpōdens angelus dixit ei. Spūſſanctus ſuꝑueniet in te. et virtus altiſſimiobumbrabit tibi. Ideoqꝫ ⁊ qd̓ naſcet̉ ex teſanctū. vocabit̉ filius dei Et ecce eliſabethcognata tua. et ip̄a cōcepit filiū in ſenectute ſua. Et hic mēſis eſt ſextꝰ illi q̄ vocat̉ ſterilis. qꝛ nō erit impoſſibile apud deū om̄ev̓bū Dixit āt maria Ecce ācilla dn̄i fiat mi

hi. ẜm verbū tuū. Et diſceſſit angelꝰ ab illa¶ De viſitatione eliſabeth ꝑ mariam et canticum magnificatLuce primo. ¶ Cipitulū. iiij.Iurgens aūt mariavbijt in mōtana cuꝫProbabile eſtfeſtinatiōe in ciuitatē iude ⁊ꝙ priꝰ mariaet ioſeph ꝯueintrauit in domū zacharie ⁊nerūt celebriſalutauit elizabeth. Et factūcultū nuptiaeſt vt audiuit ſalutationemrum. ⁊ ꝙ de licentia ioſe phmarie elizabeth. exultauit īvel forte ipſofans in ytero eius. Et repleducēte mariata ē ſpūſancto elizabeth. Etiuerit ad mōexclamauit voce magna ettana. reuelato priꝰ ip̄i iodixit. Bn̄dicta tu īter mulieſe ph incarnares ⁊ bn̄dictꝰ fructus vētristionis myſtētui. Et vn̄ hoc mihi vt venirio. ꝙͣuis oriat mater domini mei ad mege. et eius ſequaces ſecūsEcce enī vt facta eſt vox ſaludicant.tatiōis tue in auribꝰ meis exultauit in gaudio infans in vtero meo. Etbtā q̄ credidiſti qm̄ ꝑficient̉ ī te q̄ dicta ſūttibi a dn̄o. Et ait maria. Magnificat aīamea dd̓m. Et exultauit ⁊c̄. vſqꝫ abraā et ſemini eius in ſecula. Māſit aūt maria cū illa quaſi mēſibꝰ tribꝰ et reuerſa ē ī domū ſuā¶ De ortu iohanis etcircūciſione ip̄ius et canticū zacharie. Bedictus dn̄s de. iſrl̓. Lu. i. Capi. v.3Liſabeth aūt impletū eſt tꝑs pariendi et peperit filiū. Et audieruntvicini et cognati qꝛ magnificauit dn̄s miſericordiā ſuā cū illa ⁊ ꝯgratulabant̉ ei. Etfactū eſt in die octauo venerūt circūciderepuerū ⁊ vocabāt eū noīe paHic ſit p̄occutris ſui zachariā. Et rn̄denspatio iuxta cōmater eiꝰ dixit Neqͣqͣꝫ ſꝫ vomuniorē opicabit̉ iohānes. Et dix eruntnionē que poad illā. Quia nemo eſt in conit mariā fuiſſe in circūcignatiōe tua qͥ vocet̉ hoc noſione iohanmine. Innuebāt autem panis in die octri eius quē vellet vocari euꝫtauo.Et poſtulās pugillarem ſcripſit dicens. Iohannes eſt nomē eius. Etmirati ſunt vniuerſi. Apertum eſt autemillico os eius et lingua eius. et loq̄bat̉ bn̄dicens deū. Et factus eſt timor ſuꝑ oēs vicinos eorum et ſuper omnia montana iudeoꝝ diuulgabant̉ oīa v̓ba hec. Et poſuerūt oēs qͥ audierant in corde ſuo dicentes.