in homine per quos coīter ymaginacō vl̓ racio errare poteſt aut turbari ad timorem īordinatum vt autea dictum eſt. Refert idem.Auic̓ li. 3. de melācolico morbo. d̓ Quibuſdā medicorum viſum eſt ꝙ melancolia cōtingat a demone ꝙͣ ſi cōtingat a demonio ſufficit nobisdicere ſcilicet vt conuertat conplexionem adcolerā nigrā. et ſic cauſa eius ꝓpinqua eſt colera nigra. Deinde ſit cauſa illius colere nigre demonium aut non demonium. confirmatidem autoritas euangelica q̄ tradit iheſum lunaticos curaſſe. Math̓i. iiij. ⁊ ibidem xvij. acluce nono. Curauit vnicum patris filiū quēſecundum glo tempore lune noue affligebat demon. vt lunā odibilem hominibꝰ faceret cuiuslumine homines affligēs et ad inſaniā ꝑducete videretur. Super quo dominus. Albertusinquit dici poteſt et melius. ꝙ licet ſpiritus īmundus huius afflictionis fuerit principiumramen in affligēdo humidum habuit corporiset maxime capitis humidum pro vexacionisinſtrumento. Et quia in nouilimio corruptū in capite augmētabat̉ humidum. ideo ī nouilunio plus torquebatur demoniacus luna etideo lunaticus dicebatur. luna enim hancv̓tutem habet in ſuo lumine ꝙ mouet humidū