vt quādo quis non humiliat intellectum ſuumvt ſcilicet melioribꝰ ⁊ ſapiencioribꝰ ſe velit credere. Contra qd̓ Apoſt ij. co io. Captiuātesomnem intellectum in obſequiū criſti. hoc eſtdifferēcie vt exponit Vlri. de. Argen. in cōpēdio tho. ꝙ quilibet in credēdis plus debet cōſētire fidei ꝙͣ ſibi. et in āgendis plus debet alijscredere ꝙͣ ſibi vt patebit ꝑte. 3. ca. xvi. IdeoEaſſet vbi ſupra dicit. Vera diſcrecio nonniſi vera humilitate acquiritur Cuius humilitatis non ficte hec erit prima probacio ſi vniuerſa non ſolū que agenda ſūt. ſꝫ eciā que cōgitantur ſeniorū reſeruentur examini vt ſuonichil quis iudicō credēs. illoꝝ per omnia diffinicōibꝰ acquieſcat. et quid bonū vel malū debeat iudicare eoꝝ tradicōne ꝯgnoſcat. Queinſtitucō non ſolū per verā diſcrecōnis viamiuuenē tramitte recto docebit incedere. verumeciā cunctis fraudibꝰ inimici et infidijs ſeruabit illeſum nullatenus enim decipi poterit qͦsquis non ſuo iudicō ſꝫ maiorū viuit exemploQuarto oritur ex affectus maliuolencia cūſcilicet quis aliꝙͣ paſſionem ſequitur quia talis impedit animū ne poſſit cernere verū qd̓non ſolum verum eſt de ira. ſꝫ de omni alia paſſione puta odio. timoe̓ delectacōe. triſticia ſpe