tum regnum temporle non exercuiſſe nec petro ꝯmiſiſſe Nā et petrus dicit actuum ſextocapitulo. Non eſt equum nos derelinquere verbum dei ⁊ miniſtrare menſe id eſt temporalibꝰdiſpenſandis. Et quamꝙͣ poſſint aliquā temporalia per ipſos pontifices diſpenſari ſatistamen patet ꝙ non debeant in terrenis regniset prīcipatibus gubernandis. que totum ſibivendicant occupari. Vnde auctoritates quasinduxiſtis ſuperiꝰ domine clerice ſcilicet poſtula a me ⁊cͣ. ⁊ ꝙ ipſe eſt rex regum ⁊cͣ non adſtatum primum pertinet ſed ad ſecundum Inquo primo ſtatu ſic patuit ꝙ xpriſtus nullampoteſtatem temporalē exe̓cuit ymmo a ſe penitus abdicauit et in hijs ſolum et nō in alijsque ad diſpenſacionem noſtre ſalutis exercuit petrum ſibi vicarium deſtinauit. quem necmilitem fecit nec coronauit in regem ſꝫ ī ſacerdotem et epiſcopū ordinauit. Qd̓ ſi vultis adhuc̄ cōtendere criſti vicariū eam ptātem ī tēporalibꝰ habere quam xpūs habebat in celis. nonquam xpūs exercebat ī terris Forſan iſta pertinacia non erit in fine vobis gracioſa quod vobis patebit ſic Conſtat enī cuilibꝫ fideli de d̓oſapiēti ꝙ ſi preciperet deus pecuniā ſuā agrūſuū a̓ vineā alteri cuilibet dare ſine caucione