Sermo iiDe omībus ſact̄īs.
quo aūt venit xp̄s ⁊ lex euāgelica ꝑ apoſtolos fuit ꝑ mundū publicata. Nullusp̄t ſaluus fieri niſi xp̄iani. Iō oēs iudei agarem tartari ⁊ turci cauarij pigmei heretici ⁊ mali xp̄iani ſciſmatici inobedienteset qui moriunt̉ in pctō mortali om̄s iſtidamnant̉ qꝛ nullꝰ ſaluat̉ niſi qͥ tenet legem xp̄i ⁊ moriunt̉ ſine pctō mortali ⁊iſti ſunt valde pauci. Ideo xp̄us Multiſunt vocati pauci vero electi. Comꝑatiue vn̄ de iſta materia dicit Iſa. vna cōꝑationē vel ſil̓itudinē. Quo ſi pauce oliue q̄ remāſerūt excuciant̉ ex olea. Et racemi cū fuerīt finita vindemia eleuabūtvoce ſuā atqꝫ laudabūt cū glorificatꝰ fuexit dn̄s Iſa. xxiiij. Itē alia ſil̓itudo quiamulti ſūt lapides p̄dioſi ī mundo abſolute ſed reſpectiue cōꝑando ad alios lapides pauci ſunt. Ita de ſanctis abſolutemulti ſūt qͥs poſſet cōputare qͦt fueruntpr̄iarche lꝫ tres fuerint pͥncipales .ſ. abraham yſaacͣ ⁊ iacob. tn̄ om̄es ſcī qui fuer̄tante ꝓphetas dicunt̉ pr̄iarche. Itē qͦt fuerūt ꝓphete qͦt ſancti ſacerdotes. qͦt regesqͦt penitentes ſunt in nouo teſtamēto qͦttenuerūt vitā apl̓icā qͥs poſſet cōputareIte quot martires qͥ ꝓ xp̄o paſſi fuerūtEt iam fit feſtū innumerabiliū martiruꝫqͦt doctores qͦt confeſſores deuote celebrādo ⁊ ſacramēta ſine ſymonia mīſtrādo. qͦt virgines qui cū abſtinetijs ſe conſeruauerūt quot innocētes qͦt penitētesqͦt cōtinētes qͦt de mr̄imonio ſibi mutuofidem ſeruantes qͦt deuoti clerici religioſiheremite ptꝫ ꝙ ſci abſolute multi ſūt IōIoh̓es ait vidi turbā magnā ⁊cͣ ptꝫ tercia ꝑs. ¶ Quantū ad ſcd̓m punctum oꝫdeclarare de magnitudine ſeu qͣꝫtitate ſactoꝝ ꝟtuali q̄ in tribꝰ cōſiſtit.In potentia excellenti.¶ In ſcientia relucenti.¶ In clementia diligenti.Dico ꝙ pͥma cōcluſio ē theologie ꝙ oīsſanctꝰ magnꝰ vel paruus eſt omps ſue
voluntatis. Nam quilibet eſt potēs facere qͥcqͥd vult. deꝰ enī ſimpliciter ⁊ ſine reſtrictione eſt omp̄s ſed ſancti ſunt omnipotentes ſue voluntatis ſub deo. qꝛ ī paradiſo nulla ē triſticia. Iō ſi aliqͥs ſanctꝰvellet aliqͥd ꝙ non poſſet facere vel habere triſticia haberet ⁊ triſtaret. Sed qꝛibi nulla eſt triſticia nec eſſe p̄t. Ideo q̇dquid vult habet ⁊ facit. Erat enī potesſampſon dicant̉ aliqua de ſua potentia. ⁊pͥncipaliter de diruptione templi tamenpotentia ip̄iꝰ nihil ē reſpectu potentie ſāctoꝝ qꝛ aīa minoris ſancti ꝑadiſi ſi velletdiruere vnū magnū monte ⁊ ꝓijcere inmari poſſet. Ite potens eſſet rex cū mullemilia armoꝝ tn̄ potentior eſt vna aīa beata que ſi vellet poſſet regem ⁊ alios mille milia hoīm armoꝝ occidere iſtā potentiā hn̄t ſancti ex merito partim ex gratiapartim ex merito. qꝛ licet in hoc mundohabuiſſent liberū arbitriū boni ⁊ mali. tn̄ſuā voluntate reſtringebat cū diuina voluntate nihil faciēdo niſi qd̓ deꝰ volebatIō mō habent ptāte faciendi qͥcqͥd volunt dum enī hic viueret habebat ita liberū arbitriū ſicut ⁊ nos faciendi ſuꝑbias pompas ⁊ vanitates ⁊cͣ ſed reſtringbant ſe gubernādo ẜm dei voluntateꝫ ⁊nō ẜm ſuā inclinatōem. dicēdo dn̄e noſofacere hoc ꝙ poſſum ſed volo facere ẜmvr̄am voluntatē. Idem de auaricia luxuria ⁊ ſic de alijs. Ideo ſūt oīpotentesſue volūtatis. Sicut enī xp̄s omp̄s noluit in hoc mundo conuerſando vti omnipotentia ſua ſed humiliauit ſę ad paſſionem habnit tn̄ omnipotentia ſuꝑ omnescreaturas. De hoc figura Gen̄. xlviij.Nota hyſtoria de iacob qn̄ debuit moribn̄dixit filijs ioſeph ſcꝫ manaſſes ⁊ effraym Iſti duo ſignificabat duos populosManaſſes .i. obliuio figurabat populuꝫiudeoꝝ qui fuit an̄qͣꝫ ppl̓us xp̄ianus deiſta obliuione Iere. ⁊ ppl̓us meꝰ oblitꝰeſt mei diebus immūdis effraym .i. aug-