De omībus ſāctisSermo
Dicatur quō fuit liberatus a ſanctis apoſtolis miraculoſe ꝑ loquelā pueri nouit̉nati ⁊ voluerūt ꝑdere nocentē vtꝫ ī legenda ⁊cͣ. Patꝫ quō fuerūt ſimiles xp̄op̄dicando euāgeliuꝫ ⁊ pnīam nolentesꝑdere illū vt poſſet penitenciā facere. qꝛnolo mortē peccatoris ſꝫ vt magis ꝯuertatur ⁊ viuat. Ezech̓. xviij. Moraliterhabemus hic duas doctrinas. Prīa propuellis vt caueāt a carnali amore. Dicat̉ cōtra conſuetudine puellarū non eūtiū ad miſſam qꝛ tunc fit totū malū. Secūda doctrina eſt nō diffamare aliqueꝫvt illa que credo eſt vel ſit damnata. qꝛnon reuocauit ſicut ē neceſſariū reſtituere ablatū. Magis neceſſariū eſt reſtitutio fame cū ſit maius furtum. ꝓuer. xxij.Melius eſt ⁊cͣ. Augꝰ. Nō pigeat ex ipſo ore ꝓferre medicamēta vn̄ facta ſuntvulnera. ¶ Dico ſexto ⁊cͣ. xp̄s mori voluit vt hoīes ad deū traheret. xp̄us ſemelꝓ peccatis noſtris mortuus eſt iuſtꝰ ꝓiniuſtis vt nos offerret deo. prīa pet̄. iij.Ita apl̓i ꝑ predicacōes ⁊ trahendo gentes de errore mortui ſunt in ciuitate ſayrvbi adorabat̉ ſol cui fecerāt ydoluꝫ dicēdo ꝙ nihil pulch̓us nec clarius in mūdo qꝛ illumīabat calefaciebat ⁊ faciebatfructificare ⁊ illud ydolū adorabāt. Cūautē apoſtoli p̄dicando cōtra iſtū errorēclare oſtendendo ꝙ nec ſol nec luna necſtelle ſunt adorāde. Rō qꝛ ſi habemꝰ lumen calore ⁊cͣ. a ſole ſeu aſtris nec gͣteseis nec gracias ſꝫ xp̄o qꝛ nō cereo ardētiregraciāduꝫ eſt ſꝫ ip̄o illuīanti. vel ſi rexdaret vobis monetā in cypho argenteonō eſſet regraciandū cypho ſꝫ regi dāti. iōmagnū pctm̄ facit qͥ ſoli vel lune facit reuerenciā ſeu orōeꝫ. qꝛ erroneū eſt ⁊ hereticū. Dicat̉ ꝯͣ illos qͥ qn̄ vidēt lunā nouā dicūt lune. O dn̄a luna ⁊cͣ. vel amouēt caputiū ⁊cͣ. ⁊ qꝛ apl̓i p̄dicabat contͣillū errorem fuerūt capti ⁊cͣ. ⁊ ducti adtemplū ſolis vt adorarēt ydoluꝫ ſol̓ ⁊cͣ
In quo dyabolꝰ loquebat̉ dans reſpōſa ⁊cͣ. Dicat̉ eorum martiriū. dicat̉ moraliter ne adorēt ſolem d quo dicit eccleſia virgini marie. Ex te ortus eſt ſol ⁊cͣ.nec lunam niſi virginem de qua dicit dauid. Sicut luna ꝑfecta in eternum. Dehoc dixit moyſes. Deutro. iiij. Caue neforte oculis eleuatis ad celū videas ſolem ⁊ lunam ⁊ aſtra celi ⁊ errore deceptus adores ea ⁊ coles Deutro. iiij.¶ De omībus ſanctis Sermo prīꝰAudate dominū in ſanctis eius. Habeturverbū iſtud originaliter in libro ſoliloquioꝝ Dauid pͣs. c. l. Hodieꝑ totū mundū inter xp̄ianos fit feſtuꝫ ⁊ſolennitas de omībus ſanctis in generaliinfra annū facimus feſtū. in ꝑticulari mōde vno mō de alio tn̄ tot ſunt ſancti ī paradiſo ꝙ nō ſufficerēt dies ymo dicit Iero. qui iſta cōputauit multū bene ꝙ ſolūde martiribꝰ nō ꝯputando prīarchas necpph̓as nec apoſtolos ⁊cͣ. nō ſufficeret dies eciā ſi quolibet die fieret feſtū de vndecī milibꝰ. Iō ſancta mater eccīa hodiefacit feſtū de omībus ⁊ eſt magna racio.Ex quo ipſi faciūt feſtū de nobis in cel̓.quādo tenemus bonā vitaꝫ ⁊ deuotamRō eſt vt nos faciamꝰ feſtū in terris dieoꝝ gl̓a. Iō ſicut totū officiū hodiernuꝫeſt de omībus ſanctis ita erit ⁊ ſermo. ſalutetur ꝟgo Maria ⁊cͣ. Iſtud verbumſcꝫ laudate ⁊cͣ. Recte p̄cipit nobis feſtūhodiernū quaſi dicat licet infra annū feſtiuetis mō de vno modo de alio. Modotn̄ in ſimul laudate dn̄m ⁊cͣ. Rō huiꝰverbi eſt qn̄ aliqͥs mgr oꝑis facit aliqd̓opus multū mirabile in ocul̓ oīm ex illooꝑe multū laudat̉ ille magiſter de ſapiēcia. ſubtilitate. ingenio dicēdo. Ecce qͥdfecit ⁊ quale opus eſt illud ⁊cͣ. Sed ſi