Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
300
Einzelbild herunterladen
 

De ſancto frāciſcoSermo

xp̄o d. Amen amē dico vobisʸ quē vosſecuti eſtis in regeneratione ſederit filius hoīs in ſede maieſtatis ſue ſedebitiset vos ſuꝑ ſedes. xij. iudicantes. xij. tribꝰiſrl̓ Math̓. xix. Clerici etiā hn̄t exemplū exquo hn̄t ſuos redditus cōgregētſuꝑfluos thezauros iuxta verbū xp̄i Nolite thezaurizare cōgregando ī ciſtas ⁊cͣNon ſolū hn̄t cauere ab vſuris ⁊cͣ ſymonijs ſeb ab auaricia qͥd oportet facere ciſternā in domo vbi ē fons emanāsBern̄. O clerici qͥcqͥd p̄ter victū veſti ſimplicē retines furtū facitis ſacrilegini cōmittis. layci etiā hn̄t exemplūoportet oīa dimittere vt btūs franciſcusſed recognoſcatis domū taxiam burſāſi ē ibi aliqͥd de vſura furto rapina dimittatis reſtituendo al̓s corrumpes omīa alia exemplū de pomo corrupto qd̓ omīaalia corrumpet. Ita de florenis. apoſtolꝰ Reddite oībꝰ debita ⁊cͣ pͥma adCorinth̓. xiij. Ecce pͥmꝰ radius. dic̄thema Lucerna fulgens ⁊cͣ Secundꝰradius ē de aſꝑitate pnīali mirū ē tantāaſꝑitatē faciebat. Dicant̉ aliqͣ. pͥmo nonportabat niſi illū ſaccū in hyeme ſtatīintellexit illud euāgeliū ad lr̄am neqꝫ duas tunicas habeatꝭ dormiebat ſuꝑ terraꝫSi aliqn̄ fieret ſibi aliqͣ ſcutella de bonocibo ponebat cineres vel aquā frigidam.Dicat̉ de temptatione vt haberet vxo filios ⁊cͣ demū fecit ꝓiecit ſe ī niue ibat diſcalciatus hic dat nobis exemplū vt faciamꝰ aliquā aſꝑitate pnīalemdicūt aliqͥ ſtulti ignorantes ve qͥd oportet facere aſꝑitate qͥd ꝓdeſt deo ⁊cͣRn̄deo de aſꝑitate quā nos facimusdeꝰ hꝫ honorē nos vtilitate. qꝛ ſic̄ rexqui hꝫ vnū caſtrū rebelle miles ſubicitcaſtrū ē rebelle deo. Senſus enī cogitatio hūani cordis in malū ꝓna ſūt abadoleſcētia ſua Gen̄. viij. Sed ſubiciturdeo pauꝑtate ieiunando ⁊cͣ. Id̓o ſi eſtisbonus miles ſubiciatis ip̄m deo quia ho-

nor eſt dei. vtilitas aūt vr̄a. deꝰ ſeruat iſtū modū pctōribꝰ ſi in hoc md̓ofaciūt iuſticiā de ſe ip̄e in alio mūdo nonfaciet iuſticiā de pctīs. Iuſticia peccatis ſit pnīales aſꝑitates qn̄ aīa taliūvenit ad iudiciū vbi accuſat̉ a dyabolo.dicit xp̄s qͥd dicis tu aīa. Rn̄det dn̄e v ē ego feci illa tn̄ dn̄e feci iuſticiā qꝛſi aliqn̄ fui ſuꝑbꝰ hūiliaui me ⁊cͣ alijsfeci iudiciū .ſ. confitendo iuſticiā. Nontradas me calūniātibꝰ dicit xp̄s. Ego ſūcontentꝰ. Ecce vtilitas. xp̄us dicovobis niſi pnīam habueritꝭ oēs ſimulꝑibitꝭ Luc. xiij. Tercius radiꝰ ē de humilitate cordiali. Erat enī ita hūilisreputabat ſe viliore oībꝰ magꝭ pctōreDicat̉ quō ſocio oranti fuit viſa in celopulcerrima cathedra corona dicentiO benedictꝰ erit in illa collocabit̉. Reſpondit xp̄s cathedrā ꝑdidit vnꝰ pͥncepsde ordine ſeraphin ex ſua ſuꝑbia reſeruat̉ humili franciſco. Unde ſemel illeſocius q̄reret a beato franciſco paterlem eſtimatōnē habetꝭ de vobiſmet. Reſpondit credo eſſe hoīem magis peccatorē in mundo qͣm ego. Et ſoctus quohabere poteſtis talē ymaginationē de vobis cuꝫ tot gr̄as recipiatis a deo. Rn̄dittot gr̄as recipio ſi alius reciꝑet hūilior me fieret maius bonū faceret. Dicatur ſimilitudo. Sint duo hoīes vnꝰhabet paucas poſſeſſiones peccuniastamen tranſit. Alius vero recepit mutuo magnū thezaurū de quo annuatimhabet facere certam penſionem ſub penamortis. Item habet reddere totū illumthezaurū dn̄o certo die ſub pena mortisobligata reddere ⁊cͣ magnum onustenet ſupra ſe. Alius autē licet non habeat tantum tranſit lete ſine illa obligatione. Ita in propoſito detis mihi vnumſanctum nichil aliud vult dicere qͣm recepiſſe a chriſto diuite mutuo magnum