Sermo.III.
ignem ⁊ niuem ⁊cͣ. Idē vita p̄ſens eſt inmedio duoꝝ extremoꝝ contrariorū ſcꝫparadiſi ⁊ inferni. In paradiſo eſt puruꝫgaudiū. Auctoritas gaudiū ⁊ leticiā obtinebunt ⁊ fugiet dolor ⁊ gemitus Yſaiexxxv. Nota differentia inter gaudiū ⁊ leticiam gaudium conſiſtit in corde. leticiaquādoqꝫ non ſolū in corde ſꝫ extra oſtenditur nec poteſt abſcondi. In inferno eſttotū oppoſitū quia ibi eſt dolor ploratꝰamaritudo triſticia ⁊ deſolacio ⁊ pura triſticia nec gaudēt de aliquo dicit ſcpͥturain ꝑſona dāpnatoꝝ plangenciū defecitgaudiū cordis noſtri verſus ē in luctumchorus nr̄ cecidit corona capitꝭ noſtri venobis quia peccauimus. ⁊cͣ. Trenoꝝ. v.In orōne Iheremie. Nos vero ſumꝰ hicin medio inter paradiſū ⁊ infernū. Ideoparticipamꝰ de vtroqꝫ quia oīa ſunt hicmixta gaudia ⁊ leticias habemus de celoAmaritudines ⁊ triſticias habemus deinferno ⁊ aſcendūt vt fumꝰ conſolacōnes⁊ leticie ſunt vt gutte mellis ⁊ quaſi diſtillacio de fauo mellis ſpūſſancti ac ſi defauo in arbore poſita diſtillarent gutte inore ſꝫ qꝛ infernꝰ eſt ꝓpinquior nobis qꝛ ēin corde terre. Id̓o plus habundāt amaritudines ⁊ triſtide qm̄ conſolacōnes ⁊cͣꝓpter hoc d̓t boecius. Omnis dulcedo felicitatꝭ humane multꝭ amaritudinibꝰ eſtreſperſa .i. ꝑmixta. Hoc etiā patet ex diuina ꝓuidencia ꝙ ſi hic gaudia eſſent pura eſſemꝰ nimis diſſoluti nec timeremusdeū ⁊cͣ. ſi amaritudines dolores ⁊ triſticie eſſent pure vt in inferno veniremꝰ indeſperacione quia ꝑſona triſtis ſine ſpeconſolacōnis deſperat ⁊cͣ. Id̓o ꝓuidēciadiuina tēperat gaudia cū triſticijs ⁊ econuerſo quia bonꝰ coquinariꝰ eſt ⁊ in cibonimis dulci ponit ſal ⁊ in cibo ſalſo ponitmel quādo tu es letus ⁊ gaudes de aliqͦhonore ⁊ dignitate ſeu lucro cibus ē dulcis ſꝫ cogita expecta modicū quia ī bręuimorierꝭ ⁊ ita tēperabis gaudiū. Id̓o qn̄
bonoꝝ vel amicoꝝ ⁊cͣ. nō debes deſperare qꝛ in breui ipſe ponet ibi mel vel zuckaram cōſolacōnis. Ideo d̓t ſcpͥtura riſusdolore miſcebit̉ ⁊ extrema gaudij luctusoccupat. ꝓuerbioꝝ. xiiij. patet ergo doctrina de experiencia ſenſuali euidencia naturali ⁊ ꝓuidencia diuinali ꝙ gaudia huius mundi ſunt mixta intantū ꝙ ab iſtadoctrina ꝟgo maria mater dei nō fuit exempta immo in quolibet gaudio ⁊ leticiaxp̄s filius eius ſibi miſcuit dolore ⁊ triſticiam. Id̓o d̓t ipſa virgo. Ego mater pulchre dilectionis qͣntū ad gaudia ⁊ timoris ſcꝫ de triſticijs. Nota pulchre dilectionis. Hoc contra dilectiones mūdanascorruptas ⁊ turpes. Septē enī fueruntgaudia pͥncipalia ꝟginis marie ⁊ in quolibet xp̄s miſcuit ſibi ſal triſticie. ¶ Primum gaudiū qd̓ virgo habuit fuit in dieincarnacōis qn̄ facta fuit mater dei vultꝭſentire iſtud gaudiū Inuenit̉ enī ex dictꝭſanctoꝝ doctoꝝ qd̓ ī illo puncto ꝟgo maria legebat in biblia quā intelligebat plꝰqͣꝫ ꝓphete in illo paſſu. Ecce ꝟgo cōcipiet⁊ pariet filiū ⁊ vocabit̉ nomē eius emanuel .i. nobiſcū deus Yſaie. vij. Sic legēdo virgo maria cū maxima deuocōne cōtemplata eſt di. O dn̄e ⁊ quāta erit ſanctitas ⁊ dignitas illius virginis oro dn̄ene moriar quouſqꝫ viderim illā ꝟginemcōſerua mihi aures vt illā audiā oculosvt videā ⁊cͣ. De alijs mēbris vt in hijspoſſim ſibi ſeruire ⁊ cū ſic contēplareturecce angelus gabriel totꝰ rutilans intrauit camerā di. virgo benedicta vos eſtisilla. de quo ꝟgo fuit non modicū admirata quia ipſa nō ſe reputabat dignā vt eſſꝫfamula illiꝰ ꝟginis. Ad qͣm angelꝰ vosęritꝭ mater dei incorrupta quia ſicut grauū format̉ infra tunicā auellane ſeu nuus. Ita in vte ro tuo formabit̉ illud corpus ⁊cͣ. quādo virgo ſenſit ſe grauidam.cogitatē quale gaudiū habuit. Intantūꝙ ſi omnia gaudia ⁊ delectaciones huiꝰmundi eſſent vnita in vna ꝑſona non eqͣS .iiij.