De ſanctoAuguſtino. Sermo

bat frangi ⁊ conflagri ⁊ indigentibꝰ diſpēſari. Modo autē pauperes moriunt̉ fame ⁊ captiui abnegat fide iheſu xp̄i quiatot fiunt vanitates ⁊ ſuꝑfluitates ꝙ nonſufficiunt quantū expendūt mulieres inornamentis caudis manicis ⁊ camiſijs.Itē quantū expendūt homines in vanisornamētis. Itē de ſuꝑfluitatibꝰ q̄ fiuntin eccleſijs in operibꝰ ⁊ iocalibꝰ plus gaudet deus de ſacerdotibus virtuoſis qm̄de edificijs ſumptuoẜ. Id̓o Auguſtinꝰnon ꝑmittebat ꝙ in ſua ſede fierent edificia nimis ſūptuoſa nec beneficia de vſuris querebat ſi ille habebat amicos pauperes ⁊ ſi ſic illis dimittebat hereditatemſꝫ modo fit oppoſitū. Ecce paupertas ſpiritualis ſciens regulā xp̄i dicēs. Uidete⁊ cauete ab omni auaricia. Luce. xij. Nota ab omni ergo a rapina vſura fuxto ſecreto a retēcione decimaꝝ ⁊cͣ. ¶ Terciavtus fuit caſtitas exquo fuit conuerſus ⁊p̄ſbiter ⁊ ep̄s factꝰ nō permiſit ꝙ ſororſua ſcā ⁊ deuota nec nepotes ſue fratresſui que deo pariter ſeruiebāt intrarēt palaciū eius dicebat enī ꝙ ſi de ſorore velneptibꝰ nulla poſſet mala oriri ſuſpiciotamē quia tales ꝑſone ſine alijs ſibi varijs eſſe non poſſent ⁊ ad eas alie aduenirent de quibꝰ poſſet oriri ſuſpicio. Nūqͣꝫcū muliere ſolus loqui volebat diligensfamā ſuā ⁊ dando alijs bonū exemplumId̓o ait Iheronimꝰ ad ruſticū monachūMuliere qͣm bene conuerſantē viderismente dilige nō corporali frequē̓tacioneIta debet facere quilibet qͥ vult caſte viuere ⁊ honeſte. Unde apoſtolꝰ ait oportet enī teſtimoniū habere bonū ab hijsqͥ foris ſunt vt nō in obprobriū incidat⁊ in laqueū dyaboli. pͥma ad thimotheūiij. Nota in obprobriū ſcꝫ laycoꝝ ⁊ in laqueū dyaboli qꝛ ſicut aues capiunt̉ Italayci capiunt̉ in mala vita eccleſiaſticoꝝ¶ Quarta ꝟrus fuit caritas quia ita eratinflāmatus caritate erga deū ꝙ quādo celebrabat ſemꝑ flebat ⁊ ſicut cera ad ignē

liqueſcit. Ita eius aīa liquefiebat. Itemcirca ꝓximū viſitabat diligent̉ ep̄atū forte bis vel ter in anno ibat p̄dicando ⁊ conuertebat pctōres ad pn̄iam infideles iudeos agarenos ⁊ paganos ad fide catholicā tanta erat in corde eiꝰ caritas ꝙ oēsvolebat ſeruare ſciēs illud verbū apoſtoli. Oro vt caritas veſtra magis ac magishabundet in omni ſcīa ⁊ in omni ſenſu. vtꝓbetis pociora vt ſitis ſinceres ⁊ ſine offenſa in diē xp̄i repleti fructu iuſticie periheſum xp̄m ⁊cͣ. Ad phil̓. i. ¶ Quīta virtus eius fuit abſtinēcia. Nam vitā xp̄i tenuit nō comedebat carnes ⁊ ſolū ſemel īdie comedebat ſemꝑ fuit ſibi tēpꝰ qͣdrageſime. Dic̄ hiſtoria Mēſe frugali vſuseſt ⁊ int̓ olera ⁊ legumina ꝓpter īfirmos⁊ hoſpites plerūqꝫ carnes habebat nō d̓tꝙ comedebat in ipſa menſa ⁊ magis lectionem aut diſputacionem diligens qͣmepulacione Tria a beato Ambroſio ſe didiciſſe ait. Primū ꝙ vxore cuiuſqͣꝫ nūqͣꝫpeteret Racō ne illi int̓ ſe n̄ cōuenirent ⁊ſibi maledicerēt. Scd̓m ꝙ militare volentem ad hec nō cōmendaret Racio nemilitantes calūpniā exercerent ⁊ in eumalij culpā refunderent. Terciū ꝙ ad conuiuia inuitatꝰ nō iret Racio ne forte temperancie modū perderetꝭ. Recte tenebatconſiliū xp̄i dicentꝭ. Attendite vobis neforte grauent̉ corda veſtra in crapula ⁊ebrietate Luce. xij. Quare hodie ſunt tāmali clerici religioſi ⁊ clerici qꝛ nō amantvirtute tēperancie ſꝫ comedunt ⁊ bibunt⁊cͣ. ¶ Sexta virtꝰ fuit paciētia ī iniurijs⁊ deriſionibus ſibi factis etiā a ſuis clericis ipſum iudicantibus de ypocriſia ⁊ licetpoſſet eos incarcerare tamen noluit īmopacient ſuſtinuit. quia xp̄s dicit. In pacientia poſſidebitꝭ animas veſtras.Septima fuit diligencia totuꝫ tempusexpendebat in bonis operibꝰ denocte parum dormiebat ſed cuſtodiendo orandoſcribendo ⁊ ꝯtēplando ꝑnoctabat de diecelebrādo ⁊ p̄dicādo ⁊ ꝓpt̓ h̓ deꝰ fecit ſibi