De ſcā mariā magdalena Sermo

locaret̉ ⁊ forte fuit dictū a xp̄o ꝙ cū ſeraphinis exardenti caritatē. Item petijt d̓penis inferni ⁊ de purgatorio ⁊ lymbopueroꝝ ⁊ xp̄us ſibi dixit totū. Ecce quōfuit ſecretaria ¶Terciū officiū fuit quiafecit eam familiare ſuā ⁊ ſociā mr̄is ſueſcꝫ virginis marie que licet eēt purior ſole dedit ſibi iſtā in ſociā nec deſpexit eamſicut multe caſte ſuꝑbe deſpiciunt peccatores. Et tn̄ xp̄s fecit eā familiare ⁊ ſociā mr̄is ſue. Rō qꝛ xp̄s ordinauit duas vias ad ꝑadiſū. Prima ē innocentieſiue de innocentia pura que recte vaditad gloriā. vnde dicit dauid. dn̄s nō priuabit bonis eos qui ambulāt in innocentia in pͣs. qͣm dilecta. ¶ Alia via ē digna pnīa qꝛ ſi deus non ordinaſſet niſiam innocentie deſꝑare poſſemꝰ nos. Iōordinauit ſcd̓am pnīe dicens. Penitentiā agite appinquauit enī regnū celorumMath̓. iiij. Per iſtas duas vias deꝰ elegit duas marias. prima que iuit ꝑ viaminnocentie fuit virgo maria ⁊ ip̄am ſequūt̉ om̄es innocentes ip̄a portat vexillū. Prima ꝑſona que pͥmo iuit ꝑ viā penitentie fuit beata maria magdalena ī nouo teſtamēto ip̄a enī fuit capitanea. Id̓ohodie cantat eccīa. Laudemꝰ opus dei īmaria genitrice ſcꝫ virgine. laudemus inmaria peccatrice. Sed penitente. Illa eſtſpeculumº innocētie maria hec eſt exemplū pnīe Quartū officiū fuit ꝙ fecit eāapothecariā ⁊ medicā ſuā. Magnū offidū eſt eſſe medicū vel appothecariū regꝭvel pape. qꝛ in eoꝝ manibus ponit vitaꝫſuā. hoc officiū exercuit btā maria magdalena qn̄ xp̄o fatigato ex itinere vnxit manus ⁊ pedes ⁊ caput. Iō Ioh̓. xi. dicit̉.Maria hec erat que vnxit dn̄m vnguento ⁊ exterſit pedes eius capillis ſuis.Quintū officiū ⁊ maiꝰ ē ꝙ eā fecit apoſtolā qd̓ ē alcius officiū ⁊ pͥncipale. auctoritas. Nos ip̄i pͥmicias habentes adRoma. octauo glo. quia tꝑ e prius ⁊ ce

teris habundantius petrus paulus ⁊ alij fuerūt apoſtoli .i. miſſi ad peccatores.Sed maria magdalena apoſtoloꝝ apoſtola ſcꝫ miſſa ad conuertendos apoſtolos dubios de xp̄i refurrectione. Auctoritas. Uade ad fratres meos ⁊ dic eis.Aſcendo ad patre meū ⁊ pr̄em vr̄m deum meū ⁊ deū vr̄m. Uenit ergo mariamagdalena annūctians diſcipul̓ qꝛ vididn̄m ⁊ hec dixit mihi Ioh̓. xx. Iō cantateccīa. O mūdi lāpas ⁊ margarita p̄fulgida q̄ reſurrectōem xp̄i nūctiādo apl̓oꝝapl̓a fieri meruiſti ¶ Quartꝰ digitꝰ manꝰ mīe dei fuit ſpūalis affectio ſiue ꝑfectio q̄ cōſiſtit ī hͦ qd̓ dic̄ xp̄s. Si vis pfectus eſſe vade ⁊ vende oīa que habeset da pauꝑibꝰ ⁊ habebis thezaurū in celo ⁊ veni ſequere me Math̓. xix. Hic ponit duo pūcta ſcꝫ vendere oīa. Ecce pauꝑtas ſpūalis. ſcd̓o ē ſeq̄re me. Ecce hicdoctrina euāgelicalis. In his duobꝰ cōſiſtit ꝑfectio ſpūalis iſta duo habuit excellent̓ btā maria magdalena. Nā poſtxp̄i aſcēſionē qꝛ iam ꝓ xp̄o nō indigebatpecunijs vendidit qͥcqͥd habuit ⁊ deditpauꝑibus .ſ. poſuit ad pedes apl̓oꝝ iuxtaxp̄i cōſiliū. Si vis ꝑfectꝰ eē ⁊cͣ ⁊ retraxit ſe in parua domo ⁊ viuebat manibꝰ laborando quolibet die audita miſſa ⁊ ſermone ab aliqͦ apl̓oꝝ filabat lanā vl̓ linūAucͣtas in epl̓a hodierna q̄ſiuit lanā ⁊linū ⁊ oꝑata ē cōſilio manuū ſuaꝝ. Etſeqͥt̉ manū ſuā miſit ad forcia .ſ. laborando ⁊ digiti eiꝰ apprehēderūt fuſū. Et ſequit̉ panē ocioſa n̄ cōmedit Prouer. vl̓timo. Nulla gͦ mulier dicat oꝫ meip̄amtradere alicui vt ꝓuideat mihi. Idē demonialibꝰ dicētibꝰ oꝫ me hr̄e ſpēalē vtꝓuideat mihi qꝛ cōuētꝰ nō ſufficit ⁊cͣ qꝛb. maria magdale. ⁊ ec̄ ꝟgo maria ꝓuidebāt ſibi filio ſuo ⁊ ioſeph maībꝰ ſuis. vijannis exul ī egipto filando texēdo ⁊ ſuēdo. Scd̓o ſeqͥt̉ ip̄m p̄dicādo. dicat̉ d̓ ꝑſecutōe xp̄ianoꝝ ī irl̓m pꝰ xp̄i aſcēſioneꝫ