De ſco Iohānebaptiſta Sermo
elizabeth id eſt dei mei ſeptima. hec eſt interp̄tatio huiꝰ noīs elizabeth. Modovideamꝰ que ē iſta dei mei ſeptima Reſpondeo dico ꝙ iſta dei mei ſeptima ē creatura hūana oīa que deus fecit vaduntde ſeptē in ſeptē. Septe enī ſunt creature pͥncipales qͣs deꝰ fecit. terra. aqua. aerignis. qͥnta eſſentiā ſcꝫ celi. ſexta ē natura angelica. ſeptima natura hūana. Eccedei mei ſeptima ſed multotiens creaturaſeneſcit ⁊ antiquat̉ ſterilis ſine fructu bonoꝝ oꝑum ⁊ virtutū. O qͦt religioſi etp̄ſbiteri ⁊ hoīes ⁊ mulieres ſunt in mundo ſteriles qꝛ nunqͣꝫ fecerūt fructū bonioꝑis ſed qn̄ ꝓponunt pctā ⁊ malā vitaꝫet volunt redire ad deū dicēdo al̓s faciendo illa ad que tenent̉ ẜm ſuū ſtatū tūccōcipiunt pariunt aūt qn̄ faciūt bona opera qn̄ religioſus ſeruat ſuā regulā vota ⁊ cerimonias tūc parit. Ide de alijs.Tunc om̄es amici eius ⁊ vicini debentgaudere ⁊ cōgratulari ⁊ regratiādo deodicere O de iſto benedicto modo in ſuaſenectute dedit ſe deo ſed hodie ſit totumoppoſitū in mundo. Si ē aliquis religioſus diſſolutꝰ ⁊ ribaldus nullus diit ſibi aliud ymo om̄es comedant ⁊ laudanteū ſed ſi vult ſeruate ſuā regulā ⁊ viuereẜm qd̓ voluit ſtatim perſequit̉ ab alijs.Idem de clerico. Ide de layco homīe etmuliere vana ſi vult dimittere vanitateſet p̄t dicere. Congratulamī mihi om̄esquia qꝛ reperi oue id ē aīam qͣm ꝑdideram Luc. xv. Et tamē intm̄ ille ꝑſequit̉ab alijs quouſqꝫ faciāt eū ꝑdere aīam cūalijs ¶ Dico qͥnto ꝙ manꝰ dn̄i fuit operata in btō Ioh̓e baptiſta noīationē miraculoſam fuit enī mirabiliter nomīatuspoſt eius natiuitate ſcꝫ viij. die ẜm legem moyſi circūcidebant pueros ⁊ ſicutnunc in baptiſmo nos īponimꝰ noīa Itatunc in circūciſione imponebant̉. Cū aute rabinꝰ teneret iam illā pelliculā ⁊cͣ q̄fiuit a matre quō vocaret̉ dixerūt circun
ſtantes vocet̉ vt pater ſuus zacharias.Sed mater reuelatione ſpūs ſcī cōtradixit. Nequaqͣꝫ ſed vocabit̉ Ioh̓es. Illivero admirantes de tali noīe dixerūt adillā quia nemo eſt in cognattōnē tua quivocet̉ hͦ noīe. Tūc iuerūt ad pr̄em ſuū ⁊mnuebāt pr̄i eiꝰ quē vellet vocari eumadhuc āt pr̄ eiꝰ erat mutus. Et dic̄ hicglo. ꝙ etiā erat ſurdꝰ. Iā innuebāt ei ꝑſcripturā quō vocaret̉ qͥ poſtulās pugil̓lare ſcripſit di. Ioh̓es ē nomē eiꝰ. q. d. n̄impono ego ſibi hͦ nomē ſꝫ dn̄s. Tūc pr̄ſubito recuꝑauit d. Bn̄dictꝰ dn̄s deꝰ iſrahel. ⁊cͣ. Ecce hic quo fuit eiꝰ noīatiomiraculoſa ¶ Moralit̓ hic nota ⁊ intrabimꝰ ꝑ q̄ſtione qd̓ nomē ē meliꝰ zacharias vel ioh̓es ⁊ videt̉ qd̓ Ioh̓es qꝛ dixit mr̄ neqͣqͣꝫ vocabit̉ zacharias ſꝫ ioh̓esRn̄deo zacharias ẜm interp̄ratōem hebraicā intep̄tat̉ memorās deū zachar .i.memorās deū. Illud nomē ioh̓es in. x.gradibꝰ excellit hoc nomē zacharias. nāſi aliqͣ ꝑſona ſit in pctīs ⁊ vult dimitterepctā cupiens ſaluari gr̄a dei oꝫ ꝙ tal̓ ꝑſona ſit pͥmo zacharias .ſ. memoras deumquē offēdit ⁊ ꝙ hēat cōtritōem de pctīsScdo ꝙ hēat ꝓpoſitū n̄ redeūdi ad peccata ⁊cͣ. Dicūt ꝙ noue ſūt oꝑa pnīalia.nec tn̄ ī nono oꝑe ē ioh̓es ſꝫ zacharias ſꝫin decīo oꝑe .ſ. in cōicatōe ſacramētali qꝛtūc hꝫ donū gr̄e vl̓ ī qͦ ē gr̄a ⁊ tūc ē Iohānes. Ecce rōnē qͣre dicit̉ neqͣqͣꝫ vocabit̉ zacharias ſed Ioh̓es ⁊cͣ adinnuedū.ꝙ eſſet ꝑfectus in pnīa ⁊ gr̄a dei. IdeoIſa. xlix. Dn̄s ab vtero vocauit me deventre matris mee recordatus ē nomīsmei ⁊ d̓r ī ꝑſona b. ioh̓is qꝛ ẜm gr̄aꝫ ⁊ ꝑfectōeꝫ qͣm deꝰ debuit ſibi dare īpoſuitſibi nomē Ergo manꝰ dn̄i erat ⁊cͣ.¶ De beato Petro apl̓oEatꝰ es ſymobariona Mat. xviij. Feſtumet ſollēnitas hodierna ē duo