De ſcō Iohāne.baptiſta Sermo

endum. Nota ad practicam iſte bonushomo zacharias facta ſua oratione redijtad domū. Erat enī de nobilioribꝰ irl̓m ⁊etiā elizabeth vxor ſua. Et ex ſenectutediuiſerūt iam lectos quilibet dormiebatſeorſum ſolus in ſua camera iſtam honeſtatē ſcām ſeruabant antiqui ſcī qꝛ nō curabāt de copula carnali niſi rōe ꝓlis Iōqn̄ mulier erat grauida diuidebat lectuꝫſtatim quouſqꝫ creatura erat ablactataIdem qn̄ erant ſenes hoc habet̉ ex textutu Biblie Gen̄. xviij. Dixit ſara vetulaet abraham ſenex qn̄ deꝰ ꝓmiſit ſibi filiūpoſtqͣꝫ conſenui ⁊ dn̄s meꝰ vetulꝰ ē voluptati oꝑam dabo. zacharias ergo veniens de orōnę mutus intrauit domū ſuam ⁊ non vxori necͣ pētere debitū verboſed ſignis. Et admirans elyzabeth dicebat huy huy huy dn̄e bn̄dictꝰ deꝰ qͥd habetis qͥd accidit vobis nihil ſciēs de annūctiatione angeli ⁊ cepit eū inter brachiaCogitate qͣliter elizabeth antiqua mirabat̉ ſed finaliter videns voluntatem viriſui cōſenſijtꝭ Nota hic ꝙ exquo ſunt inmatrimonio vnꝰ debet alteri conſentireſiue ſint iuuenes ſiue ſenes nec dꝫ ſe alt̓excuſare aliqͣ ficta deuotōne al̓s damnatſe ⁊ aliū. Iō apl̓s vxori vir debitū Sil̓raūt ⁊ vxor viro mulier ſui corꝑis ptātēnō habet. Sed vir ſil̓r ⁊ vir ſui corꝑis poteſtatē nō habet ſꝫ mulier. Nolite fraudare inuicē niſi forte ex cōſenſu ad tp̄us vtvacetꝭ orōni pͥma ad Corinth. vij. Nota hic de illa muliere deuota qn̄ vir exigebat ab ea debitū ſemꝑ inueniebat excuſationes. Si in dn̄ica huy ſcā materdei hodie q̄ eſt dies reſurrectōis dn̄i vultis talia facere. Si die lune dicebat huyhodie dꝫ hō rogare ꝓ mortuis. Si diemartis hodie eccīa facit ꝓ angelis. Si feria qͣtta hodie qꝛ eccīa facit. Si feria qͥnta huy dn̄e qꝛ hodie xp̄us aſcendit in celūSi feria ſexta hodie qꝛ xp̄s fuit paſſus ꝓnobis. Si ſabbatū dicebat hodie que di

es eſt virginis marie qꝛ tali die ī ip̄a ſolarem anſit fides. Uidens vir ꝙ ip̄a ſꝑ inueniebat excuſationes vocauit ſlauā dicens de ſero venias ad me dormies mecum. Rn̄dit libenter mi dn̄e qd̓ vidensmulier voluit ſe ponere in lecto ⁊ vir noluit. Nō dn̄a oretis ꝓ nobis peccatoribꝰet nūqͣꝫ extunc voluit vxorē cognoſcereIta abhorruit eā ſed captiua ip̄e peccabat mortaliter ⁊ damnabat ſe ex culpa vxoris Iō ſcā elizabeth licet eſſet deuotaſcā ⁊ antiqua exquo requirebat̉ a viro cōſenſit ⁊ concepit ab eo tranſactis tribusmenſibus venter intumuit. ⁊ dicebat ip̄aay miſera qͥd eſt hoc nūqͥd eſſem ydropica finaliter cognouit qd̓ erat grauida dehoc ſcā elyzabet multuꝫ verecundabat̉ ītm̄ ꝙ dicit Lucas ꝙ occultauit ſe mēſibꝰqͥnqꝫ. Cogito ego ꝙ fecit ſibi ampl̓as hopulandas vt abſconderet partū timensne gentes dicerent. Ecce licet ſit deuotatn̄ adhuc vacat libidini ⁊cͣ. Ecce hic generatio virtuoſa beati Iohannis qꝛ manus dn̄i ⁊cͣ. ¶ Moraliter hic per ꝯnīaꝫSi elizabeth ita verecundabatur de hocꝙ aliqͥs p̄ſumeret ꝙ ip̄a cum viro ſuo vteretur matrimonio. Quanta verecūdiadebet eſſe mulieribꝰ vel viris qui curantde alijs ꝓditores ſunt tales. Et ſi mulier eſſet fortis poſſet aſſignare campū viro ꝓditori. Ideo apoſtolus honorabileconubium in omnibus ⁊ thorus immaculatus fornicatores enim ⁊ adulteros iudicabit deus ad Hebre. vltimo ¶ Dicotercio ꝙ manus virtutis dei operata eſt ībeato Iahanne ſanctificationem gratioſam quia adhuc exiſtens in vtero matrisſue Luce primo. Non ſolum fuit plenusſpirituſancto ſed repletus. Modo audite modum ip̄ius quomodo fuit ſanctificatus dicit Criſoſtomus ꝙ beatus Iohannes in vtero matris ſue per quinqꝫmenſes ⁊ per aliquos dies de ſexto menſe ſtetit cum peccato originali. Sed