Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
174
Einzelbild herunterladen
 

De ſctō Iohannebaptiſta Sermo

vtero matris. Tunc elyſabeth a ſpū ſcōſciuit virgo Maria erat grauida de filio dei ⁊ʳ dixit. Benedicta tu in mulieribꝰet benedictus fructus ventris tui. Ecceenī vt facta eſt vox ſalutacōis tue in auribus meis exultauit in gaudio infans invtero meo. Luc̄. prīo. Et amplexantesſe mutuo oſculātes tanta ſanctitas exuit de virgine ſanctificauit Iohanneꝫin vtero matris exiſtente. Ioh̓es coginouit pn̄ciam filij dei quia dicit ſanctusThomas vſus liberi arbitrij fuit in eoacceleratus. Ecce qualiter beatus Ioh̓fuit ſanctificatus iuxta angeli reuelacōeꝫSpū ſancto replebitur adhuc ex vteromatris ſue. Luc. i. Ideo Iohāni appropriate di. theā. anteqͣꝫ exires de vulua ſāctificaui te ⁊cͣ. De ſancto Iohāne baptiſtaLiſabeth impletum eſt tꝑs pariendi Lu.prīo. Ab iſto themate ego recipio motiuū predicādi de fine mundierit in breui. Ideo in pn̄ti fermone volo vobis declarare aliquas ſil̓itudinespalpabiles morales quō finis mūdi īſtat de ꝓpinquo nullus tn̄ ſcit tꝑs determinate annū menſeꝫ vel diē. Credo erit materia grōſa acceptabilis nobis ꝓficuoſa meritoria. Salutet̉ virgo Maria ⁊cͣ. Anteqͣꝫ veniā ad materiam predicādaꝫ oꝫ declarare duo motiua. ſcꝫ que ē iſta elyſabeth. Et qͥd eſt eꝰtꝑs pariendi. Hoc nomē elyzabeth eſtcōpoſituꝫ ex tribus noībꝰ hebreis ſiue hebraycis. El. i. deus. y. i. meus. zabeth. i.ſeptima. Elyzabeth. .i. dei mei ſeptima. ẜm iſtā interptacōeꝫ ſignat generacōeꝫ .i. duracōem humana que eſt ſeptima. qꝛ ſicut in hoīe qui ẜm curſū natureviuit ꝯputantur. vij. etatēs. ¶Prima eſt

infancia .i. non fancia a for faris. prīaetas mūdi fuit infancia .ſ. ab adā vſqꝫ adNōe. qꝛ tunc neſciebāt loqͥ de deo habebat reuelacōes nec libros nec igrōs.nec doctores. Scd̓a etas hoīs dicit̉ puericia a puritate. vij. ānis vſqꝫ ad. xiiij. Iniſta etate fuit mūdus a Noe vſqꝫ ad Abrahā. tunc fuit mūdus aquis diluuijpurificatus Tercia eſt adoleſcēcia .i. creſcencia a. xiiij. ānis vſqꝫ ad. xxv. ānos. Iniſta etate fuit mūdus ab abraha vſqꝫ adMoyſen. qꝛ creuerūt ī dei cognicōneQuarta eſt iuuētus a. xv. annis vſqꝫ adxxxv. vel. xl. In iſta fuit mūdus a Moyſe vſqꝫ ad dauid. Quinta virilitas a. xl.annis vſqꝫ ad. lx. In iſta fuit mundus atrāſmigracōe babilonis vſqꝫ ad xp̄m.Septima eſt decrepitus .i. deficies a. xc.annis vſqꝫ ad fine mundi. ꝓpter hoc dicebant apoſtoli. Nos ſumus ī quos finesſcl̓oꝝ deuenerūt. prīa ad Coꝝ. x. Ecceelyzabet .i. dei mei ſeptima. ſcꝫ etas nature huāne duracō eiꝰ vſqꝫ ad fine mundi. Modo videamꝰ quid intelligendūeſt tꝑs pariendi iſtius elyzabeth vetutule. Dico finis mūdi erit cito breuiter qui finis p̄t dici partus ex qͣtuor ſil̓itudinibꝰ quas habebit muliere p̄turiente. de quibꝰ dauid. Ipſi vidētes ſic admirati ſūt conturbati ſūt cōmoti ſunt tremor apprehendit eos ibi dolores vt ꝑturientis prīo. xlvij. In muliere grauidaeſt tuxta partū inuenio qͣtuor condicōesPrīa conputat tꝑs et aliquociēs errat in conputu. ſubito veniūt doloresin partu. Ita multi errāt circa conputuꝫfinis mūdi dicēdo non erit. Ita cito primo erit hoc hoc ⁊cͣ. O quot erūt decepti in cōputo qꝛ quādo ipſi non credēt ſubito veniet. dicit. ipſi vidētes ſic ſcꝫſubuerſionē mūdi admirati ſūt. Secūda condicō eſt qꝛ mulier quādo ſibi veniunt ſigna ꝑtus turbat̉ mittit obſtetrice tali tali ⁊cͣ. Ita in fine mūdi