Iohane euāgeliſtaDe ſancto

ne huiꝰ queſtionis ſciendū ꝙ deus fecitomnes creaturas duplici fine. Primo ꝓhonore ⁊ gloria diuina. Scd̓o ꝓ vtilitate humana cauendū eſt ergo ne illud qd̓homo d̓t ſeu facit creaturis ſit contra honorem dei ⁊ vtilitate humanā alias poteſt homo vti creaturis ⁊ comedere ⁊ occidere quia ſunt ꝓ noſtra vtilitatē. Ideooccidere perdices ⁊ gallinas mutōnes ⁊huiuſmodi nō eſt peccatū de ſe īmo concordat cū fine ꝓpter que facte ſunt quiaꝓ noſtra vtilitate. Etiā poteſt homo occidere pulices ⁊cͣ. quia faciūt contra noſtram vtilitate nec enī permittāt nos dormire nō eſt peccatū īmo meritū ⁊ oppoſitum eſſet ſtulticia ſeu error. Id̓o poſſunus occidere lupos vulpes ⁊ ſimilia quiadapnificant nos. Secundus finis pͥncipalis quare deus fecit creaturas eſt prohonore ⁊ gloria diuina vt in eis deꝰ laudetur ⁊ benedicat̉. Et iſte eſt pͥncipalisfinis. Ideo magnū peccatū eſt maledicere creaturas qꝛ in eis maledicet̉ etiā creator. Id̓o eſt quaſi peccatū blaſphemie.quia repugnat huic fini pͥncipali. Et id̓odicebat daniel. Benedicite oīa opera domini dn̄o laudate ⁊ ſuꝑ exultate eum inſecula Danielis. iij. Si dicat̉ Et qͦmodoformice ſeu muſce poſſunt deū benedicere intelligit̉ ſic. Benedicite ſcꝫ vos homiues ex omnibꝰ creaturis dn̄i dn̄o laudētu⁊cͣ. Modo ad argumentū ſi dicitur. Sipeccatū eſt creaturis maledicere videturergo maius peccatū eſſe eas deſtruere ⁊cͣReſponſio ſi maledictio et deſtructio ſumatur vniformit̉. Dico ꝙ maius peccatum eſt creaturas deſtruere qͣm maledicere. Maius enī eſt homine occidere qͣꝫſibi dicere maledictꝰ ſis tu ⁊cͣ. Si autemſumatur difformit̉ ſic ꝙ deſtruere referatur ad creatura ⁊ maledicere ad creatorem maius peccatū eſt maledicere qͣꝫ deſtruere quia ſapit blaſphemia. Id̓o apoſtolus. Benedicite ⁊ nolite maledicere.Gaudete cū gentibꝰ flete cum flentibus

Ad romanos. xij. ⁊ hoc de pͥma queſtione. Secūda queſtio qͣꝫ vos poſſetis mihifacere eſt. vos frat̉ dicitis ꝙ deus diligitoēs creaturas ⁊cͣ. Querit̉. Si hoc amore deus diligit peccatores ⁊ dāpnatos ⁊demones. Hec q̄ſtio eſt ſcd̓m plures interrogacōnes vt dicūt logici acſi diceret̉dicat̉ frater mel ⁊ fel eſt dulce ⁊ amaꝝDue q̄ſtiones ſunt ī vna Ita etiā cū dr̄vtruꝫ deus diligit pctōres ⁊ dāpnatosvel ne qꝛ peccator duo d̓t ſcꝫ naturā ſeuſubſtancia hoīs ⁊ culpā ſeu peccatū que ēin eo. Cū ergo querit̉ vtrū deus diligatpctōres vel ne qꝛ pctōr duo d̓t. ſcꝫ natuturā ⁊ culpā oportet rn̄dere cū diſtīctione dicēdo ꝙ deus diligit naturā qꝛ opꝰſuū eſt ſꝫ nō diligit culpā ſeu peccatū. qꝛnō eſt opus ſuū. Nota ad hoc ꝓpoſitumpulchram ſimilitudine de pictore qui diligit ymaginē quā ipſe depinxit ſꝫ ſi eſt deturpata nō diligit macula ⁊cͣ. Ita de deoymagine quā deus depinxit eſt aīa adymagine ⁊ ſimilitudine ſua Intantū ꝙſi anima poſſer videri a nobis abſqꝫ macula nolletꝭ comedere ⁊cͣ. Sed peccatorſuꝑinducit maculā ſeu turpitudine pctī.īmo ꝓpter illā punit peccatore eo qꝛ maculauit ymagine dei. Similit̓ odio ſuntdeo impius ⁊ īpietas eius. Sapiendie. ixNota ſimilit̓ quia deꝰ oditꝰ impietate ⁊ꝓpter eā odit etiā impiū. Ita ꝙ eadē rōodij eſt vtrobiqꝫ. Quid de dāpnatis adidē. Quid vult dicere dāpnatū eſſe duodicit ſcꝫ creaturā dei vel culpa obſtinatairreparabili. rōne cuiꝰ datur ſibi pena ſeupunicio dicendo dāpnatis dabo tibi penam quia tu maculaſti ⁊ deturpaſti ymaginem meā. Ita ꝙ deus diligit naturaꝫſed non culpa. Ideo auiſetꝭ vos ⁊ caueatis a maculis peccatoꝝ ſcꝫ ſuperbie ⁊cͣ.aproximant̉ ſicut munda. Ide o vult ꝙhoſtia in qua ipſe eſt dictis verbis ſit muda ⁊ vinū etiā mundū ⁊ purū ⁊ corporalia vt alia. Nam propter immundiciamfuit reprobatū ſacrificiū veterꝭ teſtamēti