Iaco. apoſ. SermoDe ſcō philippo et

rexit maior Iohāne baptiſta virgo aūtMaria ſuꝑ omnes fuit ſpiritualior; qꝛfuit xp̄o ꝓpinquior. qꝛ ip̄m portauit invtero noue menſibꝰ. Poſt ꝟginē autēmaiores ſcī ⁊ magis ſpūales ⁊ plus pleni ſpū ſcō fuerūt ſancti apl̓i. Poſt eosſancti martires ⁊ poſt ſcī ꝯfeſſores. vltimo venimus nos qui iā nihil valemꝰ nōſumus niſi labruſta ī vineis Iō dicebātapl̓i. Nos ipſi primicias ſpūs habentes.gloſa. qꝛ tꝑe prius ⁊ ceteris habundātius. Ipe enim ſpūs teſtimoniū reddit ſpiritui noſtro qm̄ ſumꝰ filij dei. Ad ro. viijRecte gͦ de apl̓o dicit thema. Ecce ſcꝫrōem ⁊ modū quō ſcꝫ iſti duo apl̓i ꝯputati ſunt inter filios dei. patꝫ thea. Modo predicare de vita vnius apl̓i eſt magnus ſermo qͣꝫto magis de duobꝰ apoſtolis. Ideo dicā modicuꝫ de quolibet. Inbeato philippo notaui tria ſigna diuine filiacionis quoꝝ ſcilicet¶ Primū eſt dilectō ſpūalis.¶ Scd̓m predicacō euāgelicalis.¶ Terciū paſſio martirialisQuantū ad primū dilectō quā bēatusphilippus habebat ad ſuos parētes ⁊ aīcos tota erat ſpūalis. Primus apl̓s vocatus a xp̄o fuit philippus vtꝫ Ioh̓is .i.Dixit ſibi xp̄s ſequere me. Nondū xp̄shoc verbū dixerat alteri philippus veroilluīatus ⁊ inſtructus a xp̄o voluit eciāattrahere ⁊ ducere frem ſuuꝫ ad xp̄m vtſibi daret aliud nō tꝑale. ſed vt ſaluaretanimā eius ⁊ ibat querēdo fratrē ſuumnathanaele qui erat magnus doctor in lege. Quo inuēto dixit ſibi philippus queſcripſit Moyſes in lege ⁊ ꝓphete inueīmus Iheſuꝫ veī ⁊ vide. Ioh̓. i. Et duxerat euꝫ ad xp̄m quaſi vellet dicere. dn̄eſicut me illuminaſtis ⁊ cōuertiſtis illuīetis ⁊ cōuertatis fratre meuꝫ placet mihiDixit xp̄us ⁊ dixit de nathanaele. Eccevere iſrahelita in qͣ dolus non eſt dicit eiuathanael. Un̄ me noſti. Rn̄t Ih̓s et

ait. pͥuſqͣꝫ philippus te vocaret cū eſſesſub ficū vidi te. Tunc nathanael a xp̄o illuminatus ⁊ cōuerſus dixit xp̄o. Rabytu es filius dei tu es rex iſrahel. Ioh̓. primo. Ecce quo oſtenditur amor ſpūalisbeati philippi erga fratre ſuū. In hoc deficimus modo in mūdo qꝛ tota dilectō noſtra ad parētes ⁊ amicos ē carnalis. diligimus corꝑa honores ⁊ officia ⁊cͣ. Comedere ⁊ bibere ridere ⁊ truffare valdepauci ſunt qui habeant amorē ſpūalem.diligendo aīaꝫ alterius eum inducendoad bonā vitam omni tn̄ precipit xp̄s dicens. Hoc mādo vobis vt diligatis inuicem. dn̄e ⁊ quali amore. Rn̄t ſicut dilexi vos amore ſpūali. Io. v. Ideo bonus vir debet diligere vxorē ſuam nō. ſolū dilectione ſeu timore carnali ſed ſpūali. qꝛ ſi vir ſit bonus ⁊ deuotus ⁊ vxorvana pompoſa ⁊cͣ. vir debet tenere bōsmodos vt eam trahat ad xp̄m ⁊ ecōuerſo vxor virū ribalduꝫ ⁊cͣ. ⁊ parentes filios ſuos inſtruēdo vt ſciant ſe ſignare ⁊orare ⁊cͣ. Eciā debent dare oportunitate audiendi miſſaꝫ confitendi ⁊cͣ. Uicinus vicinū. ſocius ſociū. religioſus aliuꝫreligioſuꝫ. clericus clericuꝫ ad xp̄m qͣꝫtūpoſſunt bonis modis. Ita eſt dilectō ſpiritualis bona ⁊ ſācta. Ideo dic̄ ſcripturaſponſus ⁊ ſponſa dicūt veni. Apoc̄. vlti.Sponſus ē xp̄us. ſponſa eſt eccleſia quidicūt veni ſcꝫ ad paradiſū dimittas vias inferni. Tu enī vadis ꝑ viam ſuꝑbiequē ducit ad infernū. Ideo veni ꝑ vianihumilitatis ⁊ ſic de alijs. Et qui audit .ſ.verbuꝫ xp̄i obediendo dicat ſcꝫ alteri veni. ¶ Quantum ad fecunduꝫ filiū ſignacōnis diuine beati P hilippi fuit predicacō euangelica ſiue apoſtolica. Poſtqͣꝫenī diu vixit cuꝫ xp̄o ſpiritualit̓ finaliterpoſt xp̄i paſſionem ⁊ ſpūs ſancti receptionē Philippus memorans verbum xp̄idicentis. Eritis mihi teſtes in Iheruſalem ⁊ in omī iudea ⁊ ſamaria ⁊ vſqꝫ ad