mediolan. martireDe ſancto petro

Id̓o beatus marcꝰ licet eſſet ſanctus tūnō reputabat ſe dignū. Tercio debet hr̄eſacerdos bonā famam. Non ſufficit clerico ꝙ ſecrete ſit bonꝰ ſꝫ ꝙ oēs dicāt bonūde eo. antiquitꝰ qn̄ vnus clericꝰ trāſibatper viā vel per vicum licet tarde tranſiretom̄s aſſurgebant dicendo deus me habeat̄ in veſtris orōnibꝰ. Mō aūt tot ſūt miracula nr̄a ⁊ vanitates ꝙ peius locunt̉ declericis qͣꝫ de iudeis ⁊cͣ. Ex eoꝝ mala vita vos ſacerdotes receſſiſtis de via ⁊ ſcādaliſatis plurimos ī lege. irritum feciſtisprictū. leui. dic̄ dn̄s exercituum ꝓpter qd̓ego dedi vos ꝯtemptibiles omnibꝰ ppl̓is/Malach̓. ij. Ecce rō quare beatus marcus licet hr̄et claram ſcīam ſanctam vitā⁊ bonā famā tn̄ nō reputabat ſe dignumſacerdotē ex huīlitate. Ideo abſtulit ſibipollicē. Sꝫ deus ꝓuidit ꝙ beatus petrꝰvocauit eū volens eū ordinare ad ſacerdotem ⁊ epiſcopū alexandrie Reſponditpater nō eſt poſſibile oſtendit ſibi defectūpollicis. Sed beatꝰ petrus orauit ⁊ curatus eſt ⁊ factꝰ eſt ſacerdos ⁊ ep̄us alexādrie id̓o Luce. xviij. Omnis qui ſe humiliat exaltabit̉ ⁊cͣ. Tercium magnū bonūbeati marci fuit deuotio de ſanctitate queeſt qn̄ homo in omnibus que facit ⁊ dicitdat gl̓am ⁊ honore deo multa bona oꝑaꝑduntur qꝛ multi neſciūt dare honoremdeo ſꝫ dant honorem ſuis operibꝰ Uerbigr̄a quare facitis filium ſacerdotem vt viuat delicate ⁊ in quiete hic deficit deuotioſanctitatis ſꝫ ſi facitis filiū ſacerdotem vtoraret ꝓ nobis ⁊ deꝰ ex eo laudet̉/ ⁊ glorificet̉. Idem ſi facitis filiū religioſum vtſit abbas vel magiſter ī theologia vel epiſcopus ⁊cͣ. Idem de remiſſione iniuriaꝝamore hoīm iſtud opꝰ perditur qꝛ in iudicio qn̄ xp̄s dicet vobis Ecce qͥd ego feciꝓ te quid feciſti tu ꝓ me. Si tu vis dicere dn̄e ego remiſi mortē pr̄is ⁊cͣ. Dicetxp̄s amore cuius regis Rn̄dis ꝓ amoretalis vel talis dn̄i qui me rogabat ⁊cͣ. ⁊xp̄s Ideo vadas ad eū vt det tibi ꝑadi-

ſū qui habebit ſatiſfacere vt habeat ꝓ ſeipſo Sed quando remiſſio fit ꝓ amore ⁊honore dei tūc eſt deuocō ſanctitatis. Iōapl̓us regi ſeculorum īmortali inuiſibiliſoli deo honor ⁊ gloria. jͣ. ad Thy. j. Sicfecit beatus marcus qui venit alexandriā.vbi predicando ⁊ miracula faciendo conuertit innumerabiles homines. ⁊ fuit ſibidictum ꝙ rectores terre indignabanturcontra eum. Reſpondit nō curo Ex quoego do honorem deo in oībus Cum autēibi iam multiplicatis fratribus ⁊ eccleſiaab eis conſtructa miraculis choruſcaſſet ⁊ipſe in feſto paſche concurrente tunc cumfeſto gentilium celebraret diuina ligatofune ad collum eius traxerunt eum ꝑ ciuitatem gratias agentem. Deinde recluſoeo in carcere aparuit ei angelus primo ⁊ſecūdo dominus Iheſus criſtus. cōfortāseum. Cum autem in craſtino traherēt eūper ciuitateꝫ vt prius orauit dicendo. Inmanus tuas domine conmendo ſpiritummeum. Et tradidit ſpiritum Cum auteꝫreliquias eius vellent ꝯburere. tanta facta eſt tempeſtas ꝙ fugerunt gentiles Etviri religioſi ſepelierunt corpus eius qd̓poſtmodum apud veneceas eſt tranſlatūIgitur in omnibꝰ honorificetur deus. periheſū criſtum dominum noſtꝝ cui eſt gloria ⁊ imperium in ſecula ſeculoꝝ. amenj. pe. iiij.¶ De ſancto petro mediolan̄ ẜmoPronabitur.qui legittime certauerit verbum iſtud habetur textualiter. ij. ad Thyij. ⁊ recitatū eſt ſtatim in epiſtola hodierna. Hodie per totum mundum in noſtrareligione predicatoꝝ ſit feſtum de beatopetro martire. Et ſic̄ totum officiū ſit deeo. Ita erit ⁊ ſermo noſter ⁊ habebimusmultas bonas doctrinas ad inſtructionevirtutum ⁊ correctionem peccatoꝝ ⁊ cōſolacōm animarum noſtrarum. Salutet̉