De ſanctoGeorgio. Sermo
puer ⁊ rex pater eius ⁊ vltra viginti milia fuerunt in illa ciuitate baptiſati. Eccequō erat ſine macula luxurie ⁊ carnalitatis. O quot milites duxiſſent eam libenter dicentes. veni filia ad aulam meā bn̄tibi faciam ⁊cͣ. vt ipſi deuoraſſent eam etnō dracho. Sed beatus georgius vt miles vrbanus liberauit eam ⁊ tradidit pr̄iſuo nec voluit ipſam nec regnū ⁊ potuitdicere illud Thob̓e. iij. Tu ſcis dn̄e quianunqͣꝫ ꝯcupiui ſup̄. mulierē mundam ſeruaui aīam meam ab omni cōcupiſcentiahic habent exemplū milites qui modo nōcurant niſi d̓ luxuria nec ſufficiunt eis mulieres cuiuſuis ꝯdicōnis ſiue ſtatus. Id̓obeatus vir qui inuentus eſt ſine ⁊cͣ. Tercio fuit ſine macula auaricie ⁊ cupiditatisCum em̄ poſſet multa congregare in capcione villaꝝ ciuitatum ⁊ caſtrorum ſꝫ nōcurabat. Item rex ille cuius filiam liberauit ex quo nolebat filiam ſuam in vxoreꝫ:⁊cͣ. Dabat ſibi infinitum theſaurum ſꝫ noluit recipere ſꝫ ꝓ deo ⁊ eccleſijs ꝯſtruendꝭ⁊ hoſpitatlibꝰ ꝓ pauperibꝰ perſonis patꝫergo quomodo fuit ſine macula ⁊ qui pꝰaurum non abijt nec ſperauit in pecunia ⁊⁊ theſauris Eccl̓. xxxj. Sed hodie tanta ēauaricia militum qd̓ predantur vaſallosdicendo ꝙ ſunt gratioſe peticōnes tn̄ īcludunt eos in eccleſia vel in alio loco dicendo Nō exibitis quouſqꝫ detis tm̄. Ecce gͣtioſe peticōnes retinent ſibi decimas ⁊ pͥmicias etiam ipſi metarrendant iura eccleſiaſtica cum magno periculo alias nōpermittunt colligere decimas ⁊ primiciasetiam ipſi met. Retinent ſolidatas ſeruorum ⁊ ancillarum qꝛ iam redditus nō ſufficiunt tot ſunt vanitates. Ideo dicebatcriſtus videte ⁊ cauete ab omni auariciaquia non in habundantia cuiuſqͣꝫ vita eſtex hijs que poſſidet Luce. xij. Quarto fuit ſine macula ire ⁊ malignitatis. Nunqͣꝫenim voluit vindictam de aliqua iniuriaſibi facta niſi ẜm ordinem iuſticie ẜꝫ patiēter ſuſtinebat iniurias remittendo bono
cor de. ¶ Dicatur quot iniurie fuerunt ſibi facte ī tormentis quas patienter ſuſtinuit pro criſto regnantibus autem dyocletiano ⁊ maximiano imperatoribus quigraues perſecucones dederunt criſtianis.Iſti miſerunt dacianū verſus partes capadocie ad perſequendum criſtianos vtſcꝫ abnegarent fidem vel tormentis interirent qui infra menſaꝫ interfecit plus qͣꝫviginti milia criſtianorum ⁊ multi deficiebant in tormentis Tunc beatus georgiꝰdixit infra ſe diu militaui ⁊ bellaui cum equo ⁊ armis corporalibꝰ. Ideo iam de cetero volo bellare pedibꝰ ⁊ cūſarmis ſpiritualibus dedit omnia bona ſua pauperibus ⁊ in ſimplici habitu venit coram daciano qui cruciabat criſtianos ⁊ clamandodixit illum verſum pſalterij. Omnes dygentium demonia dominus autem celosfecit. Tunc dacianus interrogauit eumvnde eſſet ⁊ quomodo vocabatur qui reſpondit ſe capadocium eſſe quo ad nacōꝫquo ad nomen reſpōdit ⁊ dixit. Ego vocor georgius ⁊ ſum miles nominatus ꝑtotum mundum. Tunc dacianus iuſſit illum poni in eculeo Dicatur quid eſt eculeus qui memorans quō criſtus fuit extēſus in cruce ſuſtinuit patienter tunc dacyanus dedit ſibi aliud tormentum cum ferreis penalibus totum corpꝰ fecit dilaniari ſꝫ cogitans effuſionem ſanguinis criſtiin cruce ſuſtinuit patienter deinde applicauit lāmina ignea ad latera eius. Deindeſalmorra ⁊ beatus georgius dicebat Nōſunt cōdigne paſſiones huius tēporis adfuturam gloriam que reuelabitur in nobis. Nam expectacio creature reuelacōꝫfiliorum dei expectat vanitati enim creatura ſubiecta eſt non volens. Sed ꝓptereum qui ſubiecit eam in ſpe. Quia ⁊ ipſacreatura liberabitur a ſeruitute corruptionis ī libertatem glorie filioꝝ dei. Scimꝰem̄ ꝙ omnis creatura ingemiſcit̓ ⁊ ꝑturitvſqꝫ ad huc Nō ſolum autē illa ſꝫ ⁊cͣ. ad