Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
120
Einzelbild herunterladen
 

1 5De ſcō GregorioSermo

de filio ſuo qui cum equo interfecerat filium mulieris vetule ecce hanc iuſticiaꝫet hiſtoriā romā depinxerūt in quadā domo in quā ingreſſus fuiſſet btūs Gregoriꝰ contemplaret̉ gloriā ꝑadiſi penas inferni vidiſſet dictā hiſtoriā depictā orauit dn̄m dicēs. O dn̄e tātaiuſticia erit in inferno. Et qꝛ ſciebat ip̄meſſe in inferno damnatū audebat ſimpliciter dicere dn̄e liberetis ab infernoſed flens dicebat. O dn̄e tanta iuſticia iſtius imꝑatoris damnabit̉ ſic tacite eius liberatione petiuit. Et angelꝰmini locutus eſt ei dicēs Gregori obtines Trayano nunqͣꝫ tn̄ decetero ores damnato ſed qꝛ exoraſti. patierꝭ dolores in corꝑe. Suꝑ hec habemꝰ illeTrayanus diffinitiue erat damnatusſed ad tp̄s qͣntū ad locū Et habemꝰ dicere angelus dn̄i deduxit aīam trayani ad eius corpꝰ ſuſcitatꝰ ē btūs Bregoriꝰ ip̄m baptizauit ſic oportet hoc ītelligi. vide ſuꝑ hoc b. tho. in qͣrto di. xlv.vtrū ſuffragia ꝓſint ⁊cͣ in ſolū. v. argu.Ecce qͣnte efficacie fuit oratio btī gregorij ꝟtute cōtemplationis. Nullus debet hic reciꝑe exemplū orandi damnatis qꝛ peccaret. qꝛ ſancti imitandi ſūt invirtutibꝰ moralibꝰ ſed in miraculis. ſiergo ex ſeruicio vite cōtemplatiue acquirit beatitudo ⁊cͣ qͥd dicemus de beatoGregorio. Beatꝰ eſt ille ⁊cͣ IMoraliter vos dn̄i officiales rectores cōitatis habetꝭ hic exēplū diligēdi ẜuandi iuſticiā ſicut ille Trayanus ẜuauit antiquū ſtatutū in filio ⁊cͣ. reſpexit magnitudine ꝑſone nec affinitate. ergo diligite iuſticiā qui iudicatis terrā Sap̄..Itē dauid btī faciūt iuſticiā in tꝑeTerciū ſeruiciū eſt maiꝰ .ſ. vite p̄latiue includit vitā actiuā vitā cōtēplatiua ꝑfecte ſicut bonū ē corpꝰ hoīs ſꝫ melior ē aīa. Idē bona eſt vitā actīa meliorcontemplatiua ſed optima eſt p̄latiua

amplectit̉ vtrāqꝫ. dicit b. Grego. dep̄lato. Sit rector actōe p̄cipuus p̄cunctꝭꝯtēplatiōe ſuſpenſus. Nota actione p̄cipuus opꝰ vite actīe ē p̄dicare ibi cōplentur oꝑa miſcd̓ie qꝛ famelici eſurientesverbo dei ſaciāt̉. triſtes cōſolationibꝰ potant̉ nudi virtutibꝰ induunt̉ infirmipeccatis viſitāt̉ ⁊cͣ De iſta vita aucͣtasBeatus ille ſeruꝰ que venerit dn̄s īuenerit ſic facientē. Amen dico vob̓ qm̄ſuꝑ oīa bona ſua .ſ. ordines angeloꝝſtituet ſcꝫ ſeraphinis. Iſtā vitamp̄latiuā habuit beatꝰ Gregoriꝰ qꝛ mortuo papa eum licet renitente ſenatꝰ populꝰ cōcorditer elegerunt oēs vna voceclamantes Gregorius ſit papa Ip̄e vero miſſis lr̄is adiuratorijs ad imꝑatorecompr̄em ſuū rogauit ne cōſentiret videt̉ tūc imꝑator conſentire habebat īelectionē pape qui tn̄ deſiderabat ſuꝑom̄es Gregoriꝰ eſſet papa. Dicat̉ ergoquō fugit ad dolium vt patet in legendaqꝛ porte cuſtodiebant̉ ne fugeret de ciuitate roma ī quadā ſpelūca latuit. Sꝫinditio colūbe fulgide ſuꝑ ſe celo deſcēdentꝭ inuētꝰ captꝰ tractꝰ ſūmꝰ pontifexcōſecrat̉ qn̄ āt fuit papa ſeruauit optimevitā actiuā. qꝛ oēs viduas pauꝑes orphanos hēbat in ſcriptꝭ ꝓuidebat eiset palaciū papale erat niſi granariumcōitatꝭ pauꝑibꝰ āt verecūdioribꝰ deſa mittebat ſuā ſcutellā. Ceterū iheroſolimis cenodochiū cōſtituit ibi qͣꝫ inmōte ſyna famulis dei victū veſtimenta annualit̓ miſit. āt qͥdaꝫ heremitarogaret vt fert̉ dn̄m vt ſibi on̄dere dignaret̉ qͣm māſionē hīturꝰ eēt ī celo ſibi reuelatū eēt grego. papa. Et illecōferēs ſuā inopiā eiꝰ diuitijs ſuꝑ miraret̉ audiuit voce̓ dicēte ſibi. Cur audes cōꝑare pauꝑtatē tuā diuitijs gregorij magꝭ diligꝭ cartā qͣꝫ hēs qͣꝫ ille tātasdiuitias Itē ẜuiuit ec deo ī vita cōtēplatīa ſtudēdo legēdo dictādo qꝛ p̄dicauit