De ſctō Gregorio.Sermo
grinacōeꝫ ad ſanctuaria paradiſi recedēdo de mundo aſcendit corꝑaliter ī celuꝫHomo quidā nobilis abijt in regionemlonginquā acciꝑe ſibi regnuꝫ. ⁊ reuertiad iudiciū ⁊ loquit̉ de ſe Luce. xix. Filijautē ſui ſcꝫ pauꝑes indigentes recurrūtad diuites quibꝰ pat̉ eoꝝ dedit quicqͥdhabuit. Nō credatis vos diuites haberebona ex veſtris laboribꝰ. qꝛ multi laborant qui nihil lucrātur ſꝫ xp̄us dedit vobis. Aliqui aūt nolūt eis ſubueīre. aliqͥſic ⁊cͣ. Quādo ergo veniet pater ſcꝫ adiudiciū. retribuet illis qui ī operibus miſericordie corꝑalibꝰ vel ſpūalibꝰ ſeruierūt ſibi ⁊ filijs ſuis collocādo eos ad dexterā vt ſaluent̉. alios autē ad ſiniſtrā vtpuniātur. Ecce. quare ex vita actiua ꝯſequit̉ homo beatitudinē. Un̄ ad hoc Aucͣtas. Beati ſerui illi quos cū venerit dn̄sinuenerit vigilātes .i. diligentes ī exercicio vite actiue. Luc̄. xij. Amen dico vobis qꝛ p̄cinget ſe ⁊ faciet illos diſcūbereet trāſiens miniſtrabit illis. ibideꝫ. ¶ Nota p̄cinget ſe qꝛ qui eſt precinctus habꝫfimbrias r̄ſtrictas ſecus qui nō eſt p̄cinctus. xp̄s in gloria ſue humanitatꝭ nō eſtprecīctus quia tantā gloriā habꝫ quantā creatura poteſt habere. Sed p̄cinget̉ſe ſcꝫ dando gl̓aꝫ alijs qꝛ licet poſſet dare gloriā infinita nō tamen dat premiūalicui creature niſi ẜm merituꝫ eius. Etquia nulla creatura habꝫ meritū infinitūIdeo p̄cinget ſe dando gloriā ẜm menſurā meritoꝝ. ⁊ ita exponit gloſa. Ideodicit apl̓us. Unuſqͥſqꝫ ꝓpria mercedeꝫaccipiet ẜm ſuū labore. prīa ad Coꝝ. iij.Scd̓o dicit. Et faciet illos diſcunbereeo qꝛ in vita actiua ſeruiēdo laboraruntcorrn̄det eis quies que eſt ī menſa paradiſi. que eſt eſſencia diuina. Un̄ aucͣtasUos eſtis qui ꝑmanſiſtis mecū in temptacōibꝰ meis qꝛ vita actīa multas tēptacōes habꝫ tedia ⁊ inpaciencias. Ego
menſā meaꝫ in regno meo. Lu. xxij. Tercō dicit ⁊ trāſiens miniſtrabit illis. Nōdicit ſtās ſꝫ trāſiens. ¶ Nota quīqꝫ trāſitus in beatis Primus ē de fruicōe diuinitatis trāſit oſtendēs eis ſuaꝫ humanitate et ecōuerſo in hijs obiectaliter conſiſtit beatitudo. Scd̓us de intellectu perclarā cognicōeꝫ qꝛ ibi conſiſtit viſio trāſit in voluntate ꝑfiuicōeꝫ ⁊ delectacōeꝫTerciꝰ trāſitus ad omēs qꝛ tanta ē delectacō voluntatis ꝙ os ꝓrumpit in laudes. Un̄ dicit Augꝰ videbimus ⁊ amabimus ⁊ laudabimꝰ NQuartus trāſitꝰde gaudio ſcꝫ acn̄tali in gaudiū. Gaudium eſt angelis dei ſuꝑ vno peccatore penitenciā agente. Luc̄. xv. Quintus tranſitus eſt poſt diē iudicij qꝛ gloria animetranſibit in corpus. Modo ſoluꝫ animehabent gloriā ⁊ corpora iacent in ſepulchris incinerata vt corpus beatoꝝ petri.et pauli ⁊ alioꝝ. Sed tunc gloria animeredundabit in corpus. qꝛ non eſt gloriacorporis alia a gloria anime niſi quia gloria anime redūdabit in corpꝰ. in laternacriſtalli eadem lux eſt luminis ⁊ laternePatꝫ gͦ ꝙ ex ſeruicō vite actiue ꝓpt̓ deūhomo meret̉ beatitudinē. In iſta vita actiua btūs gregꝰ ſeruiuit deo. Dicat̉ ex eꝰlegēda quo fuit de cītate rome ex nobiliꝓgenie romaōꝝ qui adoleſces in liberalibꝰ artibꝰ ſufficient̉ inſtructꝰ tandē mortuo pre remāſit heres magnaꝝ opum ⁊cogitauit expēdere illas pecunias ad ſeruiciū dei in oꝑibus mīe. Cogitate ꝙ ſuiamici ſuadebat ſibi ducere vxorē ſꝫ noluit ⁊ omēs illas pecunias diſtribuit in operibꝰ mīe corꝑalibꝰ ⁊ ſpūalibꝰ. Naꝫ qͥtuor ſūt ꝯdicōes ꝑſonaꝝ q̄ hn̄t ncc̄itatecorꝑalē qͥbꝰ ſubueīre ē magͣ mīa. primiſūt captiui ⁊ qͦ ad aliqͥd ⁊ p̄cipuū opusmīe corꝑal̓ ē redimere captiuos vt dic̄ſcūs tho. iiij. ſcpͥ. di. xv. q. ij. ar. iij. ex hͦ enīaīa liberat̉ ⁊cͣ. Scd̓i ſūt pauꝑes verecūdi qui de ꝓſperitate venerunt ad magnā