C95De ſcō mathia apoſtoloSermo.
dn̄s deus veſter. Et ſi querat̉ dn̄e quōſanctificabimur. Rn̄dit. Cuſtodite p̄cepta mea ⁊ facite ea ⁊ ego ſum dn̄s quiſanct. fico vos Leuit. xx. Iſto mō beatꝰmathias habuit ſanctitatē laycalem. Cūenī fuiſſet laicꝰ potius gubernabat ſe ẜmdei mandata qͣꝫ ẜm ꝓptia ſentimenta. Dicit hyſtoria ꝙ fuit ciuitatis betleem detribū iuda. Iam ſcitis quō fuerūt. xij. tribus ⁊ principalis fuit tribus iuda de qͣfuit xp̄s etiā beatꝰ mathias pꝫ quō eratnobilis genere ⁊ parētes eus erant diuites in diuitijs ⁊ moribꝰ ⁊ habuerūt magnā diligentiā ad nutriendū pueꝝ beatūmathiā qꝛ pueri in puericia lucrant̉ vl̓ ꝑdunt̉ ex negligentia ꝑentū. qꝛ dimittunteos ad libitū eoꝝ ⁊c̄. Dicit hyſtoria ꝙꝑentes ip̄m ab annis puerilibꝰ diuine legis inſtructionibꝰ manciparūt̉ ¶Ad practicā dicat̉ quō pater eiꝰ vocabat eū cōrā ſe dicēs ei. Fili ſcias ꝙ deꝰ dedit nob̓p̄cepta ⁊ ordinationes ẜm quas debemus viuere ⁊ nō iuxta nr̄am volūtatemſeu inclinationem. Ideo caue ne dicasmendaciū. Idem ne iures niſi ꝓ neceſſitate .ſ. coactus in iudicio ⁊ vtilitate ⁊ tuocum veritate. Aliter enī iurare ſꝑ ē peccatū. Itē ꝙ nō diffamaret alique veldiceret malū de ꝓximo ne cōtenderet neiniuriā alicui faceret. Itē ne furtū faceret ⁊ inuentum aliqͥd retineret ne velletvindictā de iniuria ut oraret ⁊ ad tēplūiret ⁊ cū ſilentio officium audiret. Eccequō diuine legis inſtitutionibus manciparunt. Et ſicut augmentabat̉ etate etiāaugmentabat̉ ſanctitate. Non legit̉ ip̄ꝫfeciſſe carnalitatem. īmo dicit hiſtoriaꝙ erat corꝑe mundiſſimus mundi ſuntvir ⁊ vxor eius ſeruantes ſibi mutuam fidelitatem ⁊ modū ⁊c Mundiores ſūtcontinentes. ſed mundiſſimi ſunt virgīesEcce ſāctitas laycalis. Ita pater qm̄ ⁊cͣ¶ Moraliter habetis hic inſtructioneꝫnutriendi filios magna damnatio eſt pa
rentū qui non curant de ſpūali inſtructōne pueroꝝ vultis cognoſcere ꝙ pctm̄ eſtſicut ſi pr̄ nollet ꝓuidere filijs ꝑuulis decibo potu veſtitu ⁊ morerēt̉ famē nūqͥdeſſet magna crudelitas ⁊ magnū peccatū maius pctm̄ eſt qn̄ non curāt inſtruere de his que ꝑtinent ad aīam q̄ plus valet quā corpus. Quid eſt corpus niſi ſacͣcus ſtercoꝝ ⁊ cibꝰ vermiū qd̓ moritur ⁊corrumpit ⁊ non anima Ideo Ioh̓. vi.Spus eſt qui viuificat caro aūt nō prodeſt quidqͣm. Si ergo tam magnū peccatum eſt parentū non curare de corporefilioꝝ qͣntomagis de aīa eoꝝ ⁊ maximeqn̄ ſunt ꝑuuli tunc enī flecti pn̄t vt arbores tenues. magni aūt mīme ſed in furcainferni caſtigabunt̉ Ideo ꝑentibus dicitſcriptura. Patres nolite ad iracundiamſupple dei ꝓuocare filios veſtros. ſꝫ educate illos in diſciplina ⁊ correctione adEphe. vi. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ in eo fuit ſanctitas clericalis que in hoc cōſiſtit vt dixitzacharias pr̄ Iohānis baptiſte qui fuitſacerdos de manibꝰ inimicoꝝ nt̄oꝝ liberati ſeruiamus illi in ſanctitate ⁊ iuſticiacorā illo oībus diebus noſtris Luce. x.Tres ſunt inimici oīm xp̄ianoꝝ principales ſed precipue clericoꝝ ſcꝫ dyabolꝰcaro mūdꝰ. Dyabolus cum manu ſua capit. Manꝰ dyaboli ē ludꝰ taxilloꝝ cuꝫiſta manu dyabolꝰ auffert ludētes. Secūdo cōſentiētes. tercio aſpicientes. qͣrtomutuates taxillos. qͥnto pecunias. ſextodomū ⁊ tabulariū. ſeptio rectores ciuitatis ꝑmittētes ludū. Oēs iſti capiunt̉a manu dyaboli ī ludo. Iō fugere debetꝭvt poſſitꝭ dicere cū thobia. Mūdā ſeruaui aīam mea cū ⁊cͣ Thobie. iij. Maledictꝰ ē qͥ ludit de clericis. Secūdꝰ inimicꝰeſt caro cuius eſt cum qua capit multasanimas ſcꝫ om̄es illos qui volunt habere delectationes ꝑ illas partes preter virum ⁊ vxorem. quia non vult deus ꝙ illud opus turpe fiat niſi inter virum