Druckschrift 
3 (1485) Sermones de sanctis
Entstehung
Seite
105
Einzelbild herunterladen
 

6 5apoſtolo Sermo.de ſancto Mathia

habuit ſpontaneā ſcꝫ martirio ſe exhibuit honore deo ſupple dedit. Et patrie liberationē ſupple acqͥſiuit. Iſta qͣtuor verba ſic intelligunt̉. Extunc ergo tam iudeiqͣꝫ gentiles ceperūt venerari ſepulcrumeius Quincianꝰ vero poſt paucos dies īflumīe interijt Similis ē ergo patrifamilias Moralit̓ iſta qͣtuor debemꝰ noshabere pͥmo mente ſanctā cor mundūa malis cogitationibꝰ. Ibi enī ē iniciū bone vite expellendo malas cogitatōnes acorde vt prunas a manu ſubito al̓s cōbureret̉ manus. ymaginatio enī hoīs dormiendo qͣꝫ vigilādo aꝑta ē dyabolo īp̄t ponere prunas malaꝝ cogitationumſiue temptationū ſed niſi velitis eas retinere delectabilit̉ cogitando cōburentvos ſi ſtatim expellitis dicendo Iheſusiheſus ⁊cͣ. dicit ſcriptura Omni cuſtodia ſerua cor tuū qꝛ ex ip̄o vita ꝓcedit Prouer. iij. ſi bn̄ cuſtodiat̉ al̓s mors Scd̓o ſpontaneā ſcꝫ ad faciendū penit ētiā qꝛ vi ſed gratis pnīaꝫ debemꝰfacere qꝛ pnīaꝫ coactā faciūt illi de infer ſed nichil valet eis. pͥma Petriqͥnto. quō coacte ſed ſpontanee ẜm deum ſupple pnīam facimꝰ. Tercio honore deo ſuſtinēdo ludū taxilloꝝ in quovituꝑat̉ deꝰ damnant̉ tot aīe. vn̄ſcriptura. In oībꝰ honorificet̉ deꝰ pͥmaPetri. iiij. Quarto patrie liberationemiuuādo coītate ut liberet̉ ab oībꝰ oneribus. Aliqͥ tn̄ reddūt terrā in captiuitateet deſtructionē ut vſurarij vſuras falſevocāt cenſualia. Si dicat̉ in quo cognoſcit̉ ſit cenſuale vel vſura. Ad cenſuale reqͥruntur due cōditiones. pͥma ſitemptio et mutuū. Scd̓a p̄ciū ſit iuſtū. ſi vero ē mutuū tūc ē vſura dānata. De ſancto Mathia apl̓o.Tapater quo

niā ſic fuit placitū an te te Math̓. xi. ca.textualit̓ ī euāgelio hodierno officialit̉ſic̄ totū officiū eccl̓ie tota folēnitas ēilliꝰ gl̓ioſi apl̓i btī mathie. Ita etiā ſermo nr̄ maxīe qꝛ de ſua ſāctiſſima vita poterimꝰ reciꝑe bonas informationes inſtructōes Salutet̉ ꝟgo maria ⁊cͣ. Uer ꝓpoſitū ẜm intellectū que volo ꝑtractare īdiget declaratōe theologicali ſicdeclarādo ītrabo materiā quā volo p̄dicare ẜm ſcām verā theologiā oīa illa oꝑa ſunt ī hoc mūdo ſiue ſint naturalia ſiuevolūtaria ſiue meritoria hn̄t vnā cāꝫ pͥncipalē ſcꝫ bn̄placitū diuine volūtatis lꝫ. ꝓphīam aſſignent̉ alie cauſe oēs tamēalie cauſe ſūt inſtrumētales inter medieet qͣſi diſpoſitiue pͥncipalis oīm ē volūtas dei. Si dicat̉ qͣre fuit factū fuit iſtiꝰ. Rn̄t volūtas dei qꝛ deꝰ voluitet facilit̓ p̄t videri ſil̓itudinē ī horologio ī oīm motionū tandē redudt̉ inmagiſtꝝ ſeu gubernatorē horologij. Similit̓ p̄t deduci ī naturalibꝰ in artificialibꝰ moralibꝰ meritorijs. Si q̄raturenī qͣre fit ventꝰ diceret ph̓s qꝛ terraemittit vapores pn̄t aſcēdere qͥatalis planēta regnat ⁊cͣ. Si vltra q̄rat̉qͣre hꝫ planeta talē ꝟtute rn̄det̉ qꝛ deꝰa pͥncipio ſibi dedit ſi q̄rat̉ qͣre rn̄dēdūeſt qꝛ placuit ſibi. Si vltra qͣre ſibi placuit ſtulta ē q̄ſtio. hic iubet Plato quieſcere. Idē qn̄ q̄rit̉ qͣre ſūt fames alicubi rn̄deret ph̓s ſeminauer̄t nec colligerūt. Si vltra q̄rat̉ qͣre non. qꝛ terraerat arrida diceret ip̄e etiā ficca. qꝛpluerat. quare non pluerat. quia vapores non eleuabant̉ in altum nec condenſabant̉ ⁊cͣ. hoc rn̄deret ph̓us quare nonquia deus dedit talem virtutem quarededit quia ſibi placuit. Sol a iſta ratio ſaciat. Alie aūt rōnes non ſaciant. Idemde mortalitatibus infirmitatibus noneſt attribuēdū cauſis ſecūdis īſtrumetalibꝰ ſꝫ diuine volūtati. Itē idē patꝫ in