De ſctō SilueſtroSermo

frangit caput qui iratus proicit maſſamextra Alteri brachiū fregit. Sed vidēsaurum gauiſus eſt qꝛ habebat vnde ſolueret. Ita de nobis om̄s obligamur deoetcͣ Rex autē pius dn̄s Iheſus mittit aurum tribulacōis qꝛ omne malum pene ea deo vt poſſimus ſoluere ⁊ ſi pacient̉ recipimus dimittit nobis debitum omniahominū in tribulatōe dimittit Thob̓. iij.Ideo non indignare ſe contra deuꝫ murniurando nec contra ꝓximū ſe vindicando cogitando ꝙ ex illo theſauro poterisſoluere debitum peccatoris. Ecce quaredicit omne gaudium exiſtimate ⁊cͣ. ¶ Dico tercō digna preſidentia in maieſtate.qꝛ fuit papa ſubito ꝑ cōem inſpiracōemomnes tam clerici qͣꝫ layci claniauerunt.Silueſtrum volumus in papā. qꝛ tunctemporis non ſoluꝫ cardinales eligebāthoc preſentiens beatus Silueſter voluitfugere ſꝫ retentus fuit ⁊ contra ſuam voluntatem introniſatus. ſed videns diuinam voluntateꝫ acceptauit. Non credatis ꝙ ex tanta dignitate mutaſſet vitā .ſ.miſeri cordiā penitenciā ymo factꝰ papahabebat noīa viduaruꝫ. pauperū. orphanorum. ⁊ hoſpitaliū ciuitatis rome. ⁊ oībus ꝓuidebat Ex iſta digna preſidenciadeus fecit ſibi iſtam grām qꝛ cuꝫ ceteri p̄deceſſores fuiſſent in odium ⁊ iram imꝑatoris beatus Silueſter habuit graciaꝫimperatorꝭ intm̄ ꝙ conuertit eum ad fideDicatur quō conſtantinus ante ſuaꝫ conuerſionem fuit crudelis pſecutor xp̄ianorum ꝓpter quod deus ꝑſecutus eſt eū deinfirmitate lepre in tercia ſpecie. Medici autem fecerunt ſibi multas medicinasSed incurabilis erat naturaliter. Dicatur quō fuit curatus miraculoſe qꝛ nolebat ſe lauare in ſanguine pueroꝝ ſicut medici ordina uerāt. d. ꝙ malebat mori velviuere cum illo dolore qͣꝫ cum tanta crudelitate curari. tunc illa nocte apparuerūt

caret Silueſtrū ꝙ ille oſtenderet ſibi fōtem in quo ſi vellet lauari ꝙ curaretur. qͥſtatim miſit pro eo. Beatus ſilueſter cretens venire ad martiriuꝫ totus timidusvenit corā eo Cui imꝑator aſſurgēs gauiſus eſt beatꝰ ſilueſter ad quē imꝑatordixit. Scias ī hac noctę mihi duo dy apparuiſſe dicentes ꝙ tu ſcis fontem in qͣ ſilauero curatus ero. hoc intelligens Silueſter reſpondit ⁊ dixit Illos non eē deos ſed apl̓os Iheſu xp̄i. Qui dixit ſe fdire predictum fontē. ſꝫ anteqͣꝫ in eo lauaretur requirebantur tres diſpoſitōēs. Prima in anima ſcꝫ ꝑ fidem Iheſu quaꝫ ſibipredicauit ⁊ dedit ſibi Credo in deum qͥcorde didicit. Secunda diſpoſicō in corpore ſcꝫ ieiunare ⁊ fecit ipſum ieiunare ꝑebdomadam. Tercia diſpoſicō in opere.vt ſcꝫ liberaret omnēs xp̄ianos quos tenebat in carceribus ⁊ totuꝫ factū eſt. Etcum baptizaretur deſcendit ſuꝑ eum magna claritas in qua dixit ſe xp̄m vidiſſe ⁊ex hoc dedit imperiū eccleſie. ¶ Queſtioſi beatus Silueſter fecit vel male recipiēdo imperiuꝫ. dicunt aliqui ꝙ male fecit.Ideo vt dicitur fuit audita vox dicens.hodie effuſum eſt venenum in eccleſia d̓iAlij dicūt ꝙ benefecit. Pro declaracōehuius queſti oīs ponatur caſus de diuitequi in morte dimiſit magnas diuicias diſtribuendas iuxta manumiſſoꝝ diſtrictōnem. quo mortuo mali homines occuparunt ſibi illas diuicias ⁊ poſſeſſiones nein manumiſſores venirent. Sed quidāacutus ⁊ ſubtilis ſciuit facere ⁊ taliter ordinare ꝙ illa bona venirent in manꝰ manumiſſoꝝ vt diſtribuerētur. Modo qͥsdiceret ꝙ iſte doctor non fecerit bonumopus ymmo fecit. Ideꝫ xp̄s magnus diues in morte fecit manumiſſores bonorum ſuorum. p̄latos epiſcoros ⁊cͣ. clauſula teſtamenti habet̉. xxv. Homo quid̓peregre ꝓficiſcens vocauit ſeruos ſuos ⁊tradidit illis bona ſua ⁊cͣ. Ad lrām xp̄sD iij