apoſtoloSermoDe ſancto Thoma

vel clericis ex ignorantia ⁊ nolunt petere īmo verecundant̉ ſermones predicarealteriꝰ ſed vadunt ad cōcordācias Ber.veniant vel nō habebo ſermonē. Itēqͦt ieiunia frangunt̉ ⁊ feſta ex ignorantiaquia nō fuerūt in miſſa m dn̄ica ⁊cͣ. Iōdicit ſcriprura talibus. Ue qui ſapienteseſtis in oculis vr̄is ſed non dei nec gencium. Et corā vobis metip̄is prudentes.Iſaie quinto. Iō deponatur talis verecūdia damnata tenentes conſiliū moyſi dicentis. Interroga patre tuū ⁊ dicet tibi maiores tuos ⁊ annūciabūt ⁊cͣ Deūtro. xxxij. ¶ Dico tercio clara fidelitas.ſcꝫ fidelitas enī non eſt obſcura qn̄ ī corde credit ꝙ dicit ore. Sicut dauid di.Credidi ſcꝫ in corde ꝓpter qd̓ ⁊ loquimur. ij. ad Corin. iiij. Iſtā habuit beatꝰthomas ſuꝑ alios apl̓os in iſto caſu poſtqͣꝫ enī xp̄s ſurrexit a mortuis aꝑuit apl̓isſed non erat ibi b. thomas. Apl̓i aūt gauiſi ſunt viſo dn̄o habuerūt enī fidē reſurrectionis in corde ſed non legit̉ aliqͥddixiſſe eos ore. Apl̓i aut dixerunt thome quo viderant dn̄m qui dixit eis niſividero in manibꝰ eius fixurā clauoꝝ etmittā digitū meū in locū clauoꝝ nō credam Iohan. xx. Deinde poſt dies octoiteꝝ aꝑuit eis ih̓s ⁊ thomas erat cū eisquibꝰ ſalutatis dixit thome infer digitumtuū ⁊cͣ qui credidit in corde ⁊ locutus ēore clamando d. dn̄s meus ⁊ deus meꝰdicūt Auguꝰ ⁊ Grego. qd̓ xp̄us voluitvt palpando ꝓbaret ut ſequentes confirmaret. Nō legit̉ ꝙ aliqͥs apl̓oꝝ ita confiteret̉ fidē diuinitatis xp̄i di. deꝰ meuset hūanitatis ⁊ dn̄s meꝰ. Ibō d̓r ex duodecim Rō ē xp̄us enī voles on̄dere claritatē fidei apl̓oꝝ dixit. Nonne. xij. horeſunt diei Ioh̓. xi. Dies clara ē xp̄s. xij.hore clare hmōi diei ſunt. xij. apl̓i Interqͦs ē b. tho. in hoc qꝛ ore cōfeſſus ē fideꝫet fuit clarior hoc pꝫ ꝑ Lucā qͥ cōputando apl̓os dixit Symon petrꝰ ⁊ andreas

frater eiꝰ Iacobus ⁊ iohannes Philippus ⁊ bartholomeus ⁊ thomas. In ſexto loco ponit̉ thomas Luc. vi. Mathei.x. ponit̉ in alio. Modo clarum eſt ꝙ qn̄dies habet duodecī horas hora ſexta dieieſt quādo dixit. Si quis ambulat in dienon offendit. quia lucem huiꝰ mundi videt. Et de vno ſcꝫ Thoma. IMoraliter hic in hoc mundo oportet habere claram fidelitatem in corde credendo ⁊ inore loquendo ⁊ fidem confitendo dicendo. Credo in deum mane ⁊ ſero. cum ꝓteſtatione. Sicut miles faciens regi homagium talis virtute fidei ad bonum finem venit. Auctoritas. Corde crediturad iuſticiam. ore aūt confeſſio fit ad ſalutem ad Roma. decīo Tres virtutesſunt de legenda ſiue de hyſtoria ¶ Dicoquarto ⁊c̄ Caſtimonia gratioſa fuit enīcaſtiſſimus intm̄ ꝙ loquendo verbis involuntatem caſtitatis in cordibus audientium. quia verba recipiuntur ſaporemſuperbie. Si humilis humilitatis ⁊ ſic d̓alijs. Dicat̉ quomodo poſt pentheco. apoſtoli diuiſerunt ſibi mundum ad predicandum. Dicatur hyſtoria quomodo beatus thomas iuit ad Indiam ⁊ dum iretfuit in quadā ciuitate ⁊ audiuit p̄conemdi. ꝙ omnes qui eſſent in ciuitate eſſentin conuiuio de nupcijs filie regis ſub pena indignationis. O dixit beatus Thomas nos poſſumus etiam eſſe ibi ⁊ fuitin nuptijs ⁊ ſicut erat male indutus cogitate ꝙ fuit de vltimis iam ſcitis in nuptijs ꝙ diſſolutiones ⁊ exceſſus fiunt. ꝙvidens beatus thomas ꝑ quandā feneſtram reſpiciens celum contemplabat ſiue contemplando flebat qd̓ videns vnꝰqui ſeruiebat de aqua percuſſit alapaꝫ d.Iſte proditor confundit regem omnesletantur ⁊ gaudent ⁊ ip̄e plorat. Subito beatus Thomas vt tangit Auguſti.habuit reuelationem de punitione percucientis ad quem dixit beatus Thomas