Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.In die paraſceues

fortās dn̄m ſuū mrtū fortē p̄liū intrantem. Qui dixit xp̄o ẜm mentē deuotoꝝſcōꝝ doctoꝝ. Dn̄c hec paſſio ē ꝯͣ volūtate vr̄am voſmetip̄aꝫ ordīaſtis pr̄eet ſpūſcō ſaluatōe credētiū obedientiū. ſci pr̄es leti expectāt vos ī limboet ex iſta paſſiōe magna gl̓ia ē vobis ꝑata qꝛ ꝓpt̓ ip̄aꝫ eritꝭ iudex vl̓is ſuꝑ oēs creatas Pꝰ receſſū āgeli veīt xp̄s ad diſcipulos inueīt eos dormiētes t̓ſticiadixit eis. Surgite eāꝰ ſpūs .ſ. ꝓmptꝰ eſtſꝫ caro ē infirma. Et venerūt iudei gladijs fuſtibꝰ. tūc petrꝰ dixit xp̄o. dn̄e ſiꝑcutimꝰ in gladio. Rn̄t xp̄s debēꝰnos defendere armis ſꝫ patīa. Tūc traditor iudas dederat eis ſignū oſculi ne caperēt loco xp̄i iacōbū ſil̓eꝫ xp̄o. dixit xp̄oAue rabbi oſculatꝰ ē qꝛ hic eratſuetudo xp̄i oſculari diſcipulos nouit̉ venientes xp̄s vero auertit faciē ſuā dixit iude iuda oſculo filiū hoīs tradis. q. d.Miſer cogita dānatōem tibi hodie ꝑatāEt veīt obuiā iudeis d. Que q̄ritꝭ Reſponderūt Iheſum nazarenū volensip̄os hūiliare dixit. Ego ſū qd̓ eſt ꝓpriūnomē dei. noīe audito oēs iudei ceciderūt ī terrā. In xp̄s on̄t potuerūtip̄m caꝑe niſi voluiſſet capi. Cogitatequō apl̓i gaudebāt qn̄ iudei cecider̄t di. xp̄s caꝑet̉ dicit Criſo. Cōſidera xp̄iane qͣꝫta ꝟtꝰ eſt ī xp̄o iudicaturo tātāhūit iudicādo ſolo verbo dic̄ Nemotollit aīam meā a me .ſ. inuito Io. iij. Eta xp̄o licētiati ſurrexerūt. Quibus dixitxp̄s iteꝝ. que q̄ritꝭ. Rn̄der̄t ih̓m nazarenu. dixit eis ih̓s. Dixi vobis qꝛ ego ſumSi me q̄ritꝭ ſinite hos abire. At illi manꝰ iniecer̄t ī tenuerūt. Quibꝰ dixitxp̄s tāqͣꝫ ad latrone̓ exiſtis gladijs etfuſtibꝰ cōp̄hendere me. qͦtidie erā ī templo docēs me tenuiſtis. ſꝫ hec ē horavr̄a ptās tenebraꝝ. Tūc petrꝰ qͣſi deſperatꝰ volēs mori xp̄o euaginato gladio voluit occidere vnū de illis mīſtris auertit caput abſcidit auriculaꝫ eiusdextrā Cui dixit xp̄s Mitte gladiū tuū ī

vaginā. Caliceꝫ quē dedit mihi pr̄ nonvis vt bibā illū. quō īplebūt ſcriptureSꝫ reſtituit ſibi aure. Tūc apl̓i vidētesxp̄m captuꝫ ligatū fugier̄t timētes neetiā caꝑent. Cogitate quō dicebat qͥlibet ip̄oꝝ. O miſer cōpletū ē ſcāda qd̓ dixerat. O miſer ſic dimitto magiſtru meuꝫ ſine ictu ip̄m deſero. O miſer dixit Ioh̓es qͥd dicā mr̄i ſue. Et redijt ad xp̄m. Uidens petrꝰ ioh̓es redibat etiā redijt ſeq̄bat̉ a longe vt videret finem. Dicūt aliqͥ qn̄ xp̄s captꝰintrauit portā ciuitatis nl̓m ymagineslapidee imꝑatoꝝ romanoꝝ erant ibiſculpte inclinauerūt ſe xp̄o q. d. Dn̄e homīes rōnales vos ligauerūt nos irtōnales vos adoramꝰ. Ectē hic ligatioſone xp̄i Et fuit cōpleta ꝓphetia Treno.iiij. in ꝑſona oīm ꝓphetaꝝ d. Sp̄s orisnr̄i xp̄s dn̄s captꝰ eſt in pctīs nr̄is. Cuidiximꝰ. In vmbra tua viuemꝰ ī gētibꝰTertio fuit ī paſſiōe xp̄i dānatio hūanalis qꝛ corā qͣtuor iudicibꝰ xp̄s fuit cōdēnatꝰ .ſ. corā anna caypha herode pylato. qm̄ ꝓpt̓ pctm̄ ade hūanū genusfuit ꝯdēnatū ad corrūpēdū ſub. iiij. elem̄.qꝛ ſi adā peccaſſꝫ ignis nobis nocuiſſet nec aer malas imp̄ſſiōes dediſſet necfeciſſet tēpeſtates ꝯͣ nos. nec aqͣ nos ſubmerſiſſet nec terra nos leſiſſet oꝑādo vl̓ambulādo in ea. xp̄s ad ſatiſ faciēdū nohis vt pꝰ diē iudicij ſimꝰ liberi abhis corruptōībꝰ elemētoꝝ voluit cōdenari corā qͣtuor iudicibꝰ p̄dictis Dic practice quō xp̄s captꝰ ligatꝰ fuit ductꝰmo corā ana pōtifice erat ſocer cayphe erat pōtifex āni illiꝰ erat maxīꝰ inimicꝰ xp̄i de gauiſus fuit ioh̓es erat ſibinotꝰ qꝛ portauerat ſibi enchena piſciūpr̄ ioh̓is ſibi mittebat qꝛ tāqͣꝫ malꝰ iudexlibenter recipiebat illa ſeruicia. Idco ancilla oſtiaria ꝑmiſit iohānē intrare qui fecit ea vt ꝑmitteret petrū intrare. Cuidixit ancilla oſtiaria. Nunqͥd tu ex diſcipulis es hoīs illiꝰ. Qui negauit timore captionis poſuit ſe ad igne cum alijs