Feria ſecunda-poſt reminiſcere

Quarto habet iudicare. quia ſi homo moritur in peccato dicit xp̄s angelis. Math̓xxij. ad primū inutilē ligat̉ ⁊cͣ. Deinde didt demonibꝰ ⁊cͣ. ⁊ vos mittite eum in tenebras exteriores ⁊ ibi erit fletus ⁊ ſtridordētium. Si vero decedat in gr̄a dicitei xp̄s euge ſerue bone ⁊ fidelis ⁊cͣ. Eccequare dicit multa habeo de vobis ⁊cͣ.Feria ſcd̓a poſt dominicā reminiſcereSermo ſecundusGo que beneplacita ſūt ei facio ſꝑ textuali)ter habet Ioh̓is. viij Recitatiue aūt in euuāgelio hodierno. Sanctūeuuangelium hodiernum continet puldꝭrum colloquium inter iheſum ⁊ iudeos inquo xp̄s declarat quatuor excellentias deſe ipſo altiſſimas ⁊.Prima eſt humilitas temꝑalis.Scd̓a diuinitas eternalisTercia auctoritas iudicialis.Quarto benignitas vniuerſalis ¶Et ī hijs fundamentaliter conſiſtit fidesde vltima. quia ſe voluit humiliare in cōplendo patris voluntatē. Ideo dicit thema Ego que beneplacita ſunt ⁊cͣ ¶ Prīoergo xp̄s docuit ſuam veram humilitatētemporalem. qꝛ verus homo erat. Et dūinquit ego vado ⁊ queretis me ⁊ in peccato veſtro moriemini ⁊cͣ. vſqꝫ ibi vos nōpoteſtis venire. Et iſta eſt prima ꝑs notate quomodo criſtus oſtendit ſuam humilitatem. Et nota hic ſecreta nota declaracōnem ego vado. Nam ire ⁊ mutarenon eſt diuinitatis. quia īmutabilis ⁊ invariabilis eſt. vt dicit ſanctus thomas pͥma parte queſtione. ix. articulo pͥmo ⁊ ſecundo. Sed oportebat humanitatem tēporalem quā accepit ī vtero virginis marie eundo de etate in etatem de tempore ītempus mutari. Et ſic criſtꝰ ibi loquiturde eius humanitate ẜm quā ibat ſequēdocurſum temporis. ⁊ iſtud eſt vera humili

tas. qꝛ ſemꝑ homo vadit ſiue dormiat ſiue quieſcat. Et potes videre exemplū qn̄aliquis eſt in flumine vl̓ in mari quieſcesvadit ī barcha ſeu naui Sic eſt bona gēsde vita noſtra que nō eſt niſi barcha ⁊ flumen eſt tempꝰ qd̓ currit plus qͣꝫ aliquodflumen Uideas nunc qͣꝫtum currit ſol dūpredico in quo tempus figuratur. Et dico certe ꝙ plus mille vicibꝰ qͣꝫ hinc vſqꝫromam ⁊ iſtomodo veniemus ad morteergo noſter ſtatus non eſt ſemper. Ideodicitūr. Homo natus d̓ muliere breui viuens tempore replet multis miſerijs ⁊cͣ.Iob. xiij. Nam ſi adaꝫ vſqꝫ nunc vixiſſetparum plus vixiſſet vl̓ minus ſeptem milibꝰ annis. Nam tantum eſt ꝙ munduscreatus fuit. Sꝫ parum viuimus nos hodiernis temporibꝰ vide qͥd ibi dicitur Etquaſi flos egreditur ⁊ conteritur. Statīquando puer eſt natus incipit ire ſiue dormiat ſiue vigilat cōmedat vel bibat ſemꝑvadit vita enim iſta non eſt niſi via. Criſtus igitur loquens de eius humanitate dicit ego vado ẜm quā ibat ſequendo curſūtemporis. Ecte ergo quomodo oſtenditſuam humanitatem. quia ego vado. Etcirca hoc poſſent dicere iudei. Ui de quomodo poteſt eſſe ꝙ firmꝰ ſtatim quomodo vadatis. Sed dic vt dixi. Et ideo dicit̉ in paſſiōe Mathei. xxvj Filius qui deꝫhominis vadit ſicut ſcriptum eſt de illo veaūt homini illi ꝑ queꝫ filius hominis tradetur. Bonum erat ei ſi natus non fuiſſethomo. ille reſpondens aūt iudas qui tradidit eum. Dixit nunqͥd ego ſum rabi. aitrū dixiſti. Poſt hoc criſtus fecit iter ſuuꝫvſqꝫ ad mortem ⁊ per iudeos fuit queſitus ⁊ adhuc illum querunt non tamē reſed nomine. quia adhuc meſſiam expectātnon tamen in perſona Nam ip̄i met iudeiin eorum talmuto omnes rabini ⁊ doctores ſue legis ꝓcerto habēt ꝙ tempꝰ meſſie iam venit ⁊ criſtum recipere noluerūtſꝫ receperunt ioh̓em qui de criſto dixit eisaliqua ⁊ credebant. Et ideo dr̄. Mat. ij