Dn̄ica īfra octauas epiphanie

Quia qui perdit xp̄ꝫ ex peccato nō poteſtip̄m īuenire niſi poſt triduum ſcꝫ poſt triaopera pn̄ialia prima eſt cordis ꝯtricō quedicit dies naturalis includēs noctē culpe ⁊ diem gratie. Quia vera cōtritio noneſt ſine claritate dinine gr̄e. ex quo doletde culpa preterita. Scd̓a eſt oris ꝯfeſſioque etiā dicitur dies naturalis. cuius noxeſt ꝓlacio peccatoꝝ. q. ſe diffamando dies elara eſt remiſſio peccatoꝝ que fit ī abſolucōne ⁊ orit claritas gr̄e. quā ſi habebat iam ex ꝯtricōne augmentat excōfeſſione ⁊ abſolucōe. Tercia eſt vite correctiocuius nox eſt labor correctōuis ⁊ mutacio male inclinacōnis Dies vero claritasconſcientie ⁊ bone fame Correctio fit qꝛſi fuiſti ſuꝑbꝰ vanus pompoſus ⁊cͣ. decetero ſis humilis ⁊ ſic de alijs vicijs ⁊ virtutibꝰ Hoc modo poſt triduum inuenit̉xp̄s in templo ī manibꝰ ſacerdotis ad digne ꝯmunicādū auctoritas allegorice bimus viā trium dieꝝ in ſolitudine vt ymmolemus deo noſtro. Exodi. iij ꝓatet pͥmus punctus. Scd̓m eſt documentū ſpirituale cū dicit̉ ꝓficiebat ſapientia. Hocverbum habet magnā difficultate in theologia. Nam omnis doctrina. theologicorū ſingulariter mgr̄ ſn̄iaꝝ in tercio dicitꝙ xp̄s nō ſolum inqͣntum deus ſꝫ etiaꝫ inquantū homo in primo inſtāti creacionisaīe xp̄i habuit tantā ſapientiā quantā habet modo in celo auctoritas. Iſaie butiꝝ⁊ mel ꝯmedet vt ſciat reprobare malum⁊ eligere bonum. Nota vt ꝓ qͣꝫuis xp̄s īprimo creacōnis inſtanti ſciret reprobaremalū ⁊ eligere bonum tn̄ vt ceteri puerivoluit ꝯmedere butiꝝ ⁊ mel Itē Iere.xxxj. Nouum creauit deus ſuꝑ terram femina circūdabit viꝝ ſcꝫ ſtatim ꝑfectumin omnibꝰ. Quō ergo dicit euuangeliſtaꝙ xp̄s ꝓficiebat ſapīa? Rn̄ deo ꝙ hoc pōtintelligi dupliciter. qꝛ ꝓficiebat ſapiētiahabitualiter vel effectualiter. Habitualiter aūt xp̄s nō ꝓfecit in ſapīa ſed ꝓfecit:effectualiter. qꝛ quanto magis creſcebat

in corpore tanto maiores effectus oſtendebat ſapīe. Exemplū de ſole qui licet tātā claritatē habeat hora prime quātā habeat hora tercie habitualiter et tantam hora tercie quātā hora meridiei. tn̄ ſol effcūaliter ꝓficit in claritate. quia maiorē claritatem oſtendit hora tercie qͣm hora prime ⁊ maiorem in meridie. Ita eciam eſtde iheſu xp̄o ſole iuſticie. Licet ininſtanticreacōnis haberet tantam claritatem ſapientie quantā habet modo in celo habitualiter. tamen effectualiter in ſapientia creſcebat ⁊ profecit. Quoniaꝫ in aurora ſcꝫanteqͣꝫ virgo ip̄m pareret nōdum ortuserat ſuper terram ⁊ iaꝫ dabat aliquos radios claritatis ſcꝫ virgini marie ioſeph ⁊elizabet. Sed maiores dedit hora primeſcꝫ in natiuitate per tot mirabilia. Sꝫ adhuc maiores dedit hora tercie ſcꝫ quandofuit duo decim ānoꝝ diſputādo cum doctoribꝰ. Sꝫ multo maiores emiſit adhucin meridie. ſcꝫ quā do fuit. xxx. annoꝝ in p̄dicacōne euuāgelica ⁊ miraculoꝝ operatione Ecce quomō xp̄s ꝓficiebat ſapientia effectuali. De hoc ꝓpheta in ꝑſona deipr̄is loquētis de xp̄o hoīe. d. Ecce intelliget ſeruꝰ meus ⁊ exaltabit̉ ⁊ eleuabitur⁊ ſublimis erit valde. Iſaye quinquageſimoſecundo. Ubi ponūtur quatuor gradus exaltacōnis effectualis. Primꝰ ibiecce intelliget ẜuus meus ſcilicet ſtatimininſtanti concepcōnis. et exaltabitur ſcꝫhora tercie ⁊ prime in natiuitate ⁊ eleuabit̉ .ſ. diſputādo eū doctoribꝰ et ſublimiserit valde ſolicet in predicacōne euuangelica. Modo videamus de radijs ſapiētiequos emiſit quando fuit duo decī annoꝝDe hoc dicit euuāgeliſta Inuener̄t eumin templo ſedentem in medio doctoꝝ audientem illos et interrogantem. Stupebant aūt om̄s qui eū audiebant ſuꝑ prudentia ⁊ reſponſis eiꝰ. Ego amore veſtriqueſiui de mō ſedendi quō xp̄s ſedebat inmedio doctoꝝ ⁊ d̓ mat̄ia d̓ qͣ diſputabāt