Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

In natiuitate xp̄i.Sermo vnicus

cōſilio debebatis ſibi p̄parare domū ꝯſcīe ꝯtricōeꝫ confeſſione ſatiſfactōeꝫ. ſedmulti excuſāt ſe vt iudei dicentes. Egohēo reciꝑe vnū magnū militē .ſ. dn̄m caponē. dn̄m hedu. dn̄m porcū. Alius dicit ego hēo reciꝑe magnā dn̄āꝫ nobileꝫ.ſ. dnāꝫ gallinā. Alius dn̄āꝫ ꝑdicē ⁊cͣ.ſꝫ nolūt reciꝑe dn̄m ih̓m xp̄m. De qͥbꝰdicit Ioh̓. in euāgelio. In ꝓpria venitſui receperūt. qͦtquot autē receper̄t dedit eis ptāteꝫ filios dei fieri. Io. i. Tercia ꝯcluſio dicit. iſta benedictantītas fuit deū celebrata potēt̓. Urgogloſa Maria exn̄s in illa porticū vt dixiin medio ꝑamētoꝝ circa mediā noctemvenit hora partꝰ. quā ſenſit ꝟgo Maria ſicut cetere mulieres qꝛ pͥus qͣꝫ ſētiātpartū hn̄t prīo dolores miſerias triſticias in corꝑe facies mortificat̉. Sꝫgo Maria hūit alia ſigna ſcꝫ illuminacōnes ſingulares ꝯſolōes dulcedines cordis delcāciones maxīas magis qͣꝫ al̓set faciēs eꝰ reſplēduit. Qd̓ vidēs ioſepdixit. Gn̄dicta qͥd eſt hoc. Rn̄t. Pr̄venit hora ꝑtus mei. Ioſeph ſurrexit ſubito vt vocaret obſtetrices. Sꝫ ꝟgohibuit di. Pr̄ ſicut ī ꝯcepcōe ulla creatura fecit aliqͥd. ſic nec eciā in ntītate.gitate quō dixit ioſeph. Benedcā voseſtis ſuꝑ exꝑta neqꝫ ego ⁊cͣ. Et virgoPr̄ non curetꝭ qꝛ pr̄ celeſtis ꝓuidebit .i.deus. lib̓ de infācia ſaluatoris poīt ibi fuerūt mulieres ē re ꝓbatus ex decreto pelagij p̄pe. Iero. Nulla ibi obſtetrix nulla mulierculaꝝ ſedulitas īterfuit.ſꝫ ſubito ſicut radius ſolis trāſeat feneſtrā vitreā ſine fractōe. Sic xp̄s ſol iuſticie trāſiuit portā vteri ꝟginal̓ ſine aliqua fractōe corrupcōe tanqͣꝫ ſponſꝰ dethalamo ſuo. Que ꝟgo recepit manibꝰꝓprijs genibꝰ flexis maxīa reuerētiaveneracōe adorādo ip̄m dicendo. Odn̄e vos bene veneritꝭ de celo in terrāſaluacōe hoīm. O dn̄e deſideratus a ſcispatriarchis ꝓphetis adoro vos qꝛ inqͣꝫ

deus eſtis creator meus inqͣꝫtuꝫeſtis filius meus. oſculabat in pedibus tanqͣꝫ deū in ore tanqͣꝫ filiū.in manibꝰ tanqͣꝫ creatorem oīm reꝝ. moin fronte tanqͣꝫ filiū. d. O dn̄e tantā graciā mihi feciſtis. Ambro. O btā virgoqͥs nob̓ poſſet archana tui cordis reſcrare. hinc adorares natū tuuꝫ vt deūillinc oſculareris vt filiū. Ioſeph āt flēs gaudio dicebat Benedcā ꝑmitte mihiadorare filiū tuuꝫ filiū dei taꝫ deſidera ⁊cͣ. Dic quō adorabat. d. O dn̄etantā grāꝫ mihi feciſtis reges ꝓph̓evoluerunt vos videre viderunt. etmihi pctōri feciſtis tantā grāꝫ ut vos videaꝫ. Tunc infans ꝓpter frigus īcepit flere. Statī ioſeph calefecit paniculosgo inuoluit. Deinde ioſeph voluit vocare aliquā mulierē que lactaret ⁊cͣ. Sedꝟgo prohibuit. Ad quā Ioſeph bn̄dqͥd faciētis qꝛ habetꝭ vos lac. Dicuntmedici ab eadeꝫ radice ꝓcedunt lac etꝓles. mulier non ꝯgnouit viꝝhꝫ lac Rn̄t ꝟgo pat̉ deus ꝓuidebit. tūcꝟgo flexis genibꝰ orauit deum prem. d.Deus pr̄ vos ego habemꝰ vnuꝫ filiūcoēm. vos ꝓuidetis oībus creaturꝭꝓuideatis ſibi de lacte. Tunc ſubito vbera virgīs fuerunt plena lacte de celo ſibimiſſo. dicit eccīa. Neſciēs ꝟgo virūpeꝑit ſine dolore ſaluatorē ſcl̓oꝝ ip̄m regeꝫ angeloꝝ ſola ꝟgo lactabat vbere decelo pleno ptꝫ tercia ꝯcl̓o. Quartacluſio dicit. illa benedcā natītas fuitvirginē abſcondita huīliter: Dic hyſtoriā ſtatiꝫ qn̄ xp̄s fuit natus corpus ſuum reſplenduit ſicut ſol qn̄ orit̉ nox facta ē vt meridies. ita claruit. Cogitateqͦmō ml̓ti dormiebāt admirātes detata claritate voluerunt vid̓e fontē luīset cōcurrētibꝰ ad taꝫ magnuꝫ ſpectaculūluīs. Uirgo ſentiēs tumultuꝫ gētis filiūpoſuit in p̄ſepio. Iudei āt venerunt viderunt vn̄ lumē ꝓcedebat. Dixerunt aliqui ꝓph̓a dicit̉. qn̄ meſſias naſcet nox

h iij