Onīca iiii aduenSermo .I.
Nota qui precedat te ſcꝫ egredientē decorꝑe ⁊ cuſtodiat in via ſcꝫ a tuiba demonū in aere caliginoſo exiſtentiū ⁊ introducat te in locum quē paraui ſcꝫ ī paradiſo vbi ſunt paratarij ſanctus michael ꝓ archangelis ⁊ ſanctus petrus ꝓ hominibꝰ Et augelus pulſat d. Attolliteportas principes vr̄as. Ecce quare dicit. Ecce mitto angelū meū¶ Dn̄ica iiij. Sermo primusGo vox clamantis in deſerto Iohan. pͥmo ꝟ̓bū ꝓpoſi v7tū ē beati Iohānis baptiſte rn̄dendo ad nuncios Ieroſolimitanos d. Ego vox clamātes in deſerto.Pro cꝰ ꝟbi declaratiōe ⁊ materie introductione recipio duas breues queſtiōesPrima quare ſancta mater eccleſia inhoc ſancto temꝑ e aduentus in quo totūofficium debet eſſe de chriſto facit tā magnam mentionē de beato Iohan. baptiſta in eu angelio hodierno: ⁊ etiā in dn̄ica p̄terita. Nunquid ſufficeret beato Iohanni duo feſta que de ip̄o facit eccleſiaſcꝫ natiuitatis ⁊ paſſionis. Pro cuiꝰ reſponſione inuenio in beato Iohanne qͣtuor excellentias pluſqͣꝫ in alijs ſanctis.PPrima eſt natiuitas gratioſa. quia iamerat ſanctus anteqͣꝫ natus. Secūda paſſio doloroſa. quia fuit decapitatus ex tripudio vnius puelle. Tercia eſt vita virtuoſa quia ſtatim qn̄ fuit quinqꝫ annoꝝdimiſit mūdū ⁊ intrauit heremū. Quarta eſt doctrina fructuoſa nunciando. ⁊p̄dicando aduentū meſſie. Ex his quatuor excellentijs deus exaltauit Iohannem ſuꝑ oēs ſanctos d. Inter natꝰ mulierū non ſurrexit maior Iohanne baptiſta Math̓. xi. ꝓpter hoc ſcā mater eccleſia. quater in anno facit feſtum de beatoIohāne. Primū de eiꝰ natiuitate. Se-
cundū de paſſionē. Terciū de eius vitavirtuoſa vt in dn̄ica p̄terita. Quartumde eius p̄dicatione fructuoſa. Et de hoclegit̉ euangeliū hodiernū. De nullo alio ſancto fit feſtū quater in anno niſi debeato Iohanne baptiſta. De beato petro apl̓o facimꝰ tria feſta. De beato paulo duo. ſed de beato Iohāne quatuor ⁊de feſto hodierno dicit ipſe met. Egovox clamantis in deſerto. ſcꝫ ex efficadiap̄dicationis ⁊ doctrine ſue patet primaqueſtio ¶ Secūda queſtio ⁊ ſubtilioreſt qͣre beatꝰ Iohan. volēs ſuā doctrinam declarare dixit ſe vocē d. Ego voxclamantis in ⁊cͣ. Nūqͥd dixiſſet meliusego habeo voce. Rn̄ſio ꝙ b. Iohā. dixit ſe eſſe voce duplici rōne. Prima demonſtrando ſuū officiū excellenter. Secunda demonſtrando ſuū officiū diligeter. Quantū ad primā rōnem officiū ꝓpriū vocis ē manifeſtare ⁊ oſtendere ꝓpoſitū cordis ſiue mentis cōceptionem.ph̓us voces ſunt ſigna eaꝝ q̄ ſunt ī aīapaſſionū pͥmo pereiermeniaꝝ ꝓprie loquēdo magna differētia eſt inter verbū⁊ vocē. licet vulgarit̓ ſumant ꝓ eodemquia ꝟ̓bū eſt conceptō mentis an̄qͣꝫ oreexprimat̉. ſed voces ſunt que ꝓferunturIo dicit loyca. Uox eſt ſonꝰ ab ore aīalis ꝓlatus ꝓprie loquēdo xp̄s ē verbumeternū. qꝛ erat abſconditū in mente diuina Ioh̓is pͥmo. In principio erat verbum ⁊ verbum erat apud deū ⁊cͣ. ſcꝫ abſconditū ⁊ ſecretū. Sꝫ deus pater miſitvocē ſcꝫ Iohāne baptiſtā vt manifeſtaret ⁊ oſtenderet ꝟbū diuinum ſicut fecitqn̄ dixit. Ecce agnus dei ⁊c̄. Ecce Iohānes dicit ſe eſſe vocē ad oſtendendūdifferentiā inter ꝟbū eternū ⁊ vocē tꝑalem ip̄am demonſtrādo. Quātū ad ſecundā rōnē. Exerciciū p̄dicatoris eſt qꝛoīa eius mēbra ⁊ potentie debent p̄dicare non ſolū os p̄dicatoris debet p̄dicare ſed etiā vita. mores. ⁊ fama. Itē intellectus ſtudendo. memoria contem-