Druckschrift 
1 (1485) Sermones de tempore. Pars hiemalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo.I.

ſuā inclinacōneꝫ ſꝫ iuxta paſtoris ordinacōm nec ẜm eoꝝ ſenſualitatē ſꝫ ẜm paſtoris voluntatē. Item ouis eſt paciens etvidet̉ hr̄e verecundiā qꝛ cauda cooꝑit verenda ſua. Secus de hedis ſiue de capris⁊cͣ. Sic penitentes cauda finalis pn̄ie cooperiūt verēda pctōꝝ ſuoꝝ. Ita ī dieiudicij apparebūt pc̄ta in ꝯfuſione ipſoꝝ. auctoritas dauid beati quoꝝ r̄miſſeſūt iniqͥtates qͦꝝ tecta ſunt peccata ps.triceſiō. i. A ſiniſtrꝭ vero ſtatuet hedos .i. īobedientes in penitētes qui nolūt ſe regere in ſuis operibꝰ iuxta paſtoris ordinacōm ſꝫ ẜm ſuā malā inclinacōeꝫ. Paſtorautē p̄cipit humilitatē ip̄i volunt eſſeſuꝑbi vani ⁊cͣ. Precipit ut vadant viam miſcd̓ie liberalitatis ipſi ad inſtarhedoꝝ deuiant per viam auariue cupiditatis ſic de alijs quibꝰ dicit xp̄s. vos noneſtis ex ouibꝰ meis. oues mee vocē meāaudiunt Ioh̓is. x. Item hedi vidēt̉ in verecundi verenda oſtendēdo ſic impenitentes notorij pctōres inuerecūdi ſunt. qꝛnotorie peccat cooperiunt eoꝝ peccata cauda pn̄ie. Queſtio ſi edi erūt tūca ſiniſtris vbi erūt tunc capre .i. mulierescornute. rn̄ deo ibideꝫ hedis patet ergo ordinacio iudicialis Terciū eſt velerit diffinicō ſn̄ialis. Dic practice quō criſtꝰ forte ẜm aliqͦs īterrogare poterit matre ſuā alios qͥd fiendū. Primo hijsqui ſūt a dextris ⁊cͣ. Licet indigeatſilio alicuius nichilominus tn̄ volens honorare mr̄eꝫ ſuam apoſtolos apoſtolicos viros interrogabit eos ⁊cͣ. Quēadmodum ſalomon ſapientiſſimus honorādo ſuos ꝯſiliarios ip̄os interrogabat licꝫip̄e melius ſciret qͥd facturus eſſet licꝫẜm aliqͣs illd̓ iudiciū fiat mētalit̉. vl̓ ẜmaliqͥs vocal̓r ſiue mētalit̓ vocaliter ẜmalios. Ego dicā vobis vt me ītelligatisTūc xp̄s interrogare poterit matre ſuādicendo. Mater mea qͥd vobis videt fiendū ⁊cͣ Rn̄debit virgo maria ex ml̓ta

fecer̄t vob̓ mihi videt̉ mihi iſti ſūta dextris ex vixerūt in mūdo iuxta vr̄aꝫordinacōeꝫ ⁊cͣ. ſint hic nobiſcū in gl̓iaIdē de interrogacōe rn̄ſione apl̓orumTūc dicet criſtus ego vt dn̄s iudexvniuerſalis dico vt fiat ꝓut dicitis. Tūcveītes ſe ad bonos facie leta dicet Uenite benedicti patris mei ⁊cͣ. Tunc boni ſibi regͣtiando forte dicet. Gloria tibi dn̄e natus es de ⁊cͣ. ſtatim virtute glorieaſcendēt alijs ī aera. Auctoritas Hocem̄ vobis dicimꝰ in verbo dn̄i qꝛ nosviuimus reſidui ſumus in aduentu dn̄iſimul rapiemur illis in nubibꝰ obuiaꝫxp̄o in aera ſic ſꝑ cum dn̄o erimꝰ pͥmaAd theſſal̓. iiij. Dic etiā practice de mal̓ erūt a ſiniſtris quō xp̄s interrogare poterit mr̄eꝫ apl̓os data ſn̄ia irreuocabiliter ꝯtra illos vertēs ſe ad malos terribiliter dicēs. Diſcedite a me maledicti īignem eternū ⁊cͣ. Tūc illi fletes facientplanctū. Iere. xx. Maledicta diēs ī quanatus ſum dies in peꝑit me mater mea ſit benedicta maledictꝰ vir annūciauit patri meo dicens natus eſt tibi puermaſculus. Et quanto in hoc mūdo amores fuerūt maiores tanto tunc erit vnusꝯtra alium peior. ſcꝫ vir ꝯtra vxoremecōuerſo pater ꝯtra filium ecōuerſo.Quartum erit execucio perpetualis nonvt faciūt aliqͥ dn̄i data ſentencia nūqͣꝫexequunt̉. Dum aūt mali ſic flebunt criſtus clamare poterit voce magna dicensInferne aperi os tuū deglutire oēs impios iſtos. Dixit xp̄s de iuda dānando.bonum erat ei ſi natus non fuiſſet homoille Mathei. xxv. Dicit hic gloſa ordinaria. Melius fuiſſet iude nunqͣꝫ fuiſſe qͣꝫdannatum eſſe. Deinde xp̄s cum matreaſcendet in celum precedentibus angelis cantantibus ſequentibus ſanctis ſicut venerunt qui quando oculis corporalibꝰ videbūt ſolē̓ lunā celū ⁊cͣ. dicere poſſūt xp̄o cui poterint loqͥ vt pr̄i. o dn̄e iſta